zondag 28 december 2014

Tricotvrees overwonnen!

 Jawel, ik heb mijn tricotvrees overwonnen. 
Ondanks de jaren ervaring met het stikmachien, greep ik altijd braafjes naar leuke katoentjes. 
Een tijdje geleden zocht Sofilantjes testers voor haar Otium-patroontje. 
De kans om mijn tricotvrees onder ogen te komen. 
En voila, een nieuwe verslaving rijker. 
Het patroon op zich is eenvoudig, supersnel klaar
 en biedt de mogelijkheid om verschillende variaties te maken.
Je kan ze bekijken en bestellen op deze site.
Ik koos voor een eenvoudig shirt met korte mouwen. 
 
Dochterlief is er supercontent mee
(en kon niet weerstaan aan een fotosessie). 



vrijdag 26 december 2014

Bij gebrek aan kat ...


Als het konijn van huis is ....




legt er iemand een eitje in zijn hok.


zondag 21 december 2014

10 in 2014

Lies gooide met een stokje, dat ik dankbaar gevangen heb.
 Meestal ben ik ongelooflijk lui en stel ik het maken van de blogpost te lang uit, zodat het gedateerd geraakt,
maar deze keer deed ik ne keer een efforreke.

Bij deze mijn foto-top10 van 2014!


Twee zussen in een spontaan omhelzing. Meer uitzondering dan regel.
Elk jaar ontsnappen wij een paar keer aan de dagdagelijkse sleuren en waaien we uit aan de kust. Momenten om telkens weer naar uit te kijken.



Het begin van hopelijk een jaarlijkse traditie. Kameraad Helze werd op zijn vrijgezellenavond verrast met een echt festival. Mijn viool werd onder het stof vandaan gehaald. Meteen ook een nieuwe start van mijn muzikale carrière.



 We proberen de meisjes wat cultuur bij te brengen, daarom gaan we regelmatig op citytrip binnen ons Belgenlandje (al is het maar voor één dag, heeft er iemand ooit verkondigd dat er een overnachting bijhoort?). Deze foto werd genomen in Leuven in de buurt van het Ladeuzenplein en is een favoriet omwille van de leuke herinnering (en stiekem ook omdat ik nog steeds trots ben op die twee gele jasjes die, jochei, ook dit jaar nog passen.)



Van winterjassen naar zomerpret. Heerlijk ronddobberen op de Miramar in Mol, terwijl mama met de collega's op het droge geniet van cava en hapjes.



Camping Corazon, een feest voor groot en klein. Gezelligheid troef in de tuin van onze kennissen.




Vier dagen Ardennen, vier dagen zonder tv, internet of telefoon. Vier dagen genieten van elkaar. En dochters die raar of zelden fatsoenlijk kunnen doen voor de camera.



Zing ze, een boek waar een deeltje van mezelf inzit. Terwijl dochter één aan haar tv-carrière (doorscrollen naar minuut 6.23) sleutelt, is dochter twee gewoon onopvallend braaf.



Net aangelegd, een 'dood' stukje tuin werd omgetoverd tot kruidentuintje, met dank aan manlief. 



Omdat warme choco het beste smaakt onder een fleeceke.



Een poging tot familieportret. Poging, want dochter twee vond het niet zo leuk. Als je de foto kon vergroten, zou je veel snottebellen tegenkomen.




En als laatste mijn echte favoriet: mijn twee Gitannekes, braaf aant het wachten op hun beurt op de molen.
Ze mochten zelf hun kleren kiezen, want alles kan op Gitannekesfoor (zelfs na twee dagen schoenen terugvinden die dochter twee had uitgedaan ergens).

Hopelijk brengt 2015 evenveel zalige momenten.

Voila, ik gooi mijn stokje naar 128 en Poppie!

zondag 7 december 2014

Liefde voor muziek, deel drie!

