vrijdag 27 februari 2015

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik.
Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen.
Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien.


Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen!


Nodig:

500ml melk
60g maizena
250g boter
2 eieren
100g chocolade
2dozen madeira-koeken 
(lange vingers gaat ook maar kruimelt harder)
250g suiker

Start:

Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt.
Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room.
Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding.

Smeer de springvorm in met boter.
Vul de bodem met koekjes.
Snij de koekjes in de helft en plaats ze in de vorm, 
zodat je een mooie rand bekomt.
Vul de vorm met de pudding.
Zet deze in de frigo om op te stijven.

Klop de eiwitten tot schuim.
Smelt de chocola en roer dit bij het schuim.
Giet dit chocolademengsel  over de puddingtaart
en zet in de frigo om op te stijven.

Smakelijk.

Met dank aan Annemie voor het superrecept!

woensdag 25 februari 2015

Week 3: #boostyourpositivity



Daar ik geen ochtendmens ben, gebeurt bij mij het meeste in de loop van de avond. Overdag (en zeker 's ochtends) ligt mijn tempo gewoon een heel stuk lager. Daarom plan ik een aantal werkjes ook later op de dag. Time-management noem ik zoiets.
Werken in een drie-ploegenstelsel zorgt ervoor dat onze agenda een puzzel is, gelukkig een flexibele puzzel, ik kan gerust taakjes opschuiven om iets leuks te gaan doen. Toch zijn er een paar zekerheden in die puzzel.

* Wassen en strijken gebeurt hier alleen in het weekend (en dan nog liefst voor de tv). Ik zet een aantal manden klaar en sorteer de kledij per kast, wat mij weer wat tijd uitspaart als ik alles op z'n plaats leg.

*Poetsen gebeurt hier tussen de dagdagelijkse dingen door: tijdens het koken trek ik een kast open en storteer alles, ik maak dan ook meteen een lijstje om boodschappen te gaan doen. Als de kinders in bad zitten, maak ik dankbaar gebruik om daar te poetsen, zij het bad uit, de vloer met nat en klaar.

*Op zaterdag gaan we naar het Metteke in Geel, een groenten- en rommelmarkt, waar je lekkere seizoensproducten kan kopen aan lage prijsjes. Idem voor bloemen en planten.
Ik koop groenten en fruit voor de hele week, en maak er bij thuiskomst een aantal klaar voor de diepvries.
De restgroenten uit de frigo worden gesneden en in porties voor soep, spaghettisaus of wok ingevrozen.

*'s Avonds wordt er opgeruimd, de afwasmachine klaargezet, gestofzuigd, kleertjes klaargelegd, boekentasjes gemaakt, dat spaart 's morgens een hoop tijd.

*Afval wordt binnen al gesorteerd en éénmaal per dag loop ik naar buiten en drop alles meteen in de juiste vuilbak.

*Ik sta meestal als laatste op (ik ben echt geen ochtendmens), ik loop door alle kamers, maak bedjes op en zwier alle ramen open. Om de twee dagen wordt er gezorgd dat de boven stofvrij verklaard is (gelukkig dient die alleen om te slapen, dus over het algemeen blijft het daar wel proper).

*Hetzelfde voor de badkamer, iedereen is me voor, ik kom als laatste, ik neem een doekje, ga door de wasbakken en de douche. Voila, spik en span.

Waarschijnlijk heeft iedereen zo wel een beetje routine. Het voorgaande lijstje zorgt ervoor dat ik regelmatig tijd overheb om leuke dingen te gaan doen. Maar daar lees je later wat over.





zaterdag 21 februari 2015

Amandel-abricoos-koekjes!

Leen, Lies, Katrien en San, deze waren voor jullie bedoeld, maar spijtig genoeg konden ze hier niet wachten. Volgende keer maak ik het goed!



De koekjes zijn makkelijk te maken, lekker en bovendien is het recept goed voor 12 personen (of je kan ze zelf allemaal opeten!
 

