donderdag 26 december 2013

Kerstkadootjes

Waarmee maak je grootouders tegenwoordig nog blij?
Jawel, met zelfgemaakte kussens.
Ik gaf een mini-workshop en Noor maakte zelf (of toch bijna, ik duwde op de pedaal tijdens het stikken) twee kussens. Patroon tekenen, naadwaarde aftekenen, stof knippen, ik vrees dat ik binnenkort mijn naaimachien zal moeten delen.


woensdag 18 december 2013

Maakstaart

Net een maand geleden lanceerde Juffrouw Sanseveria samen met de dame achter deze blog een originele wedstrijd. Al vanaf het begin was ik helemaal mee, liet mijn verstand op volle toeren draaien ... en stelde uit, zoals gewoonlijk.

Vandaag was het eindelijk zover. Deze ochtend kon ik me niet bedwingen en startte met het maken van mijn eigen maakboom. Allez, boom is veel gezegd (Het is en blijft een staart, zo liet de jongste dochter met toch weten).

Maar mijn boom is wel:
-zelfgemaakt (door me, myself and I)
-origineel (yep, zelfverzonnen, al zag ik het licht pas gisterenavond. De gebruikte materialen liggen hier nochtans al weken te wachten, niet wetende wat er met hen zou gebeuren)
-ongevaarlijk (tenzij er iemand hier in huis straks een allergie voor pluimvee blijkt te hebben)
-milieuvriendelijk (over dit stuk ben ik nog niet uit: moet de afval van veren in de groene bak of niet?)
-en bovenal feestelijk (ook in orde, goud en jurk = feestelijk)
 
Ik ga jullie niet langer in spanning laten wachten en wil graag mijn maakboom tonen.
 
 
De ballen onderaan de paspop moeten het gebrek aan plinten verdoezelen. Gelukt?
 
Voor diegenen die graag details bekijken: de halsketting werd ook vervaardigd uit veren.
Als dat niet feestelijk is.
 

Intussen verscheen mijn inzending ook op het Pinterestbord.
Het enige dat jullie nu moeten doen, is stemmen op de mooiste Maakboom. (en dan hoop ik stiekem dat er iemand de mijne toch de moeite vindt).
 
En voor de geïnteresseerden: ik heb nog een halve staart over.
 

vrijdag 13 december 2013

Christmas Ornament Swap

Mijn bijdrage is opgestuurd.
 



(overige kandidaten zijn te bekijken op haar blog)

woensdag 11 december 2013

Griezelsint

 
Net meegekregen van school.
Precies toch ne verkeerde film gekeken!

dinsdag 3 december 2013

Nummer 2

Met de overschot van de stof maakte ik voor Ella ook een jas. (Die ze eigenlijk niet wou. 'Neen, mama, ik wil een bruime met vacht!')
Ik maakte toch eentje, een simpel modelletje, met hier en daar een versieringske, zodat ze naast haar zus niet uit de toon zou vallen. In plaats van een rode paspel gebruikte ik deze keer een bruin zigzagbandje.
Ook hier zorgde grootmoe voor de nodige accessoires. En een grootmoe zou geen grootmoe zijn, als ze het kind niet haar goesting gaf. 'Bruime vacht', ze gaat niet meer buiten zonder haar pelsen sjaaltje.

(let niet op de niet-gestreken foto's, het was enige moment vorige week dat het niet regende)


 




 
Stof: Strass
 

vrijdag 29 november 2013

Nummer 1

Jawel, ik was op slag verliefd. Op een jas nogwel. Ik zag hem al enkele keren passeren op het www en telkens weer voelde ik het.
Ik wachtte de stoffenverkoop van Strass af, kocht enkele meters mantelstof en ging aan de slag.
Dankzij de mooie handleiding ' a piece of cake'.
In tegenstelling tot collega-blogsters, koos ik voor een effen stofje, terwijl de mooie kraag, de leuke zakken, het extra rugpand en de geweldige manchetten met een contrasterende paspel in de kijker gezet werden.
Grootmoe bestelde wol en zorgde voor de nodige winterse accessoires.
Ik ga er niet teveel woorden aan vuilmaken. Dit naaiwerkje staat met stip op nummer 1.
Kijk en geniet mee.




 
 
 


Patroon: de Moonrabbit jas uit Homemade mini Couture
 
Stof: Strass
 
 
fournituren: Het Stoffenwinkeltje te Westerlo
 


zaterdag 23 november 2013

Schattig

Morgen vieren we een nieuw mensje.
Emma geeft een babyfeestje.
Om niet met lege handen aan te komen,
maakte ik twee mini-kleedjes.


