donderdag 31 januari 2013

Gewonnen

Deze middag stond er iemand aan de deur met een verrassing. Neen, het was niet de postbode, het was een leuke dame met een pakje. Een pakje voor mij.

 
Dochterlief, thuis wegens een griepje, had er geen moeite mee om het papier te verscheuren. Jammer, want het was zo schattig verpakt. Nadien volgde een discussie over wie wat zou krijgen maar de buit werd eerlijk verdeeld.
 


woensdag 30 januari 2013

Restjes


Nu de sneeuw allemaal weg is, kan ik mijn winterslaapje afronden en terug in gang schieten.
Grote kuis dus. Je kan zo van die momenten hebben, dat dingen sneller in de vuilbak vliegen dan anders, en daar moet je gebruik van maken. Niet te geloven wat ne mens allemaal verzameld in zijn leven. Ik kan hier bijna ne kringloopwinkel op mezelf beginnen.
Ik kwam dus een aantal projecten tegen die achteraan in de kast gesukkeld waren. Dan heb je dus twee opties (eigenlijk drie, maar terug achteraan in de kast duwen, is niet echt een goede keuze, me dunkt): afmaken of weggooien. Er zijn een aantal dingen in de vuilzak beland, maar er zijn er ook een aantal die afgewerkt geraakt zijn (wat ik van de grote kuis tot dusver niet kan zeggen).
De stoffenstapel werd gesorteerd. De restjes werden verwerkt in een leuke kleurrijke krans.

 
                                                         (ideetje van op Pinterest)

woensdag 9 januari 2013

Late wensen

Je zag ze overal al passeren, maar hier nog niet: De beste wensen voor het nieuwe jaar! Bij deze ... Smak, smak, smak! Drie virtuele kussen. (Misschien nog een idee om een griepepidemie te voorkomen, virtuele kussen)  Al aan de late kant, maar kom, het is nog maar net Driekoningen geweest, dus kan het nog wel.

Daar horen dan ook goede voornemens bij, wie maakt ze niet? En bij wie verdwijnen die na een tijdje (da's nog schoon uitgedrukt) niet achter een grote berg excuses?
Hier vantzelfde. Ik kan verschillende voornemens opnoemen, de een al wat haalbaarder dan de andere:  Op dieet gaan, keuken tegelen, schilderen, wat minder facebooken, blablabla, blablabla.

Maar er zijn er een paar die ik echt tot een goed einde wil brengen, en die hebben allebei een goede reden:

Ik ga proberen geen stofjes meer te kopen, totdat mijn huidige stapel minstens gehalveerd is. (Ik spreek dan wel over de stapel die hier in huis ligt, niet diegene die bij mijn ouders nog op zolder verstopt steekt.) Zolang we geen ingemaakte kasten hebben, kan er echt niks meer bij. Nu staat alles in de inkomhal in grote dozen gestapeld en ik zie het niet zitten om binnenkort met de ladder stofjes te moeten kiezen.

Mijn volgende voornemen is er eentje waar ik vorig jaar al in geslaagd ben: met de fiets naar het werk rijden. Toen met een duidelijk doel voor ogen, dit jaar zonder. Hopelijk blijf ik even gemotiveerd.
Ik rijd alleen met de fiets als ik vroege heb. Ik heb namelijk schrik in den donkere. Ik hoor u denken: 's morgens is het ook nog donker, ja, groot gelijk, maar dan wordt het licht en zijn alle mensen met slechte bedoelingen die in de boskes zitten te wachten al in slaap gevallen.
En ik rijd alleen met de fiets als ik de kinders nergens moet oppikken. Het is belachelijk om 14km met de fiets te doen, en dan de auto te nemen en terug te rijden om de kinderen te gaan halen.
Normaal zou het moeten lukken om minstens twee keer per week de fiets uit zijn stalling te halen.

Twee voornemens, ik ga het daarbij houden. Het is belachelijk om hier volgend jaar dezelfde dingen te schrijven. Het zal al moeilijk genoeg zijn om deze vol te houden.