woensdag 20 november 2019

Glory, glory, hallelujah!

De zevende editie van Fibremood ligt in de winkel te wachten op jullie. In preview viel ik meteen op Glory, ik droomde al van een outfit voor de komende feestdagen.
Ik viste een stofje uit mijn voorraad en deed voor de eerste keer in mijn leven aan slow sewing. Zonder druk of stress elke dag een klein beetje naaien en zo de perfecte blouse zien geboren worden.
Ik denk niet dat ik ooit al zo fier geweest ben op een naaisel.
 




En toen ... toen liep het mis. De blouse is te nipt aan mijn schouders. Eigen schuld dikke bult, ik week af van de maattabel, en maakte S ipv L op basis van de afmetingen van het afgewerkte kledingstuk.
Gelukkig zijn er dochters die stilaan uit de kindermaten groeien. Zij weet al wat ze gaat aandoen met de feestdagen!





patroon: Glory top uit Fibremood 7
Stof: voorraad

Stoffenstand 2019: 56 in, 102 uit

woensdag 6 november 2019

Stella

Ik doe aan minimaliseren, ook in mijn naaikast. Tijdens mijn recentste naaiopstoot dook ik dus in mijn voorraad. Het werd wat puzzelen, maar ik slaagde erin om uit twee restlappen een trui te maken.




Stella uit de tweede Fibremood is een dankbaar patroon. En supercomfortabel om te dragen!
Ik moest wat creatief zijn, het lapje liet niet toe om alle delen uit één stuk te knippen. Om geen doorgeknipte panter te lijken, werd de naad middenachter netjes gecamoufleerd. Ook met een restje. Die kast hier gaat ooit nog eens leeg geraken. Misschien.



Patroon: Stella trui uit Fibremood
Stof: voorraad

Stoffenstand 2019: 52 in, 101 uit


maandag 28 oktober 2019

Er waren eens drie beren ...

Er waren eens drie beren, die samen in een huisje aan de rand van het bos woonden. Er was een heel grote Papa Beer, een middelgrote Mama Beer, en een kleine Baby Beer. Samen hadden ze veel plezier.

Zo begint het sprookje van Goudlokje. Toen Heidi&Finn haar minipals uitbracht, was ik meteen zo verliefd, dat het heel snel in mijn mandje belandde. De net uitgebarsten babyboom was natuurlijk ook een reden om dit patroon aan te kopen. Ik ben nog steeds fan van zelfgemaakte kadootjes (als ik er zeker van ben dat de ontvangers dit appreciëren natuurlijk), dus ik liet me volledig gaan. Het stofje voor de beren werd aangekocht, de rest komt uit de restjesbak.









Ik knipte een heel leger beren, zodat er niet één, niet twee, maar drie kinders gelukkig gemaakt werden. Niet allemaal gelijktijdig natuurlijk, want bandwerk is nog steeds niet mijn favoriete bezigheid.  In de boekhandel vond ik een vertelboekje met het verhaal van Goudlokje en de drie beren, zodat er niet alleen gespeeld maar ook (voor)gelezen kan worden.




Patroon: Goldilock and the three bears van Heidi&Finn
Stofjes: Stoffenstraat en restjesbak

Stoffenstand 2019: 52 in, 99 uit


woensdag 23 oktober 2019

Voetbalmoeder

Nog voor je aan kinderen begint, droom je al over hoe hun leven er zal uitzien. Over waarden en normen, over uitstappen en hobby's, over dagdagelijkse taferelen. Zo ook bij mij.
Mijn kinderen zouden worden ondergedompeld in muziek, overladen worden met knuffels, alle eten lusten, graag buitenspelen, noem maar op. Er was één ding dat ze nooit van hun leven zouden mogen. Voetballen. Op één of andere manier heb ik een afkeer van voetbal. Het doet met denken aan een bende huppelende kinders op een plein, zoekend naar de bal, gillende ouders naast de lijn, een tegenpartij die kinderen luidop beoordeeld over hun onkunde, trainers die zo luid roepen dat hun woorden vergezeld zijn van speeksel, weekends doorbrengen in een cantine, roycosoep met beschuit, en chips na elke voetbalpoging ... Neen, dat strookt niet met mijn waarden en normen..
Wat was ik blij toen ik voor de tweede maal een dochter op de wereld zette. Geen voetbal. Dacht ik.
Tot vorig jaar. Toen stond er hier een thuis te bedelen, want voetballen, dat wou ze doen. Er werd gefronsd, lacherig over gedaan, maar haar besluit stond vast.



