zondag 28 december 2014

Tricotvrees overwonnen!

 Jawel, ik heb mijn tricotvrees overwonnen. 
Ondanks de jaren ervaring met het stikmachien, greep ik altijd braafjes naar leuke katoentjes. 
Een tijdje geleden zocht Sofilantjes testers voor haar Otium-patroontje. 
De kans om mijn tricotvrees onder ogen te komen. 
En voila, een nieuwe verslaving rijker. 
Het patroon op zich is eenvoudig, supersnel klaar
 en biedt de mogelijkheid om verschillende variaties te maken.
Je kan ze bekijken en bestellen op deze site.
Ik koos voor een eenvoudig shirt met korte mouwen. 
 
Dochterlief is er supercontent mee
(en kon niet weerstaan aan een fotosessie). 



vrijdag 26 december 2014

Bij gebrek aan kat ...


Als het konijn van huis is ....




legt er iemand een eitje in zijn hok.


zondag 21 december 2014

10 in 2014

Lies gooide met een stokje, dat ik dankbaar gevangen heb.
 Meestal ben ik ongelooflijk lui en stel ik het maken van de blogpost te lang uit, zodat het gedateerd geraakt,
maar deze keer deed ik ne keer een efforreke.

Bij deze mijn foto-top10 van 2014!


Twee zussen in een spontaan omhelzing. Meer uitzondering dan regel.
Elk jaar ontsnappen wij een paar keer aan de dagdagelijkse sleuren en waaien we uit aan de kust. Momenten om telkens weer naar uit te kijken.



Het begin van hopelijk een jaarlijkse traditie. Kameraad Helze werd op zijn vrijgezellenavond verrast met een echt festival. Mijn viool werd onder het stof vandaan gehaald. Meteen ook een nieuwe start van mijn muzikale carrière.



 We proberen de meisjes wat cultuur bij te brengen, daarom gaan we regelmatig op citytrip binnen ons Belgenlandje (al is het maar voor één dag, heeft er iemand ooit verkondigd dat er een overnachting bijhoort?). Deze foto werd genomen in Leuven in de buurt van het Ladeuzenplein en is een favoriet omwille van de leuke herinnering (en stiekem ook omdat ik nog steeds trots ben op die twee gele jasjes die, jochei, ook dit jaar nog passen.)



Van winterjassen naar zomerpret. Heerlijk ronddobberen op de Miramar in Mol, terwijl mama met de collega's op het droge geniet van cava en hapjes.



Camping Corazon, een feest voor groot en klein. Gezelligheid troef in de tuin van onze kennissen.




Vier dagen Ardennen, vier dagen zonder tv, internet of telefoon. Vier dagen genieten van elkaar. En dochters die raar of zelden fatsoenlijk kunnen doen voor de camera.



Zing ze, een boek waar een deeltje van mezelf inzit. Terwijl dochter één aan haar tv-carrière (doorscrollen naar minuut 6.23) sleutelt, is dochter twee gewoon onopvallend braaf.



Net aangelegd, een 'dood' stukje tuin werd omgetoverd tot kruidentuintje, met dank aan manlief. 



Omdat warme choco het beste smaakt onder een fleeceke.



Een poging tot familieportret. Poging, want dochter twee vond het niet zo leuk. Als je de foto kon vergroten, zou je veel snottebellen tegenkomen.




En als laatste mijn echte favoriet: mijn twee Gitannekes, braaf aant het wachten op hun beurt op de molen.
Ze mochten zelf hun kleren kiezen, want alles kan op Gitannekesfoor (zelfs na twee dagen schoenen terugvinden die dochter twee had uitgedaan ergens).

Hopelijk brengt 2015 evenveel zalige momenten.

Voila, ik gooi mijn stokje naar 128 en Poppie!

zondag 7 december 2014

Liefde voor muziek, deel drie!

