woensdag 27 maart 2019

Zijzaak!

Mijn vorige 'werk'tas was dringend aan vervanging toe. Dus ging ik op zoek naar een patroon dat aan de vereisten voldeed: voldoende plaats om brooddoos en fruit mee te nemen, apart zakje voor mijn tikkaart en sleutels en een draagriem voor over de schouder.
De zoektocht leverde twee opties: De Stinger, een handige tas en gratis patroon van Girls in Uniform en Zijzaak, de tas uit Zo Geknipt 2.  Het internet werd afgeschuimd naar foto's en commentaren (echt, ik heb nog nooit zo lang en deftig referenties gezocht) Iets later zag ik op IG een prachtige versie van de Zijzaak passeren en de keuze was gemaakt. Het boek werd ontleend in de bib, bij Huis van Katoen vond ik de perfecte stofjes en ik vertrok op naaiweekend, overtuigd om naar huis te keren met de tas van mijn dromen.
Er werd geknipt, versteviging gestreken, genaaid en ondanks vele commentaren op het www, volstond de werkbeschrijving om mijn tas zonder problemen in elkaar te krijgen. Enkel op het einde werd er gevloekt. De laatste stap is het ritsflapje, dat ik op dat moment onmogelijk nog onder mijn machine kreeg (terwijl je ergens eerder in het patroon het ritsdeel gewoon vrij liggen hebt). Ook de versteviging voldoet helemaal niet aan de verwachtingen. Mijn tas leek net pudding. En ik was een beetje teleurgesteld. Nog steeds verliefd op de prahtige stofjes, maar het resultaat was niet wat ik voor ogen had.


Ik vroeg her en der wat raad en gaf niet op. Een placemat werd in stukken geknipt en met de hand in de tas genaaid. Maar echt handig was dit ook niet, dit was te stijf, net alsof er een kartonnen doos onder mijn arm stak. De foto's zijn trouwens genomen met de placemat binnenin, vandaar dat het hier en daar een beetje lubbert!


Gelukkig heb ik echt toffe naaivriendinnekes en zit er nu een volledige tas in Decovil tussen de buitenstof en de voering. Weg plooitjes en bobbels. En zo werd de tas nog min of meer mijn droomtas!



patroon: Zijzaak uit Zo Geknipt 2
stof: Huis van Katoen

Stof 2019: 22 in, 14 uit (er is dus nog wat werk aan de winkel!)

zondag 24 maart 2019

Jump!

Bij verjaardagen horen kadootjes. De laatste jaren voerden we een nieuwe traditie in. Onze meisjes kiezen wat ze willen doen die dag. We delen dus niet enkel pakjes uit, ook ervaringen. Omdat we in het dagdagelijkse leven niet zo meedoen aan commerciele toestanden, waren de meisjes het snel eens.
De dames beslisten unaniem om op uitstap te gaan naar Superjump, een trampolinepark.
Nu moet je weten dat dit mijn 'worst nightmare' is. Ik ben allergisch voor ruimtes waar kinderen luidkeels gillend rondhollen en waar garantie slechte muziek te luid door de boxen schalt. Je kan dit vergelijken met binnenzwembaden, schoolrefters en binnenspeeltuinen. Neem dan nog mijn beroepsafwijking bij (ik zie overal gebroken armen en benen, also de worst nightmare), dus ik moet jullie niet vertellen dat ik even moest slikken toen ze dit meedeelden. Mijn hel!
De dochters ompraten was een optie, maar die werd niet benut, je kan toch geen verjaardagskado weigeren? Puppyblikjes en de mededeling dat iedereen, echt iedereen, daar al geweest is, deden me bezwijken. Dus vanmiddag was het zover.
Het lot stond me bij. Vandaag scheen de zon het hardst van de hele week, dus besloot de rest van Vlaanderen om een buitenactiviteit uit te oefenen. Er stonden welgeteld vier auto's op de parking. Het aantal aanwezige kinderen was beperkt tot 10, mijne inclusief.
Wat met meteen opviel, was de ruime cafetaria met grote ramen, waardoor je niet het gevoel krijgt in een bunker te zitten. Er is een afgescheiden stuk, maar ook een balkon, vanwaar je iedereen kan gadeslaan. Het kleurenpallet werd beperkt tot zwart, blauw en oranje, hip en trendy voor de jeugd en niet te schreeuwerig voor snel overprikkelde moeders zoals ik.