Sindsdien ben ik dus een voetbalmoeder. Twee maal per week training, zaterdag match, en nog één extra techniektraining per maand. Er kruipt heel wat tijd in. Verplaatsingen naar tegenstanders, een paar machines was per week extra, een moeder kan wat lijden. Ik moet toegeven,de grootste inspanning wordt niet door mij geleverd. De wederhelft neemt het hele voetbalgebeuren op zich. Hij is dan ook hun grootste supporter. Al ben ik wel fier op mijn dames natuurlijk.

Schoorvoetend moet ik dus toegeven dat dit wel een fijne keuze was. Sport is een uitlaatklep, je kan je hoofd leegmaken en jezelf enkel en alleen concentreren op het spel, je leert jezelf en je grenzen kennen, je fysiek gaat er op vooruit en soms moet je wel buiten in weer en wind ipv onder een dekentje te kruipen. Teamsport heeft ook zijn voordelen. Zeker als de trainer een kei  is in positief belonen en motiveren, een team zelf laten vechten en voelen hoe het moet, een trainer die samenwerken belangrijker vindt dan winnen. Zijn geduld is eindeloos, ik sta elke keer weer versteld van de variatie in training, van de energie die hij overbrengt op de meisjes. Bewonderenswaardig.


Vorig jaar werd er met één ploeg vrouwenvoetbal gestart, dit jaar zijn ze al met drie teams. Mijn dames voetballen intussen niet meer samen, dus het is een hele puzzel om iedereen overal te krijgen. Maar de voldoening van de dochters, de glimlach na elke match, gewonnen of niet, maakt het de moeite waard.

donderdag 10 oktober 2019

Skirt Alert

Het is dan al wel herfst, maar aangezien ze komend weekend toch nog een beetje beter weer voorspellen, mogen deze twee kledingstukken nog uit de kast komen.
 



Wie me afgelopen maanden tegenkwam, gaat ze al gezien hebben, deze rokken. Ze moesten maar niet zo comfortabel zijn!

Patroon: skirt alert van Bel'Etoile
Stof: Stoffenverkoop Geel

Stoffenstand 2019: 51 in, 92 uit

woensdag 2 oktober 2019

Fannypackfan

Nog voor het een hype werd, bracht Sofie het patroon van haar geweldige heuptasjes uit.
Het werd meteen aangekocht, en tussen verschillende soepjes en patatjes in elkaar gezet.


Als eerste maakte ik Faye, schaamteloos voor mezelf, in een restje gouden nepleer.  Iedereen verdient een beetje blingbling. Mijn handtas werd intussen compleet genegeerd, want Faye is nogal een gerief. Perfecte maat voor gsm en portemonnee, compact en ideaal om te gaan shoppen en handen genoeg vrij te hebben.


De oudste dochter zag meteen een match tussen Frankie en de canvas van de vorige SYAS. Zij vraagt, ik naai. En zeg nu zelf, ideaal pubergerief.

Ergens eind vorige week bleef er nog een restje stof over. Er was tijd en naaigoesting, dus ging ik ijverig aan de slag. Bij gebrek aan een rits moest ik op zoek naar een patroon voor een heuptasje zonder. Ik gebruikte het gratis patroon van Sofie en Isabel, en matchte het achterpand van Faye zodat Ellis ook een fannypack werd. En wij zijn fan.


Ik gebruikt restjes Stylevil uit mijn voorraad als versteviging, waardoor het tasje perfect zijn vorm houdt. Er is nog plaats voor verbetering, maar dat is voor een volgende versie!


patroon: Frankie en Faye fannypack van Wisj, Ellis envelope van Wisj en Bel'Etoile
stof: restjes uit mijn voorraad
Fournituren: Huis van Katoen

Stoffenstand 2019: 51 in, 90 uit




maandag 30 september 2019

Sew cool to school!

Toen Isabel en Sofie hun wedstrijd lanceerden, begonnen er in mijn hoofd allerlei radertjes te draaien. De jongste dochter kon best een update van haar garderobe gebruiken. En om te voorkomen dat deze queen of the bad taste als een clown aan de schoolpoort staat, maakte ik een capsule closet.
Herkennen jullie de patronen die ik gebruikte?