 Nodig :

*voor de bodem:
- 200 gr boter
- 70 gr suiker
- 250 gr bloem

*voor de tussenlaag:
- 1 pot versgemaakte abrikozenconfituur 

*voor de bovenkant
- 150 gr amandelpoeder
- 150 gr suiker
- 80 gr boter
- 3 eierenen
- 30 gr maïzena
- enkele druppels amandelextract
- amandelschilfers
 
 

Werkwijze :

*het onderste deeg:
Je mixt de boter en de suiker goed door elkaar en voegt er dan de bloem bij. Goed  mengen en het deeg afgedekt een kwartiertje in de koelkast laten opstijven. 
Wanneer het deeg opgesteven is, strijk je het uit op een rechthoekige bakvorm  (ongeveer 22 x 28cm, groter kan ook, maar dan wordt je taart dunner) Vergeet niet het invetten en bebloemen of het bakpapier.
Druk het deeg goed aan met je vingers of met een lepel. Zet het 15 minuten in een voorverwarmde oven van 180°C. 

*het bovenste deeg:
Meng alle ingrediënten. (makkie)

*en dan:
Na 15 minuten haal je de onderste deeg uit de oven. Deze is dan nog niet volledig doorbakken. Geen nood!
Strijk er de abrikozenconfituur nu overheen en daar bovenop smeer je de bovenste deeg uit. Je kan naar smaak amandelschilfers strooien over de taart.
Zet het gebak nu terug in de oven om verder af te bakken gedurende 30 minuten.
Laat afkoelen en snij het in 12 gelijke stukjes.

Smakelijk! 

vrijdag 20 februari 2015

midlife

Jarige wederhelften, groot feest. Maar wat koop je voor iemand die alles al heeft?
Dit jaar liet ik manlief zelf zijn kado kiezen. 
En hij koos ...


en koos ....


 en koos ...


en koos ...



Om het geheel compleet te maken, ging ik op zoek.
En ik vond ...


 en vond ...


en vond ...



En er werden ook bijpassende dingen gemaakt ...

 

 en gemaakt ....


 en gemaakt ...






En als u me nu wil excuseren, ik moet een plaatje omdraaien!



Week 2 #boostyourpositivity

Eten, iets wat redelijk belangrijk is in mijn leven.
Honger heb ik zelden, goesting in iets lekkers bijna continu.
Misschien heeft het te maken met mijn afkomst. Thuis was er altijd eten in overvloed: vaderlief baatte jarenlang een taverne uit, sinds 10 jaar hebben ze een huiskamerrestaurant. Ik kon dagelijks kiezen uit de hele menu en ook vandaag nog komen er regelmatig overschotjes deze richting uit.

Toch probeer ik zelf dagelijks vers eten op tafel te zetten.
Elke zaterdag trekken we naar 'het Metteke' in Geel (plaatselijk rommel/groenten/bloemenmarkt) waar we voor een habbekrats verse groenten en fruit kopen voor de rest van de week.
Aan de eetlust van de dochters zal het ook niet liggen, ik ben gezegend met kinderen die bijna alle groentjes lusten. Van spruitjes over witloof, boontjes, ... er is niet veel dat ze echt niet eten.
De laatste tijd probeer ik regelmatig nieuwe dingen uit. Jeroen Meus blijft een topper: makkelijke receptjes die altijd in de smaak vallen. Ik deelde mijn favoriete recept al eerder uit. Om uw vingers mee op te eten, zo lekker.

Vorige week wou Noor venkel eten, zoals grootva (de kok dus) het altijd klaarmaakt. Ik kies meestal voor een iets luiere versie, gewoon in de puree, grootva maakt venkel met een sausje. Een telefoontje later kreeg ik een receptje toegeschoven.


Makkelijk dus: 
venkel in stukjes, 
stoven in ruim wat boter, 
klein beetje bouillon toevoegen, 
wat verdunnen met een klein beetje melk,
 peper en zout naar smaak 
en klaar. 



woensdag 18 februari 2015

Laat de zomer maar komen!

 Ik mocht weer een patroontje testen. Eigenlijk kende ik het al, het verschil met mijn vorige kleedje is de rok. Deze keer voorziet Anne een cirkelrok, zodat de jurk een echte meisjes-zwierrok krijgt.

Snel klaar en instant happiness bij de dochter.

Een poging tot een fatsoenlijke foto mislukte.
Bijhorende commentaren zoals doe ne keer nie gek, trekt uw poep in,
ga voor da stopcontact staan, ... mag je erbij denken.
Dus let niet op de dochter, enkel op het kleed.







stof: Riley Blake uit het Stoffenwinkeltje van Westerlo

maandag 16 februari 2015

Vacht!