Ik hoef jullie niet te vertellen dat de dochters zich amuseerden. Ze sprongen op verschillende trampolines, doken in de foam pit (soort van ballenbad), leefden zich uit in het avonturenpark en lieten me hun beste salto's zien. De kwaliteit van de foto's is verre van perfect, het is nu eenmaal niet zo makkelijk om stuiterende kinders vast te leggen.




Ik overleefde de namiddag, en de dochters gelukkig ook. Nu kunnen ze een jaar lang nadenken over hun volgend kadootje!


Praktisch: Superjump
- aan de check-in dien je eenmalig speciale kousen te kopen
- je springt per uur, en dit gaat steeds in op het uur.
- springen kan vanaf 6 jaar, en ook mama's en papa's kunnen hun kunsten laten zien
- ook als je niet wil meespringen, mag je het terrein betreden, mits het uitdoen van schoenen.


Deze post werd op geen enkele manier gesponsord. Uitstappen op tienermaat, er wordt nog te weinig over geschreven. Ik wil graag andere moeders met tieners op deze manier inspireren.

woensdag 20 maart 2019

Gemaakt voor (en door) mezelf!

Er was eens een plan en washable paper. Enkel de zoektocht naar het juiste patroon duurde wat langer. Gelukkig bood Libelle onlangs een gratis patroon aan. En dan nog wel ééntje uit 'Mijn Tas' van Elisanna. Daar moest ik niet lang over nadenken.  Een dik uur (en heel wat gevloek, want probeer washable paper maar eens te keren) later, lag mijn nieuwe tas klaar.


 De restjes van de stof en voering werden omgetoverd tot een meeneem-notablok-hoesje van dezelfde ontwerpster. Perfecte match!




 Ondanks blinkende oogjes, blijft deze tas ééntje voor mezelf! Dus lieve dochters: afblijven geblazen!


Lezers met een deskundig oog merken dat ik de laatste stap bij het maken van de tas niet uitvoerde. Het washable paper is iets te stug om hoekjes te maken en om te plooien, dus dit werd vakkundig genegeerd. Maar het maakt mijn tas niet minder stijlvol!


Patroon tas: uit 'Mijn tas 2', onlangs gratis in Libelle
Patroon hoesje: gratis handleiding op de blog van Elisanna
Washable Paper: Feeërieke
Voering: Kwantum


Stof 2019: 20 in, 12 uit



zondag 17 maart 2019

Zondag

Zondag, rustdag. En dat is iets wat ik lang negeerde. Dankzij mijn wisselend uurrooster (1 op 2 weekends ben ik van dienst) en de vele hobby's van de rest van het huishouden, is zondag dikwijls een dag waarop er rondgereden wordt, klusjes gedaan worden, nog een bergje strijk verzet wordt, kortom, allesbehalve een rustdag. Er wordt wel regelmatig gezegd, vandaag hou ik zondag, soms zelfs op weekdagen, maar een immer overvol hoofd zorgt ervoor dat ik toch weer iets ga doen.
Het laatste half jaar, leerde ik veel. Een bijberoep on hold en een muziekgroep die even stilligt, maakt dat ik plots veel tijd over heb. En ik moest het leren. Leren stilzitten, leren niksdoen, leren tijd hebben.
Vandaag hielden we dus luie zondag. Als ik nu rond mij kijk, zie ik een tafel vol snippers, van de dochters die een collage aan het maken zijn. Er staat nog was en strijk, er ligt stof te wachten om geknipt te worden, maar het deert me niet.
Vandaag geniet ik van een vrije zondag, een snipperdag. En dan besef ik dat ik dat veel te weinig doe, zo genieten van niets.



zondag 10 maart 2019

Violet

Vorige week stond er een trouwfeest op de agenda. Daags voordien stond ik een beetje wezenloos voor de kleerkast. Ik nam mezelf in januari voor om niet meer te gaan winkelen tot ik een paar kilootjes minder zou wegen. Intussen vond er ook grote kuis plaats in de nog aanwezige kledingstukken, dus daar stond ik dan. Wezenloos. Voor een bijna lege kleerkast. Want er waren geen aantal kilootjes minder, integendeel. Dus er werd ook niet geshopt.  Soms zou ik zo graag gezegend zijn met net iets meer karakter, net iets meer ambitie. En net iets meer doorzettingsvermogen, zodat mijn dieet langer duurt dan een halve dag.

