Naadjes en draadjes

1000 km!

2012-05-26T12:07:00.001-07:00

Donderdag 19 mei 2012.
Een dag waar ik al lang had naar uitgekeken, vol spanning, vol vragen, vol hoop.
De dag dat ik 125 km fietste voor Kom op tegen Kanker, helemaal van Wemmel naar Mechelen.

Begin januari 2012 kreeg ik een koersfiets van manlief en begonnen mijn trainingen: met de fiets naar het werk (14km heen en 14km terug), af en toe een ritje met de collega's, allemaal voor het goede doel.

Ja, ik, die nog nooit verder gereden had dan van hier thuis tot aan het scholeke, ik ben erin geslaagd. Het is me gelukt, en daar ben ik fier op.

Alles zat mee: het weer (niet te warm en niet te koud), de wind (uit de juiste richting), de rest van het peleton, de organisatie en niet te vergeten: mijn benen.

Het was een hele rit, met af en toe een traan van ontroering, maar vooral veel solidariteit. De supporters aan de kant van de weg, de spandoeken, de toeters en bellen en het applaus aan de finish. Ik voelde me echt een held.

Maar het ging niet over mezelf, het ging over alle mensen die te maken hebben met kanker, dag in dag uit, zij die de strijd aangaan tegen deze verschrikkelijke ziekte, die zoveel meer lijden is dan 1000 km fietsen.

Een overzichtje van het hele gebeuren vind je hier. Bij de reportages van de 1000km vind je een videoverslag gemaakt door Woestijnvis. Echt nen aanrader.

Diegenen die onze bijdrage wil bekijken, die vind je hier, vanaf minuut 3.50. Let vooral op de enthousiaste meisjes met de spandoek, mijn lieve dochters, die het hardst gesupporterd hebben.

In den boom

2012-05-25T02:55:00.001-07:00

Amsterdam in den boom,

oftwel Eloleo in den boom.

Het blijft nen topper.

Goedgemutst

2012-05-24T04:47:00.003-07:00

Patroontje hier gevonden, klaar op een dik uur, dochter goedgezind naar school.

Vulling

2012-05-08T19:05:00.002-07:00

Morgen viert Kaat haar verjaardag. En bij een verjaardag horen kadootjes. Mijn dochters mogen altijd zelf kiezen wat de jarige liefst zou hebben. Prinsessenkleedjes, knuffelpaarden, ridderkostumekes, alles passeerde hier al de revue. Stokpaarden zijn felbegeerd. Er liggen hier altijd geknipte lapjes te wachten om in elkaar gezet te worden, zodat de stressmomenten de avond voor de feestjes al een beetje beperkt worden. Van het desbetreffende stokpaard ga ik u geen foto tonen. Het werd een rood-paarse variant van deze.

Nu dat ik eens op tijd aan het kado begonnen was, zat ik met een ander probleem. De zak vulling was leeg. Ik repte me naar de nabijgelegen stoffenwinkel (als je dat reppen kunt noemen, probeer maar eens tot in Geel te geraken zo rond 14u) en vond er vulling. Niet diegene die ik gewoon was (zo'n witte pluche, die in echte kussens zit), wel een andere. En nog tegen een schappelijk prijske. Ne meevaller, dacht ik nog.

Valt me dat effe tegen. Dikke rommel is het. Het had beter wat meer gekost, dan had ik die zak laten staan.

Het spul plakt meteen aan je kleren, hetgeen je ermee vult zit eruit of alsof de hond er al mee gespeeld heeft (lees: vol bubbels en toten) en de dochters vinden het geweldig om er ne keer in te grabbelen zodat alles overal hangt behalve waar het moet.

Soit, de helft van de zak zit in de stofzuiger en de andere helft in een stokpaard. Nu maar hopen dat dat paard heel blijft, anders mag Ella volgende keer niet meer naar een feestje gaan.

Zeg dus niet dat ik jullie niet gewaarschuwd heb: Zo'ne zak late gewoon staan, koop liever fatsoenlijk materiaal. En diegenen die twijfelen, mogen de zak altijd komen halen.