Ik vertelde jullie al een beetje over mijn muzikale verleden. Maar er werd niet alleen gezongen, eigenlijk begon alles met vioolspelen. Jarenlang reed ik elke woensdag en elke zaterdag met het fietske tot in Geel, om daar naar de notenleer en de vioolles te gaan. Niet altijd met evenveel goesting, als kind is dat nog leuk, maar als puber heb je wel andere bezigheden op die dagen. Gelukkig konden mijn ouders me overtuigen en hield ik het al die jaren vol.
Wat ook hielp, was de bende jongens die mij in het jeugdhuis wisten te overtuigen om bij hen in een groepke te komen spelen. Elke week doken we de kelder in om samen muziek te maken. Cantar, doopten we onszelf, en zoals de naam al doet vermoeden waren we geen alledaags popgroepje. Ga zitten (zo kunt ge niet achterover vallen) en luister mee! Er volgden verschillende optredens en opnames in studio's.
Tot .... de plicht riep: werken in ploegen, een nieuwe vriendenkring en andere prioriteiten in het leven zorgden ervoor dat ik mijn viool netjes opbergde en in een hoekje liet staan.

Een half jaar geleden werd een aanstaande bruidegom verrast met een eenmalig reunie-concert en werd ik weer gebeten door het vioolspelen. Sindsdien maakt muziek weer een belangrijk deel van mijn leven uit.
Om een lang verhaal kort te maken: violiste zocht band, band zocht violiste, ...
Volgende week sta ik opnieuw op het podium met The Searching, en volgende optredens staan al op de agenda.
Zin om te komen luisteren: zaterdag 13 december in de Rex in Mol. Allemaal welkom.

donderdag 4 december 2014

ABC




Een tijdje geleden zag ik ergens op het www een mooi stofje voorbijkomen. Enkele muisklikken later zat het in mijn winkelmandje en twee dagen later lag het hier te blinken op de keukentafel.

Zowel Noor als Ella zijn inmiddels geen kleuters meer, dus wou ik graag iets maken met het stofje voor bij hun speelgoedkast. Het heeft tot deze week geduurd eer ik er mijn schaar durfde in te zetten.



Stofje: Petite Fleur van Windham Fabrics, momenteel nog steeds te koop bij Lanalotta

maandag 1 december 2014

Zing Ze!




Mutsen, sjaals en handschoenen werden hier al uit de kast gehaald. Vertrekken in de schemer en terug aankomen in het donker, kachel aansteken, dekentjes in de zetel, warme choco na een fikse wandeling ... De winter is in aantocht. Niet meteen mijn favoriete seizoen, maar er zijn wel leuke momenten om naar uit te kijken. En niet alleen voor mij, ook voor de kinders. De Sint, familiefeesten met Kerst en Nieuwjaar, en niet te vergeten het oudjaarszingen.
Nostalgie, nostalgie. Als kind maakte ik samen met de buurtjes een heus plan, zodat we toch maar geen enkel huis oversloegen. Goed ingeduffeld en voorzien van handige draagzakken trokken we het dorp rond om zoveel mogelijk lekkers en centjes te verzamelen.  Bevroren, maar voldaan kwamen we 's middags onze buit op de keukentafel omkappen, om dan nog weken lang te kunnen genieten van een volle snoepkast. 

http://www.geel.be/file_uploads/43559.jpg

De k.ERF (Kempense erfgoedcel) wil ervoor zorgen dat deze traditie niet vergeten wordt. En niet alleen deze bedelzangtraditie, er bestaan er nog vele anderen. Naast een website en educatieve pakketen voor scholen, werd er ook een boek gemaakt.
Toen ik gevraagd werd om mee te werken aan dit creatief boek moest ik niet lang nadenken. Ik stond ervan versteld dat er in de Kempen zoveel bedelzangtradities bestaan. Samen met enkele andere creatieve mensen gingen we op zoek naar leuke knutseltips en toffe recepten.

Al een beetje nieuwsgierig? Woensdag 10 december om 14u wordt het boek voorgesteld in de bibliotheek van Geel. Iedereen welkom!