Ik herinnerde me dat ik een lap stof kocht onlangs, dat ik enkel twijfelde over welk model het zou worden, dat ik raad ging vragen aan de dames op naaiweekend en dat dan ook weer vergat (jawel, weer die ambitie). Diezelfde lap stof werd op zaterdagvoormiddag een kleed.
Zo fier en zo blij dat ik was, dat ik aangekleed naar het feest kon, zo triest word ik bij het zien van de foto's die dochterlief gisteren nam.
Er is niks mis met het kleed, er stond alleen een zot windje. En mijn pas gestylde haar zorgde voor heel wat electriciteit aan mijn lijf, die zelfs een onderkleed niet kon ontladen.Wat ik ook probeerde, mijn billen leken wel een magneet. Om dan nog maar te zwijgen van de overtollige kilo's. Weg stylische fotoschoot.

Toch wil ik jullie de mooiste foto's niet ontzien. Fibremood redde me vorige week van een kledingloos feest. Dankzij hun moodboard kreeg ik inspiratie genoeg om deze jurk te maken. Dat vind ik net zo fijn aan het magazine. Op het eerste zicht zijn niet alle patronen voor mij bestemd, maar als ik dan anderen in hun creaties zie, kan ik alleen maar mijn todo-lijst aanvullen.


Ik maakte Violet: een mooi basispatroon met perfecte v-uitsnijding, snel klaar (want het striklint leende ik uit een andere jurk die nog wel in mijn kast hing, maar die net iets teveel rondingen liet zien) en comfortabel draagbaar. Misschien moet ik mijn fotoshoot nog eens overdoen bij windkracht 0 en een paar kilo minder.


 Patroon: Violet van Fibremood 
Stof: De Stoffenstraat Kasterlee


Stof 2019: 14 in, 11 uit

maandag 4 maart 2019

Een veelvoud aan Isa!

Toen Isabel onlangs testers zocht voor haar damespatroon, twijfelde ik geen seconde. De kinderlijfjes hier ten huize kregen een groeispurt, waardoor ik op zoek moet naar nieuwe patronen.
De Isa voor dames kwam dus als geroepen. Het is niet zomaar een sweater, de getailleerde snit, afgeronde halsboord en raglanmouwen zorgen voor een supervrouwelijk patroon!
Ik maakte niet één, niet twee, maar drie versies. Dankzij de vele opties zou ik er nog honderd verschillende kunnen maken, echt waar. Spijtig genoeg hou ik niet zo van bandwerk, en zijn de kasten van de dochters intussen gevuld genoeg.

Ik begon met de croptop-hoodie, volledig puberproof! De werkbeschrijving loodst je naadloos doorheen het hele V-proces. Ik voerde de kap met dezelfde stof als de V, waardoor het een speelse sweater werd. En meteen kreeg ik (en vooral Isabel) het schoonste compliment: Mama, dit is het allermooiste dat je ooit voor mij gemaakt hebt! (of zegt dit meer over mijn vorige naaisels?)


Er volgde een volgende versie, deze keer zonder V, maar wel met colorblock in de mouwen.


Omdat dochter 2 jaloers was, puzzelde ik voor haar uit de restjes van de twee voorgaande Isa's een sweaterversie. Nu kunnen de dames twinnen. Oftwel: hoe schoon kan zusterliefde zijn?


Bij een volgend groeispurtje weet ik alvast welk patroon er als eerste uit de kast mag komen!

Stof: De Stoffenstraat Kasterlee
Patroon: Isa, verkrijgbaar als pdf-patroon of als papieren patroon. Gaat van maatje 32 tot 48, bevat verschillende colorblock-opties, waardoor je naar hartelust kan variëren.
En voor de snelle beslissers: tot einde maart krijg je er zomaar twee colorblock-opties bij!
Ook interesse? Haast je dan naar de website van Isabel.




Stof 2019: 14 in, 10 uit