Ik vertelde jullie al een beetje over mijn muzikale verleden. Maar er werd niet alleen gezongen, eigenlijk begon alles met vioolspelen. Jarenlang reed ik elke woensdag en elke zaterdag met het fietske tot in Geel, om daar naar de notenleer en de vioolles te gaan. Niet altijd met evenveel goesting, als kind is dat nog leuk, maar als puber heb je wel andere bezigheden op die dagen. Gelukkig konden mijn ouders me overtuigen en hield ik het al die jaren vol.
Wat ook hielp, was de bende jongens die mij in het jeugdhuis wisten te overtuigen om bij hen in een groepke te komen spelen. Elke week doken we de kelder in om samen muziek te maken. Cantar, doopten we onszelf, en zoals de naam al doet vermoeden waren we geen alledaags popgroepje. Ga zitten (zo kunt ge niet achterover vallen) en luister mee! Er volgden verschillende optredens en opnames in studio's.
Tot .... de plicht riep: werken in ploegen, een nieuwe vriendenkring en andere prioriteiten in het leven zorgden ervoor dat ik mijn viool netjes opbergde en in een hoekje liet staan.

Een half jaar geleden werd een aanstaande bruidegom verrast met een eenmalig reunie-concert en werd ik weer gebeten door het vioolspelen. Sindsdien maakt muziek weer een belangrijk deel van mijn leven uit.
Om een lang verhaal kort te maken: violiste zocht band, band zocht violiste, ...
Volgende week sta ik opnieuw op het podium met The Searching, en volgende optredens staan al op de agenda.
Zin om te komen luisteren: zaterdag 13 december in de Rex in Mol. Allemaal welkom.

donderdag 4 december 2014

ABC




Een tijdje geleden zag ik ergens op het www een mooi stofje voorbijkomen. Enkele muisklikken later zat het in mijn winkelmandje en twee dagen later lag het hier te blinken op de keukentafel.

Zowel Noor als Ella zijn inmiddels geen kleuters meer, dus wou ik graag iets maken met het stofje voor bij hun speelgoedkast. Het heeft tot deze week geduurd eer ik er mijn schaar durfde in te zetten.



Stofje: Petite Fleur van Windham Fabrics, momenteel nog steeds te koop bij Lanalotta

maandag 1 december 2014

Zing Ze!




Mutsen, sjaals en handschoenen werden hier al uit de kast gehaald. Vertrekken in de schemer en terug aankomen in het donker, kachel aansteken, dekentjes in de zetel, warme choco na een fikse wandeling ... De winter is in aantocht. Niet meteen mijn favoriete seizoen, maar er zijn wel leuke momenten om naar uit te kijken. En niet alleen voor mij, ook voor de kinders. De Sint, familiefeesten met Kerst en Nieuwjaar, en niet te vergeten het oudjaarszingen.
Nostalgie, nostalgie. Als kind maakte ik samen met de buurtjes een heus plan, zodat we toch maar geen enkel huis oversloegen. Goed ingeduffeld en voorzien van handige draagzakken trokken we het dorp rond om zoveel mogelijk lekkers en centjes te verzamelen.  Bevroren, maar voldaan kwamen we 's middags onze buit op de keukentafel omkappen, om dan nog weken lang te kunnen genieten van een volle snoepkast. 

http://www.geel.be/file_uploads/43559.jpg

De k.ERF (Kempense erfgoedcel) wil ervoor zorgen dat deze traditie niet vergeten wordt. En niet alleen deze bedelzangtraditie, er bestaan er nog vele anderen. Naast een website en educatieve pakketen voor scholen, werd er ook een boek gemaakt.
Toen ik gevraagd werd om mee te werken aan dit creatief boek moest ik niet lang nadenken. Ik stond ervan versteld dat er in de Kempen zoveel bedelzangtradities bestaan. Samen met enkele andere creatieve mensen gingen we op zoek naar leuke knutseltips en toffe recepten.

Al een beetje nieuwsgierig? Woensdag 10 december om 14u wordt het boek voorgesteld in de bibliotheek van Geel. Iedereen welkom!

maandag 24 november 2014

Lotta

Een paar weken geleden dook ik nog eens in mijn stoffenvoorraad. Ergens in de diepte staken nog twee ribfluweeltjes die perfect waren voor het testen van Lotta, het laatste nieuwe patroontje van Compagnie M.