Voor het goede doel

2012-05-04T13:50:00.000-07:00

Misschien heeft u al wel eens gehoord van 'de 1000km van Kom op Tegen Kanker'? Zo niet, even goei vrienden. Ik wist tot over een half jaar ook niet wat het inhield.
Onze spoedgevallendienst wil steun betuigen aan alle collega's, families en vrienden die te maken hebben met kanker. Afgelopen jaar werden we hiermee van dichtbij geconfronteerd: een collega verloor zijn zoon en een andere collega werd ziek. En daarom schreven we ons in. Eerst één ploeg, die al gauw verdubbelde, en intussen fietsen al vier ploegen mee. Elke ploeg bestaat uit 8 fietsers die elk afzonderlijk 125 km afleggen, zodat er na 4 dagen 1000 km afgelegd is. We fietsen niet zomaar, elk team zorgt voor 5000 euro startgeld, dat gaat naar kankeronderzoek.*

En ik, met mijne grote mond, fiets mee. U fronst nu een wenkbrauw? Begrijpelijk. Ik, die tot een half jaar geleden niet verder fietste dan van hier thuis tot aan het scholeke, ga 125 km fietsen.
Een geldige reden om minder te naaien (gelukkig is het nog geen zomer en kunnen mijn kinders nog in hun winterkleren). Ook om minder te kuisen, meer van huis te zijn, meisjes te laten ineten, veel babysitgezoek en ga zo maar door.Het enige dat nu telt is trainen, zorgen dat ik genoeg kilometers doe. Allemaal voor het goede doel.
Ik heb het me al beklaagd. Het is dikwijls puzzelen om kindjes weg te doen om op tijd te kunnen vertrekken. Wind, regen, koude werden getrotseerd, en geloof me, de wind waait meer uit de verkeerde richting dan uit de goei. Er werden al wat traantjes gelaten als mijn benen niet meer meewilden. Maar ik geef niet op.
Volgende week is het zo ver: donderdag 17 mei fiets ik van Brussel naar Mechelen. Dus ... allemaal duimen voor mij.

*Het volledige, officiële van het gebeuren kan u nalezen op www.1000km.be.

Hij is er!

2012-05-02T07:23:00.002-07:00

We hebben een tijdje op hem gewacht, maar nu was hij er toch sneller dan gedacht. (Het kon zo op zijn geboortekaartje, maar daar stond gelukkig een ander tekstje op.)

Soit, mijn lieve kleine neefje is geboren.

En je kan natuurlijk niet zonder kadootje op bezoek, al is het niet direct mega-origineel, het werd wel met liefde (en met ne slaapkop, want het was tegen den tijd) gemaakt.

Welkom Arthur!

Lego Friends

2012-04-19T15:07:00.000-07:00

Een tijdje geleden werden ook wij uitgenodigd om de nieuwe 'Lego voor meisjes' te gaan testen. Ideaal, want Lego is leuk, maar Lego is voor jongens: veel donkerblauw en wit, hoekige mannetjes en dito auto's. Daarom dat wij onze toevlucht zochten tot Playmobil.
Tot nu dus, want nu bestaat er ook Lego in leuke kleurtjes, vergezeld van allerlei toffe accessoires, om te bouwen en te spelen. Jammer genoeg gooide het lot roet in het eten en konden we niet aanwezig zijn om de nieuwe Lego te testen. Spijtig, want het leek daar zo leuk. En ik had ook heel graag kennis gemaakt met de andere genodigden.
Gelukkig waren de mensen die dit organiseerden zo lief om ons een pakketje op te sturen. Ik liet het leveren op mijn werk. De leverancier was niet de enige die verwonderd opkeken. Ook mijn collega's waren supernieuwsgierig. Ik denk dat het de eerste keer was dat er ooit iemand een pak Lego moest gaan afgeven op een Spoedgevallendienst.
Niet alleen daar werd het pakje onthaald op veel ooh's en aahs. Ook thuis waren er twee in de wolken. De Playmobilmannekes werd aan de kant geschoven en onze nieuwe Legovriendinnen mochten in hun plaats op de speeltafel staan.

'Lego Friends' bestaat uit een assortiment dat opgebouwd is rond vijf meisjes die samen veel beleven in hun stad. Er werd veel aandacht geschonken aan alledaagse details, zodat meisjes zich naar hartelust kunnen uitleven. Kijk maar naar dit lieve vogeltje, en naar die toffe bloemetjes en kleine insecten.

Voor diegenen die nieuwsgierig zijn, er bestaat een echte website: http://friends.lego.com/en-us/Default.aspx, waarop heel wat te beleven valt. En er is al een pakketje vanaf 5.99 euro. Ideaal als kadootje voor een verjaardagsfeestje.

Noor en Ella zijn helemaal in de wolken. Ik zocht en vond nog een aantal aankoopbonnen van Dreamland en liet mijn meisjes hun gangen gaan.