Ik had wel een plan. Maar daar sta je dan, boven op het plat dak, tussen de buien door, instructies te geven aan de dochter. Wie er ook serieus geïnteresseerd was, was de kat. Ondanks mijn gepssst en gekssst besloot deze om gewoon deel uit te maken van het decor. Daar ging mijn ideale foto.

Mijn favoriete naaisel is de bomberversie van de Isa. Weliswaar zonder sluiting, op vraag van de dochter, die het altijd warm genoeg heeft en nooit een vestje sluit. Ik twijfelde tussen twee stoffen en besloot ze beiden te gebruiken. Zo kan het vestje ook binnenstebuiten gedragen worden.




Nu ik de tetrisfoto herbekijk, merk ik dat er zelfs drie kledingstukken vergeten zijn. Ik naaide nog een basis Isa met kap, een Skirt Alert in ribfluweel en een Teddy met boog. Maar jullie zullen me op mijn woord moeten geloven, want veel foto's van Ella zijn er niet. Ze staat niet zo graag in de spotlight, laat staan dat ze zich nog moet omkleden enzo.




Zij kan er weer een tijdje tegen, en ik ga nadenken over de volgende kleerkast die ik ga vullen.

Patronen: Bel'Etoile en WISJ, de t-shirtjes zijn Olgaatjes
Stoffen: Voorraad, Stoffenstraat en Huis van Katoen

Stoffenstand 2019: 51 in, 89 uit

woensdag 25 september 2019

Logeren

Voor de derde keer haalde ik het patroon van de Ethan bag boven. Want net zoals haar zus, wou Ella een logeertas. Alhoewel ik van uitdagingen hou, is het soms ook leuk om iets voor een derde keer te maken. Easy sewing. En een contente dochter.



Stof: Kwantum
Patroon: Ethan Bag, inmiddels niet meer te verkrijgen, maar in Mijn Tas staat een exemplaar dat hier heel erg op lijkt.

Stoffenstand 2019: 50 in, 68 uit

zondag 22 september 2019

Een nieuw seizoen, een nieuwe outfit!

Het leven is aan de rappen! Zeker als het de nieuwe collectie van SYAS betreft. Her en der verschenen sneakpeaks, en terwijl ik bij vorige collecties veel schoons zag passeren maar toch iets te lang treuzelde, liet ik deze keer geen kans voorbijgaan.
Ik scoorde het (wat mij betreft) schoonste stofje van de hele collectie. En niet alleen wonderschoon, ook superzacht en nog meer superlatieven.


Eens in je bezit, zijn er twee opties: de kast in om te koesteren en er niet in durven knippen, of meteen verwerken. Ik koos voor het laatste.
En laat dat meteen de beste beslissing van de voorbije maand zijn. Mijn zomervita kreeg een herfstversie. Perfecte match, die stof en dat patroon.

 

Poseren blijft voor mij een serieuze opdracht. Of neen, foto's van mezelf bekijken en dan kiezen welke ik openbaar toon, dat is nog lastiger. Als het aan mij lag, verschenen ze allemaal zonder hoofd. Maar daar hebben jullie natuurlijk ook niet zoveel aan. Dus spam ik jullie even met mijn beste poses!








En die broek, die is het resultaat van mijn grote opruimactie. Meer dan 10 jaar geleden gekocht, afgespeld om in te korten, en op de stapel UFO's beland. Tien jaar lang lag die daar een beetje vergeten te worden. Maar kijk ne keer, ze past nog! Een klein hoeraatje voor mezelf. Ik zal ze eerst maar eens effectief onder het naaimachien duwen om wat korter te maken!

Stof: Cosy Houseplants van SYAS gekocht bij Huis van Katoen
Patroon:Vita blouse van Bel'etoile

Stoffenstand 2019: 50 in, 66 uit

donderdag 5 september 2019

Slow Sewing

Niet zo erg als hersenen die niet meewillen.
Ik had nood aan afleiding. Liefst iets nuttig. Iets dat je zag groeien en toch relatief snel resultaat gaf.
Dankzij Katrienette haar gratis patroon vond ik weer de weg naar mijn naaimachine. Niks freestylen, gewoon stap voor stap de beschrijving volgen. Met een prachtig resultaat. Satisfying, zou de puberdochter zeggen.