Het stond al langer op het verlanglijstje van de jongste dochter, een jasje in pels.
Twee jaar geleden kocht ik bij Strass een lekker zacht vachtje, 
dat ergens voor Kerst eindelijk de kast uitmocht.
Het knippen en overlocken gebeurde in de naailes. 
(God zij dank, de rondvliegende pluis is echt een hel!)
Het stikken liet ook op zich wachten, omdat mijn naaimachine even in winterstop was.
Maar gelukkig was het jasje klaar net voor de vorige winterprik.

Het patroon werd een beetje aangepast. Ik voorzag mouwboordjes, ook aan de rits werd boordstof voorzien om te voorkomen dat de pels een keertje moeilijk zou doen.
De kap werd afneembaar gemaakt (dmv knopjes) en kreeg oortjes op vraag van dochterlief.

Oja, al wie tijger tegen het stofke zegt, krijgt garantie een boze blik en de wijze woorden:
'Dit is geen tijgervel, dit is van een giraf!'
Dus u weze gewaarschuwd.






 Stof: Strass
Boordstof: Het stoffenwinkeltje (Westerlo)
Patroon: een oude knippie
Ken: een vondst op het Metteke van Geel (zaterdagse rommelmarkt)

zondag 15 februari 2015

week 1 #boostyourpositivity

Bijna twee weken en retard. Typisch ik. Een hoofd vol plannen en steeds tijd te kort, levend van deadline naar deadline, om af en toe even op adem te komen en, ondanks vele goede voornemens, toch weer tegen die deadline aan te zitten.
Een cursus Didactiek (For/Op voor mensen die thuis zijn in de brandweerwereld) zorgt ervoor dat ik de afgelopen twee weken al een paar keer uit mijn comfortzone gekomen ben.
En deze blogpost brengt me weer zover.
Het zoeken naar een lievelingsfoto is onbegonnen werk. Veel foto's zijn er niet beschikbaar, daar ik meestal de kodak meezeul. En als er al zijn, kan ik daar moeilijk 'lievelings' aan vasthangen.
Selfies moet je hier evenmin verwachten, ik ben nog zo'n ouderwets type dat haar gsm alleen gebruikt om te bellen en te sms'en, dus foto's maken kan ie niet.
Zie ik mezelf dan niet graag? Jawel, ik heb de laatste jaren geleerd gelukkig te zijn met kleine dingen. Ik leerde blij te zijn met de koude wind in mijn gezicht als ik fiets, ook al heb ik dan nog drie dagen rode kaken, met mijn verkleumde vingers na een wandeling met de hond omdat ik weer maar eens vergat handschoenen mee te nemen, met fijne berichtjes van nog lievere mensen die ik feliciteer met hun verjaardag op een dag dat ze niet jarig zijn, met de glimlach op het gezicht van de dochters als ze van school komen en ze vertellen dat ik hun brooddozen weer maar eens verwisselde. En door die kleine dingen weet ik het leven, en ook mezelf dus, te waarderen.
Ik ben blij dat ik de titel 'gietewollensok' kreeg van een collega, niet dat ik zo geitewollensok ben, maar gewoon omdat ik anders ben dan de doorsnee mensen. Gewoon omdat ik kan genieten van het leven, op andere manieren dat sommige mensen dat doen. En jawel, daar ben ik fier op. Fier op het feit dat ik niet tot de VTM en Dag Allemaal-generatie hoor. Fier omdat ik durf afwijken van de norm, en fier omdat ik zo kan zijn.



zaterdag 14 februari 2015

Nog meer carnaval!

Ook de kleinste dochter wist al lang wat ze wou zijn met carnaval.
En aangezien ik niet kan weerstaan aan puppy-oogskes:

Ella de Octopus!


vrijdag 13 februari 2015

Ik ben Pippa Peperpoep ...

Ik heb een supertof beroep!
Ik gooi het even in de groep!



Voor u ook eentje met mayonnaise?


dinsdag 3 februari 2015

Fiets ze!


 Of ik een logo'tje op een truitje kon zetten?
Geen probleem, dacht ik bij mezelf, dat fiks ik in een half uurtje.

Tot de desbetreffende truitjes hier arriveerden. 
Een beetje denken, knippen, puzzelen (waarom is er nu een idiote rits op de voorkant) en lef (zou ik durven strijken) later kon manlief naar de repetitie van zijn toneelgezelschap vertrekken.

Speekmedaille voor mezelf.




maandag 2 februari 2015

Tradities


Tradities zijn er om in ere gehouden te worden (zeker als er eten bijhoort!)