maandag 26 februari 2018

Sew Challenge Drie

Voor de derde keer neem ik deel aan de Sew Challenge van Davina.  Deze keer werd ik gekoppeld aan Johanna, een tot op dat moment voor mij nog een onbekende.
Ik  haar speurde heel haar blog na en daagde haar uit. Haar creatie kon je vorige week al bewonderen. En ik kan alleen maar zeggen: dubbel en dik geslaagd, Johanna!

Mijn drie criteria die ik van haar kreeg, vond ik superorigineel:
1. Gebruik het oudste of toch bijna het oudste stofje van je collectie 
2. Gebruik iets gerecycleerd. Een rits, knopen,...
3. Zorg voor een link met muziek! In de stof, in het patroon of het doel van het voorwerp of kledingstuk,...

Over het eerste criteria moest ik niet lang nadenken. Onlangs deed ik grote kuis in mijn stoffenvoorraad, en toen hield ik mijn oudste stofje nog in mijn handen. Twijfelend of ik het ooit nog zou gebruiken. Toen ik het kocht op de uitverkoop bij Strass, was ik op slag verliefd en sloeg ik meteen twee meter in. Het stofje is superzacht, en dat is ook de reden dat het mocht blijven, want van de print ben ik al lang niet meer zo zeker. 
Door deze uitdaging mocht de lap dan toch eindelijk uit de voorraad komen. 
Ik moest niet lang zoeken naar een geschikt patroon, in een aantal tijdschriften steken post-its, zodat ik gerichter kan zoeken naar dingen die ik nog wil maken.
In een oude Burda Easy vond ik een mooie bombervest, die hoog op mijn lijstje stond.


Ook het tweede criteria was niet zo moeilijk, ik paste het zelfs twee keer toe. Ik recycleerde een oud stukje van een zwart kleed en knipte een reepje om tussen de mouw te steken, zodat de drukke stof iets gebroken werd. Gerecycleerde stof: check!
Het oorspronkelijke patroon voorzag opgestikte zakken, waarschijnlijk toen ongelooflijk hip, maar niet helemaal mijn ding. Ik besloot de patroonbeschrijving van de Moiano erbij te nemen en de steekzakken op de wijze van Straightgrain toe te voegen. Ik gebruikte hetzelfde stukje gerecycleerde zwarte stof en maakte hiervan de zakken. Recyclage patroon: check!


Het moeilijkste van de hele challenge was het derde criteria, de link met muziek. Oorspronkelijk dacht ik een labeltje met een muzieknoot ofzo toe te voegen, maar tijdens het weekend was ik zo bezig met het maken van de bomber, dat dat uit mijn hoofd ging. 
Wel kan ik zeggen dat dit jasje heel veel mee op uitstap zal gaan, ook naar optredens, zowel op als voor het podium. Dus hopelijk vindt Johanna dit dan ook een beetje geslaagd. 
(en anders ben ik met 2 op 3 ook tevreden.)

Benieuwd naar de andere uitdagingen deze week? Kijk dan vlug bij http://blogrevolution.be/ ,







vrijdag 9 februari 2018

Carnaval 2018

Carnaval, een feestdag voor mijn dames. Op deze dag mogen zij zich niet alleen helemaal omtoveren tot een ander personage, op deze dag mogen ze zich ook zo openbaar vertonen. Andere momenten is het enkel binnenshuis dat verkleedpartijtjes getolereerd worden. Zeker als er tonnen make-up aan te pas komen (en probeer dat maar eens deftig last-minute te verwijderen, ruzie gegarandeerd)
Onze verkleedkoffer zit overvol, genoeg om een halve school mee te kleden. Toch is het hier een ongeschreven wet dat ze met carnaval zelf mogen kiezen wat ze worden, en dat ik dit tevoorschijn tover.  De voorbije jaren zagen jullie al vanalles passeren, het ene al gekker dan het andere.
Ik was dus ook geen seconde verwonderd toen beide dames hun wensen opdroegen, met bijhorende tekeningetjes en al.
Uitstelgedrag (en het plaatsen van een nieuwe keuken, hoera voor het afvalkarton) zorgden ervoor dat ik woensdagavond rond 20u achter mijn naaimachine kroop en donderdagvoormiddag nog stof ging bijhalen (lap, daar gaan mijn goede voornemens).
De spreekwoordelijke 'ping' kwam gelukkig donderdagavond om 19u, zodat ik wonder boven wonder rond 22u in de zetel kon ploffen. Zonder nachtgebraak of stress. Hoera voor mezelf.

Ella wou graag een 'popje met een sleuteltje' worden. Zo eentje waar je aan draait en dat dan begint te dansen. Liefst in een kleedje met twee kleuren en een brede rok. (knipperknipper met puppy-oogjes)



Check kleedje met twee kleuren (patroon: SVDHZ2), brede onderrok en extra credits voor de ronddraaiende gouden sleutel.

Noor kwam met een gekker idee af. Zij wou een dame op een tafel zijn (u fronst nu ook uw wenkbrauwen? Ik deed dat ook, vandaar dat er tekeningetjes aan te pas kwamen)
Uiteindelijk bleek dit de simpelste en misschien wel meest haalbare outfit van haar carrière te zijn.
De moeilijkheidsgraad zit in het knippen van het karton. Ik kan u maar één foto tonen, aangezien er plots een windvlaag opstak en haar tafellaken ging vliegen.


Deze ochtend moest er noodgedwongen naar school gewandeld worden. Een ander voertuig was geen optie.

Stof: De stoffenstraat Kasterlee

Stof 2018: 5 in, 10 uit.

donderdag 1 februari 2018

Een OMG-Norino!

De Norino, nog voor ik hem zou maken, wist ik al dat deze favoriet kledingsstuk zou worden.
Omdat sweaterstof niet standaard in mijn stoffenstapel zit, verbrak ik mijn goede voornemen en zette Noor achter de computer om een lapje te kiezen. Ze scrolde en scrolde, tot ik Astrid Bryan-gewijs OMG hoorde. Ze had gekozen. En als je dingen belooft, kan je natuurlijk niet anders dan deze belofte nakomen.
Ik maakte dus voor mijn puber in spe, mijn dochter die enkel skinny jeans en zwarte slobbertruien wil dragen (OMG, wat herken ik mezelf daar nu ineens in), een roze sweater. Jawel, roze. En om het geheel nog wat erger te maken, een roze sweater met unicorns.
Hoera voor Norino, hoera voor het streepje kleur in de saaie kleerkast.



Foto's werden genomen in de afgebroken keuken. De ideale plaats om radslag en handstand te oefenen. En rond te hangen met bergen knuffels. Puberkinderen.OMG

Stof: Bambiblauw
Patroon: Norino

Stof 2018: 1 in, 6 uit