Een lap nepleer werd doorstikt, het oogt zo net iets minder saai. 
Kamsnaps vervangen de voorgeschreven sluiting (mijn god, geen idee waarom ik dat ooit in huis haalde, die voorraad geraakt in een mensenleven niet opgewerkt), en houden het wonder boven wonder nog steeds vol.
Ook de versteviging werd aangepast aan de resten uit mijn voorraad, kwestie van meer plaats te krijgen in de kast.


Dank u, Katrien, voor de duidelijke werkbeschrijving. Net wat mijn hersenen nodig hadden afgelopen weken.
 


Patroon: Briletui Katrienette
Stof: voorraad

Stof 2019: 44 in, 66 uit (36 verwerkt, 30 verkocht)

maandag 2 september 2019

Een nieuwe start!

Het was hier stil, niet gepland. Een bewuste stilte.  Niet dat ik er zelf voor koos. De tijd had me ingehaald. Ik stond op de pechstrook en kon alleen maar verbijsterd kijken naar alles en iedereen die me voorbijstak.

Het deed pijn. Eerlijk gezegd voelde ik mezelf altijd een sterke madam, en stiekem was ik daar ook wel een beetje fier op. Het huishouden, werken in een onregelmatig uurrooster, twee opgroeiende dochters, vele hobby's, en dan nog hier en daar vanalles willen meepikken. Lekker druk, maar ik genoot er ook wel van. Maar begin dit jaar veranderde dit.
Mijn werk deed ik de voorbije 20 jaar met hart en ziel, met veel enthousiasme en plezier. Maar meer en meer begon het een opgave te worden. Mijn collega's zullen dit niet meteen gemerkt hebben, maar het vrat zoveel energie dat ik thuis minder begon te functioneren.
Ik kon het nog wel hoor, opstaan, iedereen klaarmaken voor school, boodschappen doen, eten maken, wat smalltalk hier en daar, .... Maar eenmaal dit gedaan, hing ik in de zetel, gordijntjes toe, en moest ik het bekopen. Elk sociaal contact was teveel. Ik dwaalde af tijdens gesprekken, afgeleid door omgevingsgeluiden, andere mensen, ... De baan op met de auto, voelde als een uitstap met een tientonner. Een boek lezen, tv kijken, het lukte niet. Zelfs in de stoffenwinkel moest ik bijna hyperventilerend buitengaan.  Ik vond enkel rust alleen thuis, op de bank of in bed.

Wat ikzelf bestempelde als een voorjaarsdipje, werd door mijn naaste omgeving in vraag gesteld. Ik was niet langer meer mezelf. Ik overleefde enkel. Er volgden dagen vol tranen voor ik naar de huisarts stapte en een briefje liet schrijven. Burn-out, een term die ik niet wilde aanvaarden, maar die daar zwart op wit stond.
Ik was mezelf niet meer, en de energie om dit aan te pakken ontbrak. Onze agenda werd leeggehaald, en aangepast aan mijn ritme. En zo gebeurde het, en ik leerde het te aanvaarden. In kleine stapjes. Eerst waren er lege dagen, dagen waarin enkel het hoogstnodige gebeurde. Stilaan begon ik weer te verlangen naar sociale contacten, naar samenzijn, naar energiemomentjes. Om soms na enthousiaste momenten weer te crashen en leeg te lopen. Gelukkig zijn er genoeg mensen om me heen, die op het gepaste moment een hand aanreiken. Een berichtje, kaartje, bloemetje, elke blijk van vriendschap werd hartelijk in ontvangst genomen.
Er werd gesnoeid in mijn internetgebruik, ik verwijderde me uit allerhande whatsappgroepjes en deed grote kuis. Niet in één keer, maar hoekje voor hoekje. En zo verwijderde ik overtollige ballast en creëerde rust,  in huis en in mijn hoofd. 

De grote vakantie is niet het ideale moment om thuis te zitten. Toch lukte het me om na een dikke twee maanden een soort rust te vinden.  De grootste verandering die gebeurde , gebeurde in mijn hoofd. Ik aanvaarde mezelf en leerde neen zeggen, neen tegen de snelweg waarop we zaten. Nu probeer ik het leven te bewandelen langs minder drukke paden en zal je me af en toe terugvinden op een bankje aan de zijkant.

