vrijdag 27 juni 2014

Nog juffenkadootjes

Noor kreeg dit jaar een nieuwe juf, een splinternieuwe juf nogwel, recht van de schoolbanken.
Er werd wat getwijfeld, maar al gauw stal ze de hartjes van alle kinderen van de klas, 
en ook die van de ouders.

Juf Tessa houdt van shoppen, volgens Noor toch. 
En waar kan geen enkele vrouw aan weerstaan (buiten schoenen, natuurlijk)
aan een sjakos!

Daarom toverde ik gisterenavond nog snel een tas in elkaar.



Juf Tessa, dank u voor het leuke schooljaar. 
Je hebt dat geweldig gedaan.
Ik hoop dat je de rest van je carrière met evenveel enthousiasme kan verderzetten.

donderdag 26 juni 2014

Juffenkadootje

Op bestelling: 7 sleutelhangers.



zondag 15 juni 2014

Vin

Omdat zijn mama het origineelste facebook-antwoord ever neerpende, 
kreeg Vin zomaar een slinger en een knuffel kado. 


Op de foto nog zonder naam, maar deze werd er gisteren tussen de late en de vroege nog opgestreken.

vrijdag 13 juni 2014

Educatief verantwoord

Wie raadt wat wij aan het doen zijn, ....






mag komen meedoen!

donderdag 12 juni 2014

Een hoeraatje


Wat maak je voor een jarige: een vlaggetjesslinger.
En wat maak je voor de madam achter Huiszes: iets met wol.

Zij had onlangs een leuk ideetje. Ik knipperde ne keer met mijn ogen, sloeg het op in mijn (overvolle) geheugen, en nam deze week de haakpen in de hand.



Gelukkige verjaardag! 

(en merci Lies voor het leuke idee)


maandag 9 juni 2014

Kadootjestijd

Wat geef je kado aan meisjes van 8 jaar? Noor verkoos een sjakos.

Ik ontleedde een bestaand geval hier in huis, pastte het patroon een beetje aan en maakte twee tassen voor twee meisjes. 

En er zullen er nog volgen.


donderdag 5 juni 2014

Mond vol tanden

'Mama, wie heeft de kleuren uitgevonden?'

'Mama, heeft Oostenrijk dezelfde vlag als Duitsland'
'Neen, Ella, waarom?'
'In Oostenrijk spreken ze toch ook Duits! Wie heeft die vlag dan gekozen?'

'Waarom moeten kindjes vroeger gaan slapen dan grote mensen?'
'Omdat kindjes meer slaap nodig hebben dan grote mensen.'
'Waarom ben ik dan altijd veel vroeger wakker dan jij?'

Zes jaar oud, wat gaat dat nog allemaal geven.
Mensenlief, ik kan niet wachten tot die groot is.

dinsdag 3 juni 2014

Een weekendje vol: zweet en tranen

Maar geen tranen van verdriet deze keer. 
Voor de tweede keer namen wij met onze spoedgevallendienst deel aan de 1000km voor Kom op tegen Kanker. Enkele jaren geleden verloor een van onze collega's zijn zoon, en momenteel is een andere collega voor de tweede maal herstellende van deze vreselijke ziekte. 
Gedurende vier dagen wordt er in totaal 1000km gefietst, elke rit vertrekt vanuit Mechelen, om daar 's avonds weer toe te komen. Elke ploeg moet 5000 euro inzamelen dat dan geschonken wordt aan KOTK.

Dit jaar waren er niet één maar twee kersen op de taart: 

Onze collega Jules werd uitgenodigd om samen met Koningin Mathilde het hele gebeuren in te huldigen.



En Geel, onze thuishaven was een middagstop, die middag kleurde het hele centrum ook even geel.



Zondagnamiddag was het mijn beurt om de slotrit te fietsen. 


We vertrokken in Evergem, 


en enkele uren (vijf en half uur, jawel) later werden we hartelijk verwelkomd in Mechelen. 
En ik kan jullie verzekeren, het heeft me wat tranen gekost. Al die supporters die langs de kant staan om iedereen aan te moedigen, leuke spandoeken, schouderklopjes, verhalen van andere fietsers, het samenhorigheidsgevoel van het hele peleton, ik heb meer dan eens een krop moeten wegslikken. 
Ondanks mijn slechte voorbereiding (ik had niet meer dan 60km gereden), werd ik meegezogen door de groep en was de namiddag zo voorbij.
De echte helden zijn natuurlijk de mensen die heel moedig tegen deze vreselijke ziekte vechten, zij beginnen ook onvoorbereid aan een lange rit. En natuurlijk de fietsers die helemaal alleen de 1000km fietsen, dikke chapeau.


Maar ik ben stiekem ook wel fier op mijn prestatie, 125 km op een fiets, daar zou ik ooit eens ferm mee gelachen hebben


maandag 2 juni 2014

Een weekendje vol: Verdriet

Vorige week, net voor ons feestweekend, stierf mijn grootmoeder. Na een lange ziekenhuisopname, en een ontslag in het vooruitzicht, wist ze ons toch te verrassen. We troosten ons aan de gedachte dat ze rustig ingeslapen is.
Ondanks dat mijn meisjes nog klein zijn, (6 en 8 jaar) zijn ze samen met ons afscheid gaan nemen. Noor was zelfs zo dapper dat ze in de viering een tekst gelezen heeft, speciaal voor haar moe.
De kerk zat bijna vol, de diaken maakte er een persoonlijk afscheid van en omdat het haar wens was, zong ik het Ave Maria, speciaal voor haar.

Moeke, rust zacht, je hebt 86 mooie jaren achter de rug, wij zorgen nu voor vava!

zondag 1 juni 2014

Een weekendje vol: meer plezier









Meer dan 700 foto's werden er genomen, in de hoop dat er één leuke zou tussenzitten. Jammer genoeg deed mijn collega zo goed haar best dat het kiezen enorm moeilijk werd.

Foto's werden genomen in 'het Vinne' te Zoutleeuw en in de Red Tape te Lier.