zaterdag 8 april 2017

Koekjes voor Jules!

Onlangs werd Jules twee! Na mijn beste kerstkadootje ever, moest ik dus op zoek naar een nieuwe verrassing. Gelukkig maakte Tante Hilde niet alleen het Poppenboek, ze schreef ook een mooi boekje over een klein poppenmeisje, Felicia. Het boekje is voorzien van leuke fotoprenten, een schattig verhaaltje, een receptje voor koeken en patroontjes voor tien geweldige maskers om zelf te maken. 

Ik kocht het boekje, naaide een tasje, twee maskertjes en bakte wat koekjes. Een voormiddagje werk, met geweldig resultaat. En de restjes vilt werden gewoon meegegeven zodat de mama van Jules binnenkort zelf aan de slag kan!



Dank u, Tante Hilde voor deze prachtige inspiratie. (en ik hoop stiekem dat er nog een vervolg komt op je leuke boeken)

woensdag 5 april 2017

Avontuur en cultuur in Oostende

Een uitstapje gaat bij ons liefst gepaard met spek voor ieders bek. De meisjes krijgen wat 'speel'tijd, terwijl wij ook willen genieten op onze maat.

Oostende is de place to be. Ik ken deze stad vooral als badstad die makkelijk te bereiken is met het openbaar vervoer, een lange winkelstraat heeft en dan ook het bijhorende dijk en strand-gebeuren.
Gisteren werd ik dus verrast door het onbekende dat de stad ons te bieden had.
We vertrokken op een deftig uur en picknickten bij aankomst in de buurt van een randparking. Er is een pendelbus voorzien naar het centrum, maar het mooie weer zorgde ervoor dat we er een wandelingetje van maakte. De dame van het toeristisch bureau voorzag ons van plannetjes en een hoop activiteiten, waardoor we al meteen spijt kregen dat we diezelfde avond al weer naar huis moesten.

Fort Napoleon was onze eerste bestemming. Er loopt daar momenteel een expo rond de boekenreeks 'De Waanzinnige Boomhut', zeer geliefd bij onze jonge dames. Om daar te raken, namen we de (gratis) overzetboot ter hoogte van het Noordzeeaquarium, al een heel avontuur voor de meisjes.


Onderweg kwamen we de Inflatable Refugee tegen, een zes meter hoge opblaasbare vluchteling op een klein bootje. Op die manier willen twee kunstenaars ons doen stilstaan bij de maatschapij en de wereld. Gespreksstof voor op de boot dus.


De expo van 'De Waanzinnige Boomhut' zelf is een echte topper. We kregen een zakje met opdrachtenboekje, knikker, lepel en potlood en gingen aan de slag. Twee verdiepingen vol plezier, op het gelijkvloers schreven mijn kinderen hun eigen verhaal, op de benedenverdieping mochten ze zich uitleven op een avonturenparcours. En intussen konden wij ook rondkijken in het Fort. Voor de geïnteresseerden: de expo loopt nog tot het einde van de paasvakantie.






Op de terugweg genoten we van een stukje Oostende dat we niet kenden, strand zonder dijk en gebouwen, rust en prachtige natuur. Bij een bezoekje aan de zee horen natuurlijk het obligatoire pootjebaden en zandkastelen bouwen. Ook met winterjas aan.




 Oorspronkelijk planden we nog een bezoekje aan de tijdelijke tentoonstelling van Kamagurka (tot 14 mei nog te bezichtigen in de Venetiaanse Gaanderijen), maar het instant zomerweer deed ons langer dan gepland op het strand vertoeven. Daarom trokken we terug de binnenstad in om de kunstwerken van The Crystal Ship te bezichtigen. Vorig jaar werden openbare plaatsen in  Oostende voor een eerste editie opgefleurd met meer dan twintig muurschilderingen en kusntinstallaties. En wat nog leuker was: volgende week start de tweede editie. Maar liefst vijftien extra kunstwerken kunnen dan bekeken worden.



Wij zagen een aantal schilders in actie. Ook wel best indrukwekkend. En wat ik nog leuker vond, zelfs de meisjes vonden het geweldig en gingen enthousiast mee op zoek naar elk volgend stukje street art. Veel te snel was de avond daar. We kuisten het zand van onze voeten en keerden meer dan tevreden huiswaarts. En planden al meteen een nieuwe uitstap naar deze prachtige badstad, om de rest van de kunstwerken te gaan bewonderen.


zondag 19 maart 2017

Ik ben de Sew Challenge Sukkel!