Wij zijn alleszins overtuigd. Als je mijn meisjes liet doen, stond hier het hele gamma al op tafel.

Voor groot en klein

2012-04-09T04:23:00.001-07:00

Eind augustus besloot ik weer naailessen te gaan volgen, met het goede voornemen alleen dingen voor mezelf te maken. Goed geprobeerd natuurlijk. De teller staat nog steeds op nul. Er ligt hier zo wel iets dat van ver op een rok lijkt, maar verder dan 'lijken op' doet hij niet. Er rolden wel kleine rokjes en kleedjes, een zeemeerminkostuum, ridderpakjes enzovoort vanonder het machien vandaan. Maar voor mezelf raakte nog niets klaar.

Eind augustus vroeg ik mijn schoonzus of ik voor mijn petekindje een hemdje mocht maken. Ze kwam hier na een week terug aan met enkele meters stof. Of ik voor Thieu en zijn papa hetzelfde hemd wou maken tegen Kerstmis? Komt in orde. Voila, het is eindelijk in orde gekomen. Niet voor Kerst, wel voor Pasen. Na veel geprul, getreuzel, kortom veel uitstelgedrag ben ik er eindelijk in geslaagd twee hemden te maken, een groot en een klein.

Eerlijk gezegd ben ik wel blij met het resultaat. Zelf zou ik nooit zo'n stof gekozen hebben, wij houden meer van kleurtjes, maar de hemdjes zijn wel oké. Hopelijk vindt mijn schoonzus dit ook.

Of ik in de toekomst nog hemden wil maken? Mmmh, daar ga ik toch even moeten over nadenken. Ik denk dat ik me eerst ga verdiepen in het rokjesboek van Mme Zsazsa.

Stof genoeg

2012-04-03T12:43:00.001-07:00

Ik heb stof genoeg om te schrijven. De afgelopen weken zaten knotsvol: werken, een huishouden, goei weer, jarige dochters, een sportieve uitdaging, ... Ik kan de hele gazet wel volschrijven.
Liefst van al zou ik aan de berg stofjes, die hier braaf liggen te wachten, beginnen. Het ondertussen wereldberoemde boek van Madame Zsazsa ligt hier ook te lachen. En mijn vingers kriebelen.
Spijtig genoeg ligt er hier in huis ook een berg stof, dus ga ik eerst, gewapend met nen emmer water en de opneemvod dit probleem aanpakken en toon ik de rest een volgende keer.

Van Katoen bis

2012-03-16T01:40:00.004-07:00

Een tijdje geleden kreeg u al de eerste versie van dit ondertussen wereldwijd bekende kleedje te zien, ondertussen is het tweede kleedje al enkele keren gewassen en gestreken. En liggen er al stofjes klaar om nog twee stuks te maken. Nu nog tijd zoeken.

Jules

2012-03-10T05:43:00.006-08:00

Klaas is jarig. Om zijn klasgenootjes te verrassen, krijgt Jules, de klaspop, een nieuwe outfit. Een zomers tenueke en een werkbroek.
Hip, hip, hoera voor Klaas. En hopelijk vindt Jules zijn kleedjes mooi.

Speciaal voor Nienke:

Ik gebruikte het patroontje van destikdoos.blogspot.com. Ik knipte ook twee vierkantjes van 14 op 12cm (nog geen naad bijgeteld) en twee schouderbandjes van ongeveer 15 cm op 3cm.

De vierkanten stik je middenvoor- en achteraan de broek. In de resterende zijnaden stak ik een elastiekje, zodat de broek schoon rond dat lelijke, dikke achterwerk van Jules blijft zitten.

De schouderbandjes worden gemaakt volgens het principe van 'linten keren': Je plooit het lapje dubbel, stikt het toe en keert het om. Je mag me geloven: dit is het vervelendste stukje van de hele broek. Het ene uiteinde stik je vast bovenaan de achterkant, op het andere uiteinde naai je een knopje. Ik gebruikte klittenband om de bandjes open en dicht te doen, lijkt me iets makkelijker voor ongeduldige kleuters.

De knielapjes naaide ik er met de hand op.

Veel succes!

Verliefd

2012-02-29T10:59:00.001-08:00

Lieve Bas,

moest ik 30 jaar jonger zijn,

zou ik ook met jou willen trouwen.

Vier!

