maandag 15 april 2019

Sewchallenge

Sew Challenge, ik ben fan. Maar tegelijkertijd weet ik dat ik het mezelf moeilijk maak. Ik kreeg dus drie criteria van Delphine, drie waarvan ik echt stond te kijken, zo origineel.

- maak iets voor jezelf (want je staat meestal mooier met de stukken die je zelf maakt dan je zelf denkt)
- maar laat je dochters beslissen wat je maakt en met welke stof 
- gebruik ergens op je stuk een steek die op je machine zit maar die je nog nooit (of toch bijna nooit) gebruikt
 
Toch deden deze criteria mij zweten, wetende dat de smaken van dochter 1 en dochter 2 zo immens verschillen. Ondanks dat, waren ze het verbazend snel met elkaar eens. Een jumpsuit zou het worden.
Gelukkig staat er in de laatste FibreMood een ontzettend mooi broekpak, waar ik nog niet durfde aan te beginnen. Ik moest dit voorjaar een beetje wennen aan de mode. Mijn kleerkast bestaat vooral uit skinny's, topjes en vestjes. De iets ruimere modellen passen steeds mooi bij anderen, maar doen mij enkel fronsen voor de spiegel en snel terug achter het gordijn kruipen om weer mijn gewone plunje aan te trekken. Dus naaien voor mezelf blijft een moeilijk topic. Iets met een haat-liefde verhouding met mijn lijf. Besluiteloosheid is dan nog een minder goede eigenschap van mij. Het kiezen van een patroon was stap één, de juiste stof was een ander paar mouwen. Examens, verschillende hobby's en activiteiten in het weekend, vakantie voor de dames terwijl ik een nachtweek had, en een naderende deadline, deden me in mijn stoffenvoorraad kruipen. Er werd een stofje van Cora Kemperman uitgevist, mooi donkergroen en zalig zacht om te dragen. 2m10 was voldoende om mijn Riva uit te krijgen (mits het vervangen van het striklint en het gebruik van een paspel.


Een eerste pasbeurt leverde verschillende reacties op. 'net een gevangenisoutfit', 'doe jij judo?' en 'werkoveral' passeerden en deden mij twijfelen. Om het toch iets zomerser en minder zwaar te maken, kocht ik een lint en stikte dat op de zijnaad en als accent op de mouwen. Zo vallen mijn sneakers ook iets minder uit de toon en lijkt het geheel toch iets zomerser.


Het derde criteria omzeilde ik een beetje, op mijn machine staan heel wat sierstiksels, die ik eigenlijk nog niet dikwijls benutte. Maar voor de afwerking van mijn zomen, koos ik voor een tweelingnaald. En ik ben fan!


Er is nog verbetering mogelijk, zo is het niet zo makkelijk om uit mijn broekpak te kruipen. Ik maakte maatje 38 terwijl ik meestal 40/42 draag. Misschien ligt dat aan de oorzaak? Ook maakte ik het bovendeel 4cm langer, iets wat ik in andere patronen ook nodig heb, boezemgewijs, waardoor de twee voorste delen toch een beetje te hard bloezen naar mijn goesting. Een topje onderaan kan mij misschien nog overtuigen, wie weet.

Kledij voor mezelf op foto vastleggen, betekent op zoek gaan naar een fotograaf. Noor was, zoals gewoonlijk kandidaat, wat altijd tot hilarische foto's leidt. Onderstaande wou ik jullie niet besparen!


Genoeg geargumenteerd, ik blijf twijfelen. Maar het was fijn om eens door anderen instructies te krijgen.  Dank u Delphine, dank u dochters. Benieuwd wat de anderen maakten? Kijk dan bij:
Nele,  Lieve,  Marieke,  Valerie,  Liesbeth, Delphine en Davina

Stof: Cora Kemperman, gekocht op een uitverkoop
Patroon: FibreMood , derde editie, Riva

Stof 2019:  22 in, 15 uit