Na vorige geslaagde editie van de Sew Challenge, had ik de smaak wel te pakken.
Er volgde onlangs een nieuwe blogmeet, die ik jammer genoeg aan me moest laten voorbijgaan. Maar tegen de Sew Challenge zei ik geen neen.

Ik kreeg van Sofie nieuwe criteria waaraan mijn naaiwerk moest voldoen: 'Princesstyle yourself'.
Mijn brein maakte overuren, ik dook in mijn stoffenmand en begon ijverig te naaien.
Tijdens ons laatste naaiweekend ontdekte ik in een La Maison Victor een jurk die meteen hoog op mijn to do lijstje stond. In mijn stoffenvoorraad lag een een vuilroze lap tricot (aja, roze voor een prinses), een matching stofke voor een vest werd gekocht en joehoe, in mijn hoofd zag het er fantastisch uit. Tot de eerste pasbeurt. Op zich niks mis met het patroon, ook niks met de stof, maar ik verzoop letterlijk in het kleed. En dan de kleur. Mijn trouwjurk had de ideale kleur, maar nu leek het alsof ik niks aanhad.




Ik bespaar jullie van het gevloek dat volgde. En besloot meteen de jurk niet verder af te maken. De vest is dus ook nog niet geknipt, daarvoor ben ik even niet in de stemming.

Stof: De Stoffenstraat in Kasterlee
Patroon: Gerda jurk uit La Maison Victor editie januari 2017


Wat volgde? Een herkansing dan maar. Voor het koor van mijn dochters ben ik op zoek naar een nieuwe outfit. De kinderen en tieners zijn intussen al gekleed, de jeugd, dat is een ander paar mouwen. Hun maatjes lopen van 32 tot 44, dus probeer maar een patroon te zoeken dat iedereen staat. Omdat prentjes dikwijls niet veel zeggen, maakte ik een testjurk in een door hen gekozen patroon. Het schrikte me wat af, niet omwille van het werk, want meer dan een voorpand, achterpand en riemboordje is er niet aan. Wel omwille van het zakgehalte van de jurk.
Gisteren liet ik hen mijn test zien en die werd enthousiast op een hoeraatje onthaald. Ik kon even mijn SewChallenge sukkel vergeten.




Waar zit nu het prinsesgehalte?
Het is een kleedje, met hier een daar een sprankeltje glitter. 
En die zwaan? Die verwijst naar het sprookje van Het Lelijke Eendje!

Stof: gewonnen op het Sewnaaizweekend
Patroon: Burda 6732 (het oorspronkelijke patroon is iets langer en heeft mouwtjes, maar daar was mijn lapje te klein voor)


Welke blogsters doen er mee en in welke periode kan/kon je hun blogpost over de Sew Challenge verwachten?

groep 1: van 1/3 tot en met 5/3:
- Naaiz!
- Juffrouw Kersjes
- B-naais
- Woohoo
- Inspinration
- Flaflinko

groep 2: van 6/3 tot en met 12/3
- Seamsnormal
- Lucky Mie
Sewlisi
- 196
- Wensjewat
- Tantefee
- crea-vie
- Bij oogappelSien
- Naaisgerief
- Lilliepawillie

groep 3: van 13/3 tot en met 19/3
Girlsinuniformblog
- Noxeema
- Momfie
- Naadjesendraadjes
- Biesmies
- Mijn leven met 4 helden
- De zussen
- C'est Saar
- c'art-o-line
- Molemiekes naaiblog

groep 4: van 20/3 tot en met 26/3
- 128
- patat en kroket
- made by Caro
- carreaukes
- Hutsepruts
- Bel'Etoile
- just Delphine
- Cas en Nina
- Mimaloki
- Sewblondes

groep 5: van 27/3 tot en met 31/3
- Bellevi
- Dieuwke & Sietse
- Sewbel
- Mama creatief
- De zussen
- Vlijtig Liesje knutselt
- Creative Catoo
- Pieke Wieke
- Voor Milo
- Sewblondes

woensdag 8 maart 2017

Ethan bag!