Ik printte, knipte en plakte het patroon, tekende alles over op mijn stof en nog iets later lag er al twee nieuwe rokjes voor mijn dames op tafel. Van die snelheid hou ik echt.

Nog leuker is dat het patroon ook beschikbaar is voor volwassen maten, dat wordt zeker één van mijn volgende projectjes.





dinsdag 18 november 2014

Liefde voor muziek deel 2




Dat muziek met de genen mee doorgegeven wordt, kan hier thuis bewezen worden. Dochterlief is net een wandelende muzieknoot. De hele dag door wordt er hier gezongen, gedanst, piano gespeeld, ....
Ondanks haar jonge leeftijd kan ze al een hele muzikale cv doorsturen. 

Drie jaar geleden startte Noor bij Villanella, een leuk koor dat intussen uitgegroeid is tot drie groepen (kinders-tieners-jeugd),een koor dat al haal wat op haar palmares staan heeft. Intussen is ze nog steeds de kleinste van de groep, maar madam zingt voor tien.


Foto

 Foto

Dit schooljaar mocht Noor een instrument kiezen. Niet makkelijk voor een klein meisje van acht, maar ze wist wat ze wou. Vorige zondag gaf ze haar eerste concertje met haar klas.

Foto      


Foto 

Zoals je kan zien, is ze de kleinste van de klas, en heeft ze de kleinste cello. Die is maar net iets groter dan een viool. Zo schattig.

En Noor zou Noor niet zijn als ze af en toe een keertje gek doet. Ipv te oefenen, steelt madam veel liever de show. Af en toe kom ik haar op de meest rare plaatsen tegen met die cello van haar. Zucht!



dinsdag 11 november 2014

Liefde voor muziek

Vroeger, in een ver verleden, ging ik naar de muziekschool. Zoals zovele jonge meisjes wou ik ballet volgen. Gracieuze bewegingen, een roze tutu, schoenen waarmee je op je tippen kon staan, geef toe, wie van jullie droomde er niet van? Drie jaar hield ik het vol, drie lange jaren, want om de één of andere reden ben ik niet zo gracieus, en was mijn roze fase plots over.
Om ballet te mogen volgen, moest je indertijd notenleer volgen (kwestie van wat ritme de baas te kunnen). Zo gezegd, zo gedaan. En zo werd muziek een deel van mijn leven. Naast ballet startte ik ook met vioolles en een paar jaar later met zangles. Om na een aantal jaren belangrijkere doelen in mijn leven te vinden en de muziek even aan de kant te zetten.

Tot begin mei 2014. De moe was al een tijdje in het ziekenhuis en vroeg me, als ze ooit zou sterven, of ik dan voor haar het 'Ave Maria' wou zingen. Vijf minuten heb ik getwijfeld, zou ik het nog wel kunnen, en zou ik het op die moment nog wel kunnen? Natuurlijk zei ik ja. Het was moeilijk, maar speciaal voor haar galmde het Ave Maria door de kerk, net alsof het gisteren was dat ik nog gezongen had.

Deze avond sta ik weer op het podium. Samen met Villa Cantando, drie andere koren, een harmonie-orkest en tien pipers (manman, wat een decibels) om het beste van mezelf te geven voor het Great War Remembrance-optreden, in dezelfde kerk waar ik een half jaar geleden mijn zangkriebels terug te pakken kreeg.

Doe je ogen toe en geniet even mee!



vrijdag 7 november 2014

Iridis

Patroontjes testen, spek voor mijne bek. 
Vorige week rolde hier de Iridisjurk van Sofilantjes van onder de naaimachine. 
Iridis is een overslagjurkje, dat zowel in katoen als in tricot kan gemaakt worden.
In één avond geknipt en gestikt, alleen het zelfgemaakte baislint zorgde voor een beetje vertraging.
Ik koos voor een zacht babyribje van Strass dat hier nog in de kast lag.
Dochter 2 is er blij mee (al is het niet af te lezen op haar gezicht), 
de versie voor dochter 1 ligt geknipt te wachten.




donderdag 30 oktober 2014

Gelabeld!