 
Een overslagkleedje
 
Patroon: een oude Knippie
Stof: een restje Bambiblauw
 
 

 
Popsicle uit Homemade mini Couture
(superpatroon uit een geweldige boek,
binnenkort krijg je nog dingen uit dit boek te zien)
 
Ik weet niet of het jullie opgevallen is,
maar net gisteren ging ik mijn verjaardagskado halen.
(Nog eens bedankt Kobe en Lien)
 
Ik bestelde een tijdje geleden een Kamsnapstang
via een groepsaankoop op Facebook.
En nu vraag ik me al de hele tijd af waarom ik dat niet eerder kocht, zo handig.
 


 
Ik denk dat knoopsgaten maken niet meer in mijn woordenboek gaat staan.

woensdag 6 november 2013

Excuses

Neen, ik heb geen blogstilte achter de rug. Ik schuil me achter een simpelste excuus ever: drukdrukdruk. De laatste maanden waren overvol gepland. En dat lag niet zozeer aan mijn job. Sinds september werk ik niet meer voltijds, wel nog 80%, met de bedoeling wat minder te werken, kuisen, taxiën en een beetje meer me-time te creëren. Maar tot op heden heeft het nog niet het gewenste effect. Het lijkt wel of mijn dagen nog voller zitten, mijn to-do-lijstjes nog langer worden en mijn vrije tijd nog meer de mist ingaat. Misschien moet ik nen dikke stamp onder mijn kont krijgen en iets doen aan mijn uitstelgedrag, aan het werken tegen deadlines en aan mijn internetverslaving (alhoewel die door de drukte ook al afgenomen is). Of misschien zit ik gewoon met een najaarsdipje.
Ik moet er wel bijzeggen dat de laatste maand iedereen hier wel geveld geweest is door een viruske, zodat tijdens die weken de productiviteit ook niet al te hoog lag.
En dat de Halloweentocht heel wat vrije tijd heeft ingenomen.

Soit, eigenlijk ben ik jullie geen excuses schuldig.  Ik wou jullie gewoon laten weten dat ik gefaald heb. Twee Challenges waar ik ging aan deelnemen, zijn zomaar gepasseerd.

Eerst was er de Big Draw-ing Challenge. Het leek me wel wat, iets te doen wat ik anders nooit doe, met name tekenen.  Dagelijks 15 minuutjes met pen en papier in de weer zijn, dat zou ik toch moeten kunnen. Dacht ik. Niet dus. Zelfs geen 15 minuutjes overschot. Dus wil ik me verontschuldigen bij Plutomeisje en Fennek en bij alle anderen die wel hun grenzen verlegd hebben. Met grote ogen heb ik hun kunstwerken bewonderd, mezelf afvragend waar ze al die inspiratie vandaan haalden. Proficiat allemaal.

Dan was er ook nog de Kids Clothes Week. Ik speelde een beetje vals, er lagen hier al geknipte dingen te wachten, maar verder dan twee kleedjes ben ik niet geraakt. En daar zijn ook redenen voor.
Ik maakte nog maar eens de Van Katoen-jurk. Superpatroon en knap resultaat.
Tot daar het geweldige deel van het hele gebeuren. Dochter 1 besloot te puberen en weigert sindsdien zelfgemaakte kleedjes aan te trekken. Na veel gepalaveren, sloten we een deal: ze mocht in de winkel één kleedje kiezen en de rest van de outfit wordt door mij gemaakt. Pfff, als dat nog maar het begin is, ...
Een fatsoenlijke pasbeurt  is er niet meer van gekomen, dus jullie moeten het met een paar mislukte foto's doen.


maandag 28 oktober 2013

Halloween

Afgelopen vrijdag was het weer Halloweenwandeling in het dorp. Een uurtje wandelen door een donker bos, met verschillende verrassende taferelen, dit allemaal op kindermaat.
Griezelen jullie mee?

Drie verdronken bruiden


Manlief, oftewel een struikrover met afgehakt hoofd, die allergisch is voor bomen.


Een mummie die de weg kwijt is.


Het Witte Wief.
 
 
Een tijdreizende verhalenverteller.


De jager met een heen- en weerwolf.


De Vambier, een vampier die enkel bier lust.



 
Het heksenhol.
 