Na het maken van mijn vorige twee tassen, kon ik niet meer stoppen. Ik wilde mezelf ook verwennen met een nieuwe tas. Net op tijd zag ik de oproep van Sabrina van De Stoffengalerij, zij had een nieuw patroon dat mocht getest worden.
De Ethan bag is een grote tas, die gerust dienst kan doen als logeertas, zwemtas, sporttas, plaats zat. Ik gebruik ze vooral om te gaan werken. Mijn lunch, tussendoortjes, af en toe wat boeken en cursussen, alles gaat er vlotjes in. Het ritstasje vooraan zorgt ervoor dat ik niet heel mijn tas hoef om te kieperen om mijn tikkaart te zoeken.



Omdat de tas voor mezelf moest dienen, stond ik me toe om stof te kopen. (Joehoe, na twee jaar stashbushing). Dankzij Sofie vond ik de perfecte stof bij Kwantum, aan een meer dan vriendelijk prijsje. Fournituren komen uit de plaatselijke stoffenwinkel.

Ook interesse in de tas? Het patroon is nu te koop bij De Stoffengalerij.
Nog wat meer voorbeeldjes nodig? Klik dan door naar volgende blogsters:
Hutsepruts, Biebiezonder, Molemieke, Flaflinko.com en Stokstaartje doet het zo.

donderdag 2 maart 2017

Ida maal twee

Tijdens het naaiweekend werd er niet alleen gegeten, gedronken en gelachen. Neen, er werd ook een beetje gewerkt.

Ondanks mijn goede voornemen om dit jaar heel georganiseerd te vertrekken, slaagde ik er niet in om keuzes te maken. Ik vertrok met een stapel patronen, een wasmand vol stofjes en een extra tas restlapjes. Het leuke was dat er velen hun restlapjes hadden meegebracht. Zo hadden we een heuse stoffenwinkel waarin gretig kon gegraaid worden.

Zaterdagavond besliste ik om twee tassen te maken voor de dochters. Het patroon werd overgetekend, stofjes vond ik in de restjeshoek, ik puzzelde en zondagmiddag keerde ik huiswaarts met twee leuke afgewerkte tassen. 


Ik gebruikte de voorgeschreven vlieseline, jammer genoeg trekt de stof nog steeds in rimpeltjes. Hopelijk verdwijnt dit bij veelvuldig gebruik.





Patroon: Ida uit 'Mijn tas'
Stofjes: Paneel stokstaartjes van Finch Fabrics


maandag 27 februari 2017

Een beestig weekend en een kadootje voor jullie!

Vorig weekend mocht ik weer deel uitmaken van de gekke Sew Naaiz-bende. Vorig jaar ging ik in op de oproep van Marie-Paule en intussen is het een traditie geworden. Wat is er nog leuker dan een heel weekend vertoeven tussen gelijkgezinden, bergen stof en hapjes en drankjes à volonté!
Ik herinner me hoe zenuwachtig ik vorig jaar was, een huis binnenstappen vol onbekenden, dat lag net buiten mijn comfortzone. Dit jaar waren er geen zenuwen, ik opende de deur en voelde me direct op mijn gemak tussen mijn naaivriendinnekes. Ik genoot van een rustig weekend, het geluid van knippende scharen, ronkende naaimachines en tetterde madammen.

Net als vorige keer werden we ook nu weer verrast met een overvolle goodie-bag.


 Duizend maal dank aan alle sponsors:


En er is goed nieuws. We hebben één goodie-bag over, en die kan de jouwe worden.
Wat moet je doen?  Volg de blogs van mijn weekendgenootjes via onderstaande rafflecopter en hopelijk ben jij de gelukkige!


a Rafflecopter giveaway

vrijdag 24 februari 2017

Carnavalsrituelen

Wie mijn dochters kent, weet dat hun breinen overuren draaien. Een paar keer per jaar mogen ze zich helemaal laten gaan. Ergens in januari komen ze meestal op de proppen met de meest hilarische ideeën voor hun carnavalsoutfit. 

Noor bleef dit jaar redelijk bescheiden (kvrees dat ze vorig jaar al het meest geweldige idee ever had). Zij koos om vandaag rond te lopen als Shaun het Schaap. Een hoeraatje en dansje langs mijn kant konden niet ontbreken. Een overschotje fleece werd omgetoverd tot schapenpakje. En klaar, dacht ik. Tot madam vond dat ze ook een toefje pels op haar hoofd moest hebben. Deze ochtend voor de spiegel was ze dan niet ook niet tevreden met haar eige haarkleur, dus kregen haar mooie koperen haartjes een make-over. (Hopelijk blijft het bij deze ene keer, want ik ben ontzettend verliefd op die rode lokken van haar)





Ella kwam met een heel ander idee, zij wou scheurkalender zijn. Gisterenavond knipte ik een kartonnen doos in stukken, zocht wat mopjes bij elkaar en klaar. Glunderend liep zij deze ochtend door de schoolpoort.