Sinds kort worden mijn naaisels voorzien van een eigen label. 
Dat maakt het net iets leuker om kadootjes te geven.

Ik puzzelde mijn eigen label in elkaar op de site van Nominette.








donderdag 23 oktober 2014

En retard!

Een weekje verlof, een to-do-lijstje dat ligt te wachten, ....
Het is al donderdag en er gebeurde hier nog niks. Het lot van lange lijstjes.

Vandaag raapte ik mezelf bij elkaar en schoot in actie. Ik begon aan iets dat al ongelooflijk lang geknipt ligt, (jawel, ooit kreeg ik een paar stofjes van de schoonzus).
Morgen komt de bestelling, met een paar jaartjes vertraging weliswaar, op haar bestemming aan.



Patroon: http://eloleo.blogspot.be/2010/04/de-amsterdamtas-handleiding-en-patroon.html

donderdag 16 oktober 2014

Babykado

Niks nieuws onder de zon, maar wel leuk om af te geven. Al moest ik het niet zelf afgeven, ik maakte op bestelling. De trefwoorden waren roze, wit en vlinders. Hopelijk viel het in de smaak!



zaterdag 11 oktober 2014

Charles

Ik ben één van de gelukkigen die de splinternieuwe 'Charles' van Compagnie M mocht testen. Met het patroon kan je kiezen uit drie variaties: een short, broek of salopette, en dat zowel voor dametjes als heertjes.
Als mama van twee meisjes die een kast vol jurkjes en rokjes hebben, leek het maken van een broek  een hele uitdaging.

Zoals we gewoon zijn van Compagnie M, is ook dit patroontje haarfijn uitgelegd, stap voor stap, met duidelijke foto's die ervoor zorgen dat je zonder problemen kan volgen.

Ik koos voor de 'dungarees' oftwel het salopetteke voor mijn meisjes. Dochterlief was niet zo in de stemming, ('mama, waarom moet ik mee op de foto als je een foto moet maken van een broek?') en poseert dus zonder t-shirt, om verdere discussie te vermijden. Een glimlach was dan ook teveel gevraagd.






En ik zou mezelf niet zijn als ik geen paspel toevoegde. De schouderbandjes werden zo netjes afgewerkt en ik liet ook de paspel van het achterpand doorlopen naar vooraan.



Jammer genoeg is het broekje net te nipt voor dochterlief, maar geen paniek, er is al een andere geluksvogel gevonden (dat is de reden dat de broekspijpen nog niet afgewerkt zijn), die gelukkig wel wou lachen voor de foto!




donderdag 24 juli 2014

Radio Modern

Zondagavond strijkt Radio Modern neer op de Markt in Geel. Samen met mijn collegaatjes ga ik een danspasje wagen. Alleen de juiste outfit ontbreekt nog. 

Dochterlief heeft meer geluk. Zij blijft dan wel thuis zondagavond, maar kreeg wel de juiste Radio Modern-jurk. 

Jammer genoeg is mijn gat echt wel te dik voor deze rok.




woensdag 23 juli 2014

Mara voor Ella

Ik ben één van de gelukkigen die mocht meedoen aan de Mara Blog Tour.



Denk tijdens het lezen van mijn guest-post aan keersukkel, goede voornemens die weer uitgesteld werden tot de avond voor de deadline en 'doe ne keer gewoon wat er in het patroon staat'. 
Reken daar nog twee dochters bij, die andere plannen hadden.
En denk ook vloeken, doorzetten en glimlach als je mijn resultaat bekijkt.




Het voeren van het bloesje liep niet van een leien dakje (vandaar de keersukkel en het gevloek), maar het stofje is iets te dun om zo te gebruiken. Na wat gefrul, gezucht en geblaas, kwam het toch tot een goed einde.

De volgende Mara (en die is al onderweg) zal zonder voering zijn, net zoals het patroon aangeeft.

Ook zin gekregen bij het zien van dit prachtige patroontje? Als je de code MARA-ACTION ingeeft, krijg je 10% korting. En stuur zeker je foto door naar de website, er zijn mooie prijzen te winnen.



Met dank aan Elke voor het lenen van het fototoestel.