Zowel het oudercomité als de toneelgroep spenderen hun vrije tijd om 400 wandelaars een gezellige avond te bezorgen. En daar zijn ze dus geweldig goed in geslaagd.
 
 
 
 
 
 
 
 
 

zondag 20 oktober 2013

Billie



 
Allemaal bolletjes voor Billie!

donderdag 17 oktober 2013

Nietverjaardagsfeest!



Gelukkige niet-verjaardag, oftewel een late gelukkige verjaardag!
Twee dames krijgen een pakje in hun bus. Met dit weer zal een sjaal wel van pas komen.

Een poging tot het nemen van een leuke foto, is ook helegans mislukt.

Wat hebben we vandaag geleerd:
1. we strijken vooraf het stofje dat als achtergrond moet dienen
2. we focussen meer op het object dat de aandacht verdient, bij deze is dat dus NIET de bloempot
3. we gaan niet in het licht staan.

maandag 14 oktober 2013

Wij supporteren voor de natuur

Van 13 tot en met 20 oktober is het weer zover: de week van het bos. In heel Vlaanderen worden er activiteiten georganiseerd. Je kan zelf bekijken op deze website waar er in jou buurt iets te doen is.
Reporter Wout is de centrale held van de campagne en gaat oa op Facebook op zoek naar supporters van de natuur.

Vorige zondag stond er bij ons een leuke spinnenwandeling op de planning, maar die is jammer genoeg echt in het water gevallen.
Gelukkig zijn mijn kinders echte buiten-kinders en heeft het Hertbergbos voor ons nog weinig geheimen. Elke keer weer sta ik versteld van die prachtige natuur in onze achtertuin.
We gaan op zoek naar kastanjes, beukennootjes, eikeltjes, we zoeken de mooiste paddenstoelen en verzinnen welke kabouters erin zouden wonen. We komen bosbessen tegen, die we netjes laten hangen voor de diertjes van het bos. Geen reden is te gek om mijn dochters het bos in te krijgen.


 

    
               

We maakten ook nog een wandelingetje rond het Kasteel van Horst, toen het zonnetje nog scheen. Water, bos, weiland, prachtige kleurencombinaties, kortom we kwamen ogen te kort.



 
Maar ver moeten we eigenlijk niet gaan om te genieten van de herfst. In onze tuin is overvallen door een kudde paddenstoelen.
 
 
 
Houden jullie ook zo van de natuur?
 
 
 
 

donderdag 10 oktober 2013

Huis-werk

Blogstilte? Jawel, met reden. Er gebeuren hier heel wat dingen in huis.
Een voorsmaakje:



















Binnenkort meer!

vrijdag 20 september 2013

Tandarts

Een bezoekje aan de tandarts, een jaarlijks noodzakelijk kwaad. Telkens het kaartje in de brievenbus valt om me er te doen aan herinneren dat het alweer een jaartje geleden is, probeer ik het zo ver mogelijk weg te steken. Maar op een bepaald moment moet je gewoon bellen om een afspraak te maken.
Ik probeer mijn kinderen deftig op te voeden en hen zo weinig mogelijk van mijn tandartsangst
te laten voelen. Tot nu toe is dat steeds gelukt. Voor hen is de tandarts een lieve dame die elk half jaar naar de tandjes kijkt, ze poetst met lekkere tandpasta en dan voor de spiegel nog eens uitlegt hoe je best je tandenborstel gebruikt. Bespaart me een hoop discussies elke ochtend en avond in de badkamer. De tandarts heeft het zo gezegd, basta.
Maar voor mij is die lieve dame niet zo lief meer eens ik in de stoel lig. Ik zou veel liever alle ramen poetsen, 16 manden strijk doen en de gft-bak uitkuisen dan daar 4 minuten met mijn bek open te gaan liggen.
Vorige week was het weer zo ver. Ik lag op de stoel, keek in de ogen van de tandarts, gewoon omdat er niet veel meer te zien was door die grote lamp boven mijn mond en probeerde iets op te maken uit haar non-verbale gedrag. Er verdween af en toe een spiegeltje in mijn mond, er kwam ook een blaasdingetje aan te pas en wachtte met een bang hartje op het verdict.
Jawel, een gaatje, rechts achteraan. Of ik het meteen wilde laten vullen? Tuurlijk, ik kom liever geen twee keer.
Voila, na een halve dag, mijn halve gezicht heeft zolang geslapen, was ik het leed bijna vergeten.
Tot gisteren. Plots voelde ik dat er een scherp stukje achteraan mijn tand zat. Ik voelde nog eens met mijn tong langs die tand en jawel, er ontbrak een stukje. Pijn deed het niet, het hinderde eigenlijk ook niet echt, maar deze keer kon ik het telefoontje naar de tandarts niet echt uitstellen. (een dag geen chocotoff eten, lukt me wel, maar een hele week ....)
Ik mocht dus weer langskomen en plaatsnemen in de stoel. En ja, er was een stukje tand afgebroken, dus kreeg ik nog een nieuwe vulling. Intussen ken ik de hele procedure en ik moest vaststellen dat het allemaal minder erg was dan vorige week.
Wie weet vind ik het volgende tandartsbezoek gewoon leuk.