Intussen verzamelden we al twee koffers vol verkleedmateriaal, en stiekem ben ik wel trots op het creatieve brein van mijn dochters.



zondag 29 januari 2017

Selfish sewing

Ik maakte geen goede voornemens voor dit jaar. Of misschien toch ééntje, maar nog niet officieel. Dus bij deze: Ik wil dit jaar meer voor mezelf naaien. Dit gebeurde vroeger af en toe, maar naaien voor de dochters is nu eenmaal makkelijker. En al arbeidsintensief genoeg. Neem daarbij nog dat ik niet altijd zo content ben met mijn lijf, dan is dit voornemen ook een beetje een stapje uit mijn comfortzone.
Vorige week werd mijn stoffenstapel opgeruimd. Al twee jaar doe ik aan stashbushing, en eindelijk kan ik zeggen dat mijn stapel netjes in drie (grote) dozen past. Hoera voor mezelf!
Elk stofje ging dus door mijn handen en zo kwam ik, naast een aantal miskopen, ook een paar schatten tegen. Ook de kast met patronen en naaiboekjes werd geordend.
En ineens was er een match. Ik vond een patroon voor mijn stof, of andersom, een stof voor mijn patroon.
Tijdens de 'Meet the Sewer'bijeenkomst won ik  La Maison Victor, editie november, december 2016.
De Helen jas sprak me meteen aan. En ondanks dat mijn vorige winterjas tot op de draad versleten is, duurde het tot na de winterprik van vorige week om aan een nieuwe te beginnen.
Na het naaien van de Louise-jasjes was ik al serieus geroutineerd en duurde het niet lang voor mijn jas klaar was. Ik hoop op nog een paar mooie winterse dagen, dan kan mijn jas meteen mee op stap.





Patroon: Helen jas uit La Maison Victor, nov-dec 2016
Stof jas: Cora Kemperman
Voering: uit de voorraad


woensdag 18 januari 2017

Twinning Louisa's

Voila, de eerste naaisels van 2017 zijn klaar. Al moet ik eerlijk toegeven dat een groot deel van de werken al gebeurde in 2016.
Ik was één van de gelukkigen die mocht deelnemen aan het testen van de Louisajas van Compagnie M. Een verkeerde printerinstelling (jawel, dat vierkantje, glad vergeten na te meten) zorgde ervoor dat mijn creatie niet aan de eisen voldeed. Maar ik gaf de moed niet op.
Op vijf november zat ik met vele andere creatievelingen samen tijdens 'Meet the Sewer 2016'. Ik prepareerde daar delen van de buitenjas, maar verder dan dat geraakte ik niet. Ik zag vele mooie exemplaren passeren voor de wedstrijd van Marte, dus die deadline liet ik aan me voorbijgaan. De stofdelen werden netjes opgeborgen en riepen elke dag, maar de moed ontbrak me.
Tot ik vorige week Frank Deboosere iets hoorde zeggen over een winterprik. Huppekee, mijn naaimachine werd in gang gestampt en kon niet meer stoppen.
Twee dochters in huis, dat betekent twee jassen maken. De stoffenvoorraad werd omgekieperd en er zat genoeg stof in die de dames kon bekoren.


Om niet totaal te twinnen, koos ik voor verschillende voeringsstofjes. Ook mouwboordjes (met duimgat, hoera) en paspels kregen een verschillende kleur. Dus geen geruzie, ieder heeft een eigen jas.
Ik koos voor de optie met kap en gedeeld rugpand. Als tussenvoering voegde ik een dunne fleece toe, zodat de jas volledig winterproof is.
Klaar voor een rondje (zotte, de medewerking verliep niet zo vlot) foto's?
















Patroon: Louisajas van Compagnie M
Stof buitenjas: De stoffenstraat
Voering: een vroegere collectie van Bambiblauw

vrijdag 6 januari 2017

Ik ruimde op! Hoera!

Hoe zat het nu met Declutter December?
Wel, ik moet eerlijk zeggen dat het de eerste keer is dat ik een lijstje volledig doorstreept heb.
En ik ging zelfs nog een stapje verder. 
Eergisteren kriebelde het en ik begon boven: alle kussens, lakens, matten, knuffels, jassen, handschoenen, sjaals werden verzameld en de wasmachine draaide op volle toeren.
Een proper begin van 2017 dus!

