Daarstraks vertelde een collega me een passend verhaaltje. (en neen, het komt niet van meneer pastoor ofzo) Er was eens een studente die het niet meer zag zitten. De prof gaf haar een grote vaas en deed deze vol met grote keien. 'Is de vaas vol?' vroeg hij. 'Ja', antwoorde het meisje. De prof nam kleiner stenen, deed deze in de vaas en stelde dezelfde vraag. Nadien nam hij kiezelsteentjes, stelde weer die vraag, nadien zand, en dan nog water, telkens gevolgd door dezelfde vraag. Blablabla, blablabla Moraal van het verhaal: Je moet steeds beginnen met de grote keien, dan pas geraakt de vaas helemaal vol. (ofzoiets) Soit, genoeg parabels verteld. Wat ik jullie wil laten weten, is dat ik lekker aan het studeren ben. In't Engels nogwel. Zestien februari ga ik een driedaagse cursus volgen, met een examen eraan gebreid. En ik moet me deftig voorbereiden. Mijn lieve, leuke stofjes liggen hier allemaal te schreeuwen om aandacht, maar dat moet dus even vrolijk genegeerd wor...