2012-02-26T12:15:00.003-08:00

Zaterdag was het feest, groot feest, want mijn kleinste meisje werd vier. En daar hoort taart bij. En waar houden kleine meisjes van? Ja, van prinsessen en van roze. Een prinsessentaart werd gauw gemaakt. Cliché, olé, maar het werd gesmaakt.

De prinsessentaart was snel op (de marsepein en chocolaatjes toch) en de schoenen werden niet meer uitgedaan.

Zondag ging het feest verder met een roze plattekaastaart, die eveneens snel verdwenen was.

Op naar het volgende feestje.

Give-away!

2012-02-14T14:35:00.003-08:00

Zijn die kussentjes niet super-schattig? Ik maakte al kleedjes en rokjes uit het stofje, maar heb nog nooit nagedacht over een kussentje.

Ga zeker een kijkje nemen op haar website (http://www.atelierboulanger.be), bewonder al dat prachtigs en maak een kans om zo'n leuk kussen te winnen!

15 oktober 2010 …

2012-02-04T11:40:00.001-08:00

De grote dag voor Ils en Karl. Na jaren lief een leed gedeeld te hebben, besloten ze te trouwen. Dat het geen klassiek huwelijk zou worden, was te verwachten. Maar dat ik de kleedjes voor Charlize mocht maken, was een grote verrassing.

Ik luisterde naar de wensen van de bruid, ging een keer met mijn meter op bezoek bij de kleine prinses en startte de zoektocht. De zoektocht naar een grijze stof, met een leuke tekening, om voor madam een rokje en vestje te maken. Heel het land werd afgezocht, stoffenbeurzen, stoffenwinkels, tot ik ineens een lief babyvelourtje tegenkwam. Een zacht grijs stofje met mooie geborduurde rozen. Ideaal voor kleedjes voor een echt bruidsmeisje.

Ik maakte eerst een proefrokje en begon nadien met een bang hartje aan het echte werk. Iets maken voor iemand anders is toch niet hetzelfde als voor mijn eigen meisjes.

Een paar dagen voor de grote dag mocht Charlize haar outfit passen. Ik was met een bang hartje naar ginder gereden, maar toen ze haar kleedjes aanhad, verdween de ongerustheid meteen.

15 oktober 2010, de zon scheen, er kwam een stralend gezinnetje tevoorschijn en ‘s avonds bouwden we een feestje om nooit te vergeten.

Sp(r)ookjes

2012-01-20T01:42:00.000-08:00

Zet even dit liedje op en leef u samen met mijn meisjes in, in hun lievelingssprookje: De kleine zeemeermin.

(en beeldt u in dat ik dit liedje wel zevenhonderd keer per dag op repeat moet zetten)

De waarheid komt uit een kindermond!

2012-01-05T14:07:00.000-08:00

'Kijk mama, ik heb jou werkje gemaakt'!

'Oh, het is precies wel druk in het ziekenhuis'

'Bwah, dat valt wel mee.
... effe stilte ...
En dat ben jij, mama!

Bij deze de beste wensen voor het nieuwe jaar: een goede gezondheid en een even toffe job als de mijne!

(en mijn excuses voor de slechte foto's, de kodak is aan vervanging toe!)

Kerstmis

2011-12-19T13:59:00.000-08:00

Alle gekheid op een stokje: ik maakte een ezel voor de kerststal van de kleuterschool.

Van Katoen 1

2011-12-13T09:15:00.000-08:00

Toen het peuterjurkje van 'Van Katoen' verscheen, smolt mijn hart. Het smolt nog verder toen bleek dat mijn lieve dochters net iets te groot zijn voor deze versie. Jammer, want ik zag hen er al in rondlopen.

Gelukkig zaten die van 'Van Katoen' niet stil en verscheen er een patroon voor iets grotere meiden.

Ik dook in mijn stoffenstapel en toverde een lief krabbenstofje tevoorschijn (dat in mijn bezit geraakte via Made by KK).

Ella trok het jurkje meteen aan en promoveerde het meteen tot haar lievelingskleedje.

En zoals Ella op de foto laat zien, is het te maken met je ogen dicht, zo'n geweldige uitleg wordt er bij het patroon gevoegd. Ik knutselde langer aan het papieren patroon om alle delen netjes aan elkaar te plakken dan aan het kleedje zelf.

Zijn jullie ook tot over jullie oren verliefd op dit patroontje? Surf dan bliksemsnel naar www.vankatoen.org , bestel het patroon voor een verwaarloosbare vijf euro en vindt het twee dagen later in je mailbox.