Maandag, als iedereen naar school is, dan ruim ik mijn to sew lijstje nog eens op en rest er mij alleen nog tijd om dat af te werken. Een opgeruimd huis en een opgeruimd hoofd geven mij hopelijk bergen creativiteit!

Hoe ging het bij jullie?

zondag 1 januari 2017

De 10 van 2016!

Naar jaarlijkse gewoonte wil ik jullie mee laten genieten van momenten die ervoor zorgden dat 2016 voor mij een mooi jaar werd.



Deze foto werd genomen op de laatste avond van onze reis naar Bretagne afgelopen zomer. Mijn twee bloedjes en een geweldig mooie locatie, meer moet dat niet zijn.



Ergens in het voorjaar kwam deze cutie bij ons wonen. 
Intussen is hij uitgegroeid tot een wolf, maar dan wel eentje met puppy-oogjes. 
Ondanks dat een hond heel wat werk met zich meebrengt (lees kapotgebeten buitenkraantje, uiteengehaalde houtstapel, hier en daar een gat in de gazon), weegt dat niet op tegen zijn onvoorwaardelijke liefde.



Nogmaals een foto van mijn twee dames, hier in een spontane omhelzing. Opdracht was: doe eens lief, en dan krijg je zoiets. 




Deze twee foto's horen samen, ik kon niet kiezen. Noor en Ella mochten in opdracht gaan poseren. Voor mij zijn niet alleen de foto's speciaal (ze geven precies het karakter van mijn dochters weer), ook de band die we kregen met de fotografe en haar gezin, zijn uniek.
Vorig jaar leerden we elkaar kennen en intussen zijn we zo thuis aan elkaar, niet in woorden te vatten.
Er werden al heel wat plannen gesmeed voor 2017, wordt zeker vervolgd.



Nogmaals een foto van mijn dames. Hier zitten ze te wachten tot het hun beurt is om ten tonele te verschijnen tijdens Kerstmagie, een wandelvoorstelling in het kasteel De Merode te Westerlo. Ze kregen de kans om mee te doen als prinsessen en mochten voor duizenden mensen een lied zingen. Een meisjesdroom die uitkwam, met een fiere mama als gevolg.



Onze vakantie in Bretagne was een rustpunt in een druk jaar. Tien dagen waar we als gezin enkel en alleen aandacht hadden voor elkaar, waar we veel wandelden langs prachtige rotskusten, waar we veel luisterden naar elkaar en waar we vooral veel plezier maakten.


Vorige foto's hadden voornamelijk te maken met mijn huishouden, maar er waren ook enkele hoera-momentjes voor mezelf.  Niet dat ik een bucketlist heb, maar moest het toch zijn, kan ik alvast drie dingen doorstrepen.


Een weekendje weg met gelijkgezinden, zonder stress en afleidende factoren, dat wou ik wel eens doen. Ik ben niet zo sociaal, gelukkig kreeg ik een duwtje van Elke en vertrokken we in februari op weekend. Een toffe bende, die regelmatig leuke bijeenkomsten plant (waarvoor mijn agenda dikwijls te klein is, sorry daarvoor) Binnenkort is het weer zo ver, ik kijk er enorm naar uit!



Al van in mijn puberjaren droom ik van een tattoo. 
Een paar maanden geleden vatte ik de koe bij de horens en nu is mijn lichaam een plaatje rijker. 
Niks midlife, niks onbezonnen, wel doordacht en een verrijking voor mezelf. 
Een plaatje dat niet veel mensen irl te zien gaan krijgen, maar wel iets waar ik enorm trots op ben. 
Duizend maar bedankt, Tijs en Eli.




Muziek is en blijft een deel van mijn leven. Ik droomde ervan om ooit eens op een groot podium te staan. En dit jaar kwam die droom uit. We speelden op Gitannekesfoor, niet alleen een thuismatch (ik reed met de fiets tot daar), ook een droom van een festival. En de droom ging verder. Deze foto toont het mooiste podium waar we speelden, dat van Caravan Disco. Ik hoop in 2017 nog meer van die mooie plekjes te mogen ontdekken.




Ik hoop dat jullie ook konden genieten van mooie momenten, en wens jullie in 2017 minstens het dubbele ervan!