Drie maanden, het lijkt niet veel, maar elke dag zonder goesting was er eentje te veel. Het blijft een weegschaal, bewaken van grenzen en zoeken naar rustmomentjes. Ik ben er nog lang niet. Maar we gaan ervoor. Want ik wil terug pretlichtjes in mijn ogen, terug onbezonnen genieten van het leven. Terug mij zijn!

maandag 3 juni 2019

Viva la Vita!

Twee klassedames bijeen, daar kan alleen maar een toppatroon van komen. Check dus zeker Vita, het nieuwste patroon van Isabel en Katrien.  Naar goede gewoonte leveren ze weer kwaliteit: een fijne werkbeschrijving met vele opties.


Ik koos voor de Vita met V-hals vooraan, split achteraan en manchetten aan de driekwartsmouwen.




Het kiezen uit alle opties was het moeilijkste werkje. Eenmaal je je schaar in de stof zet, heb je in geen tijd een prachtige blouse als resultaat. Een blouse die je zowel casual als chique kan dragen. Ideaal gerief dus! Hou zeker het www in de gaten, want er zullen nog heel wat prachtige variaties voorbijkomen.


Patroon: Vita, zowel voor dames en tieners als voor kinderen beschikbaar
Stof: Huis van Katoen

Stof 2019: 24 in, 23 uit

maandag 27 mei 2019

Urban Style meets Fibremood

Hebben jullie dat ook voor? Je staat in de winkel aan de kassa en de dame voor u heeft een rol prachtige stof vast. Ze neemt haar deel en ik hoor de kassière zeggen: nog één metertje en dan is deze al uitverkocht. Wat doen jullie dan?
Zo ging ik dus een tijdje geleden naar de stoffenwinkel en stond ik iets later weer buiten met meer stof dan op de planning stond. Ik kon het laatste metertje Flower Garden toch niet laten liggen?

Al van in de winkel wist ik wat ik met het lapje ging doen. De Berlin Beat werd al meerdere keren gemaakt, en blijft een topper. Ideaal tussenseizoensgerief. Het metertje stof werd aangevuld met de bijpassende kleur French Terry. Zo verkreeg ik een hippe, sportieve bomber.


Een tijdje geleden maakte ik de Connor vest van Fibremood (ongeblogd zelfs) voor de dochter, en ik was op slag verliefd op de boordband hiervan. Tikkeltje anders dan bij de Berlin Beat, maar zeker een mix and match waard.


Het werd een naaistuk in stukken en brokken, wat resulteerde in heel wat getorn, niets zo onefficiënt als dingen raprap willen doen. Maar hé, ik zette door en ben oh zo blij met het resultaat.


Patroon: Berlin Beat uit Urban Style van Byevamaria
enkel de boordband zette ik in volgens het patroon Connor van Fibremood
Stof en fournituren: SYAS van bij Huis van Katoen

Stoffenstand 2019: 22 in, 23 uit (hoera)

dinsdag 14 mei 2019

Rugzak, rugzak!

Soms vallen puzzelstukjes in elkaar. Dat gebeurde ook toen ik haar deze mooie rugzak zag maken. Plots wist ik waarom ik al zolang een kinderdekbed bewaarde bij mijn stofjes. Het werd gewoon zolang bewaard tot het terug hip was!
Toen ik de stof bovenhaalde, viel het wat tegen, de tekeningen waren net te groot om te gebruiken in het rugzakje. Dus knipte ik de mooiste prenten uit en ging op zoek naar bijpassende stof in mijn voorraad. Blauw is mijn minst favoriete kleur, dus moest ik het doen met het enige lapje zachte badstof. Deze werd deftig verstevigd en voila, een knuffelzacht rugzakje werd geboren.



 

 
Net zoals bij de meeste van mijn naaisels, slaag ik erin om hier en daar een eigen kronkel toe te voegen of weg te laten. Deze keer verstevigde ik de riempjes extra voor extra draagcomfort (god weet waarom, net alsof een kleuter bakstenen gaat meezeulen, maar kom), waardoor deze iets te stijf zijn. En ik liet de gespen van de draagriempjes achterwege, waardoor ik nu twijfel over de lengte ervan. Te laat allemaal, het rugzakje staat klaar om kado te doen, hopelijk is de ontvanger even content als ik.



Stof: uit de voorraad
Patroon: GRATIS patroontje 'My first backpack' van IrisMay

Stoffenstand 2019: 22 in,  21 uit