Naadjes en draadjes

Noor en Ella, als bruidsmeisje. Het rokje is een simpel plooirokje, het vestje komt uit een oude Bizzkids. Het idee van de haarband komt van Creakir. .

kan ernstige gevolgen hebben! 'Noor, wat heb je getekend?' 'Kabouter Wesley die een ijsje van de kreemkaar kocht, maar met zijn hand tussen de deur stak, en daarom is er een ziekenwagen gekomen. ' 'Godmiljaar'

Vorig jaar stond er op haar blog een rokje 'te geef'. En het kwam onze richting uit. Noor droeg het vorig jaar, Ella ging er dit jaar mee naar school. Van een geweldig leuk kadootje gesproken ... Om haar te bedanken, maakte ik vorige week een klein kadootje: een speldje voor kleine meisjes en een stempel voor de dame. Nog eens heel erg bedankt, Mme Li!

Anka en Louise, twee popjes voor de bruidsmeisjes. (Oké, het zijn geen tante Hildekes , maar onze meisjes laten ze niet meer los. Een memory voor de bruid en bruidegom, voor uren speelplezier. (Een werkbeschrijving kan je vinden bij Miss Stik .)

Vanaf dit weekend is ons knutselwerkje live te bewonderen in de nieuwe winkel .

Bijna drie jaar geleden mocht ik kleedjes maken voor de bruidsmeisjes van mijn broer. Wit, grijs en prinses, zo luidde de opdracht. Drie kleedjes rolden vanonder mijn machine. Zeg nu zelf, Noor nam haar rol heel serieus.

Bijna zes jaar geleden (oh jee, wat gaat de tijd toch snel) zat ik achter mijn naaimachien een trouwkleed te maken, en niet zomaar één, mijn eigen trouwkleed, dat was het doel. Na uren surfen op het net, gaan passen in duizend winkels, fronsende wenkbrauwen van jan en alleman (Hoe? Gij trouwt in juni en gij hebt nog geen trouwkleed?) besloot ik er zelf aan te beginnen. Ik wist precies wat ik wou: geen wit, geen sleep, geen tralala. En zo zag het er ook uit. In totaal zes dagen patronen aaneengepuzzeld, genaaid int klad, en dan met de nodige aanpassingen int goe. En ik ben er nog altijd fier op. Let ook op de bloemekee en de mooie ketting (beiden ook zelfgemaakt) die ik zomaar kado kreeg.