Een vervolg op dit kleedje ligt al netjes geknipt en als ik eens tijd heb, zal ik nog eens met mijn ogen knipperen.

Lang leve 'Van Katoen'.

Ridder Noor

2011-12-10T10:02:00.000-08:00

Verjaardagsfeestjes zijn leuk, maar bij de gedachte aan de zoektocht naar een gepast kadootje breekt het zweet mij al uit. Vorig jaar heb ik besloten om me niet meer suf te zoeken. Ik maak gewoon zelf iets. Ik moet eerlijk bekennen dat wegens tijdsgebrek dit goed voornemen wel eens aan de kant gezet wordt. Maar meestal slaag ik er wel in om iets tevoorschijn te toveren (en dan nog op het laatste nippertje, wat dan heel wat stress meebrengt.)

Deze keer verliep alles wat vlotter. Een geweldige madam kwam onlangs met een nog geweldiger idee op de proppen. Noor moet morgen naar een verjaardagsfeestje en daarom maakte ik gisterenavond (jaja, geen stress) een geweldig pakje. Al zeg ik het zelf. En intussen mag ik me ook de Biais-kampioen noemen!

Noor is helemaal in haar nopjes nadat ik haar verteld heb dat ze zelf een ridderkostuum krijgt binnenkort. Als het aan haar lag, krijgt Ella een paarden-outfit, dan kunnen ze echt oorlog voeren.

Ja of neen?

2011-12-06T11:33:00.000-08:00

Heeft er iemand dit ook al meegemaakt? Je ziet een stofje en weet meteen wat je er mee gaat maken. Voila, bij mij gebeurt dit dikwijls.

Dit tricootje komt van het Stoffenspektakel en lag al een tijdje te roepen om geknipt te worden. Ik zette me een avondje achter mijn naaimachien en toverde er dit kleedje uit (model is afgekeken van een kleedje van Strass). Het is een simpel kleedje, met een strik aan de kraag en een plooi in de rok.

's Morgens moest Noor eerst haar jurkje passen maar ... ze staat er niet mee.

Ligt het aan mij? Ik ben haar gewoon met brede rokjes, onderrokjes, frullekes en prullekes? Intussen heeft ze het al een paar keer aangehad, en het went wel een beetje. Maar ik ben er nog niet uit of dit voor herhaling vatbaar is.

Luimoedersrokje

2011-11-29T09:49:00.000-08:00

Dit rokje werd twee maal gemaakt:

eentje voor Noor en eentje voor een vriendinnetje.

Ik heb me toegespitst op dit 'luimoedersrokske': de volledige breedte van de stof werd gerimpeld aan een tailleband. Hieraan rimpel ik ook de voering (dan staat het rokje lekker breed). Voor ik de tailleband dubbelplooi en toestik, naai ik hierin een knoopsgat, waar ik dan achteraf de elastiek doorsteek. Als dochterlief dan gigantisch uitzet, of als het rokje doorschuift naar kleine zus, kan ik er in twee minuten een nieuwe elastiek insteken.

Poepsimpel, al zeg ik het zelf.

Pfff!

2011-11-26T12:01:00.000-08:00

Blogstilte? Neeeeen, gewoon te druk. Voltijds werken, een huishouden runnen, pfff, soms zou ik even een pauzeknop willen induwen.

Als ik even tijd heb, moet ik kiezen: ofwel zet ik me achter mijn naaimachien, ofwel kruip ik achter de computer en zit ik jaloers te kijken wat die andere creatieve zielen tevoorschijn toveren.

En meestal gebeurt het laatste.

Toch werd er wel genaaid de laatste weken.

Ella kreeg een jurkje, een variant op deze.

Let niet op de slechte foto, de flits laat het afweten. En let zeker niet op de pose van madam, als ze me ziet komen met het fototoestel, krijgt ze nog meer kuren.

Sjaal!

2011-11-14T03:54:00.000-08:00

Voila, Noor haar eerste naaiwerkje.

Uiteraard kreeg ze wat hulp, maar ze koos ijverig stofjes uit, knipte alles op maat en hielp bij het stikken. Jong geleerd is oud gedaan !

Zo moeder, ...

2011-11-11T12:53:00.000-08:00

'Mama, ik wil een sjaal maken!'

'Kijk maar in de lapjesdoos, Noor, en je mag alles gebruiken dat je mooi vindt.'

Iets later vond ik Noor in de keuken op de grond, ijverig aan het werk.

Wordt vervolgd ...