woensdag 18 september 2013

Hoera hoera HOERA!

Ik weet het wel, ik had beloofd om op 16 september de winnaar van de give-away bekend te maken, maar ik loop een beetje achter. (en ik zie nu een aantal lezers instemmend knikken en fronsen)

Vorig weekend was ik jarig. Het werd in alle rust gevierd. De reden daarvoor was dat ik een weekendje eerder al een verrassingsfeestje gekregen had.
En wat voor een verrassing. Ik werd als hulplijn ingeschakeld om bij mijn ouders een barbecu klaar te maken, mocht uiteindelijk vertrekken en trof thuis een dolle bende aan die mijn lekkere barbecugroenten kwamen verorberen. Het zonnetje scheen, er vloeide drank naar believen en als kers op de taart ging iedereen mee naar Gitannekesfoor. (Nog nooit van gehoord? Google zal u mooie beelden tonen, ik kan alleen maar getuigen dat het een zalig, kindvriendelijk, en vooral fantastisch festival is, dat zomaar in onze achtertuin plaatsvind. Zet alvast een kruis in je agenda voor volgend jaar. Je mag dan ook hier nog een Mojito komen drinken) Mijn verjaardagsfeestje was dus echt geslaagd. Nog eens bedankt, manlief, voor de leuke verrassing.

Maar ik dwaal af. Het zou hier gaan over de winnaar van de give-away. Geen Random.org-toestanden, ik gebruikte een ouderwetse manier om iemand gelukkig te maken.




Tromgeroffel ......
 

 
Marijke Hellin, kan je je gegevens doormailen, dan wordt ervoor gezorgd dat de leuke pompommaker van Huis Zes bij jou in de brievenbus belandt.

maandag 9 september 2013

Give away!

Huis Zes trakteert.

Deze gloednieuwe webshop heeft een  uit'gebreid'  (hahaha, heb je hem?) assortiment. Hippe materialen voor groot en klein, om te breien, haken en borduren, handige en leuke accessoires die je nergens in de buurt kan vinden, Huis Zes tovert ze op je scherm.
Het was een tijd geleden dat ik met wol heb gewerkt, Huis Zes deed me weer dromen en sinds enkele weken ben ik aan het haken geslagen. Binnenkort meer daarover.
Ik kreeg de hartjespompommaker (waauw, veel punten bij Scrabble) in mijn bezit en nog diezelfde avond verschenen hier hartjes in het interieur. Daags nadien probeerden de dochters hetzelfde te doen, en met enige hulp slaagden zij erin om mooie hartjes tevoorschijn te toveren.
 
 
Diezelfde hartjespompommaker kan de jouwe worden. Wat je hiervoor moet doen? Je bent/wordt volger van mijn blog, je liked Huis Zes op Facebook en laat hier een berichtje achter. Volgende maandag, 16 september, om 22u wordt de winnaar bekend gemaakt.

woensdag 4 september 2013

Nog maar eens ...

 
een dekentje.

Omdat dekentjes leuk zijn om te maken, en leuk zijn om te krijgen.
Omdat mijn mama haar living net behangen en geschilderd is en dit dekentje daar net bij past.
Omdat ik in de eerste naailes nog geen ander werkje bijhad.
Omdat het mooie zilveren paspeltje zo schattig is.
Omdat ik best wel fier ben op dit mooie dekentje.
En omdat ik eigenlijk ook wel fier ben op deze wel duidelijke foto.

Fleece: uit de voorraad
gebloemd katoentje: www.klijntje.be
paspel: plaatselijke naaiwinkel

zondag 25 augustus 2013

Voor Rein

Weeral een babybezoek!
Verwacht u de komende maanden aan nog meer nieuwe baby's.
 
 


En sorry voor de gedraaide foto, op de een of andere manier wil die niet recht gaan staan.