vrijdag 9 februari 2018

Carnaval 2018

Carnaval, een feestdag voor mijn dames. Op deze dag mogen zij zich niet alleen helemaal omtoveren tot een ander personage, op deze dag mogen ze zich ook zo openbaar vertonen. Andere momenten is het enkel binnenshuis dat verkleedpartijtjes getolereerd worden. Zeker als er tonnen make-up aan te pas komen (en probeer dat maar eens deftig last-minute te verwijderen, ruzie gegarandeerd)
Onze verkleedkoffer zit overvol, genoeg om een halve school mee te kleden. Toch is het hier een ongeschreven wet dat ze met carnaval zelf mogen kiezen wat ze worden, en dat ik dit tevoorschijn tover.  De voorbije jaren zagen jullie al vanalles passeren, het ene al gekker dan het andere.
Ik was dus ook geen seconde verwonderd toen beide dames hun wensen opdroegen, met bijhorende tekeningetjes en al.
Uitstelgedrag (en het plaatsen van een nieuwe keuken, hoera voor het afvalkarton) zorgden ervoor dat ik woensdagavond rond 20u achter mijn naaimachine kroop en donderdagvoormiddag nog stof ging bijhalen (lap, daar gaan mijn goede voornemens).
De spreekwoordelijke 'ping' kwam gelukkig donderdagavond om 19u, zodat ik wonder boven wonder rond 22u in de zetel kon ploffen. Zonder nachtgebraak of stress. Hoera voor mezelf.

Ella wou graag een 'popje met een sleuteltje' worden. Zo eentje waar je aan draait en dat dan begint te dansen. Liefst in een kleedje met twee kleuren en een brede rok. (knipperknipper met puppy-oogjes)



Check kleedje met twee kleuren (patroon: SVDHZ2), brede onderrok en extra credits voor de ronddraaiende gouden sleutel.

Noor kwam met een gekker idee af. Zij wou een dame op een tafel zijn (u fronst nu ook uw wenkbrauwen? Ik deed dat ook, vandaar dat er tekeningetjes aan te pas kwamen)
Uiteindelijk bleek dit de simpelste en misschien wel meest haalbare outfit van haar carrière te zijn.
De moeilijkheidsgraad zit in het knippen van het karton. Ik kan u maar één foto tonen, aangezien er plots een windvlaag opstak en haar tafellaken ging vliegen.


Deze ochtend moest er noodgedwongen naar school gewandeld worden. Een ander voertuig was geen optie.

Stof: De stoffenstraat Kasterlee

Stof 2018: 5 in, 10 uit.

donderdag 1 februari 2018

Een OMG-Norino!

De Norino, nog voor ik hem zou maken, wist ik al dat deze favoriet kledingsstuk zou worden.
Omdat sweaterstof niet standaard in mijn stoffenstapel zit, verbrak ik mijn goede voornemen en zette Noor achter de computer om een lapje te kiezen. Ze scrolde en scrolde, tot ik Astrid Bryan-gewijs OMG hoorde. Ze had gekozen. En als je dingen belooft, kan je natuurlijk niet anders dan deze belofte nakomen.
Ik maakte dus voor mijn puber in spe, mijn dochter die enkel skinny jeans en zwarte slobbertruien wil dragen (OMG, wat herken ik mezelf daar nu ineens in), een roze sweater. Jawel, roze. En om het geheel nog wat erger te maken, een roze sweater met unicorns.
Hoera voor Norino, hoera voor het streepje kleur in de saaie kleerkast.



Foto's werden genomen in de afgebroken keuken. De ideale plaats om radslag en handstand te oefenen. En rond te hangen met bergen knuffels. Puberkinderen.OMG

Stof: Bambiblauw
Patroon: Norino

Stof 2018: 1 in, 6 uit