maandag 2 juni 2014

Een weekendje vol: Verdriet

Vorige week, net voor ons feestweekend, stierf mijn grootmoeder. Na een lange ziekenhuisopname, en een ontslag in het vooruitzicht, wist ze ons toch te verrassen. We troosten ons aan de gedachte dat ze rustig ingeslapen is.
Ondanks dat mijn meisjes nog klein zijn, (6 en 8 jaar) zijn ze samen met ons afscheid gaan nemen. Noor was zelfs zo dapper dat ze in de viering een tekst gelezen heeft, speciaal voor haar moe.
De kerk zat bijna vol, de diaken maakte er een persoonlijk afscheid van en omdat het haar wens was, zong ik het Ave Maria, speciaal voor haar.

Moeke, rust zacht, je hebt 86 mooie jaren achter de rug, wij zorgen nu voor vava!

16 opmerkingen:

  1. Oh, krijg er tranen van in mijn ogen! Dikke knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. 't is precies alsof ik haar ken, zo schoon kon je over haar vertellen! zo graag gezien worden is een wens van iedereen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoe vreugde en verdriet toch weer zo dicht bij elkaar liggen. Ik lees in en tussen de regels dat jullie haar een prachtig afscheid hebben gegeven!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik hoorde er al van, veel sterkte! En zo straf zeg, dat je gewoon zingt op haar begrafenis...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh Hanne, een dikke knuffel en veel sterkte voor de hele familie!*

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Veel sterkte bij het overlijden van je grootmoeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. veel sterkte bij dit verlies! probeer alle mooie herinneringen een warm plaatsje in jullie hart te geven!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. De dood komt nooit gelegen. Ik vind het ferm dat je kan zingen dan, dat lijkt me heel mooi om te doen. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen