Deze vakantie nam ik deel aan de blogchallenge van Miss Pixie. Een challenge die ons elke week uitdaagde, en probeerde om ons leven perfect te maken. Neen, ik ben niet naief, het perfecte leven bestaat niet (tenzij je vijfentwintig jaar geleden in Beverly Hills woonde, grinnik).
Toch deed ik mee, omdat het me nuttig leek om af en toe stil te staan bij bepaalde vastgeroeste gewoontes en om een klein beetje uit mijn comfortzone te komen. Ik heb meestal veel goede voornemens, deze keer probeerde ik ze niet allemaal uit te oefenen, dat leidt toch alleen maar tot mislukkingen. Ik werkte ze mooi volgens het lijstje van de Challenge af.
Het bloggen stond op een laag pitje, maar dat wilde dus niet zeggen dat ik niet meedeed.
Het miniminsgame en elke dag yoga sloeg ik wel over. Tijdens onze boerderijvakantie met het gezin waren die twee challenges geen optie (alhoewel de yoga tussen de koeien en geiten, ... 'k Zie de boer zijn gezicht al voor me)
Terug thuis werden lastige klusjes opgelijst en aangepakt. Meer nog, na een weekje werd het lijstje nog uitgebreid en kan ik tevreden terugkijken op een vakantie waarin heel wat dingen werden afgewerkt (en een lijstje waar ik heel erg veel kon op doorstrepen, dat luchte misschien nog het meeste op).
Het weekje zonder ging compleet de mist in, suiker is mijn vriend en vijand, ik hoop binnenkort een nieuwe poging te wagen, maar momenteel geniet ik vooral van de laatste daagjes verlof met mijn meisjes (en sla ik een hapje en drankje niet af)
Tijdens de productiviteitschallenge werkte ik aan één goed voornemen: voldoende nachtrust.
Ik ben geen ochtendmens, eerder een nachtraaf, en met mijn wisselende uren kamp ik regelmatig met slaaptekort. Dus probeerde ik een weekje om 'op tijd' (als in: voor twaalf uur 's nachts) te gaan slapen. En ik moet toegeven, uitgeslapen ben je een compleet andere mens. Jammer genoeg zijn mijn dagen dikwijls te kort en lukt het me niet om vol te houden.
Een hele week elke dag lezen leek me leuk, en al kwam ik niet verder dan de stapel Libelle's, het verzette mijn gedachte na een drukke werkdag.
De grattitude-challenge liet ik een beetje aan me voorbijgaan, al volgde ik wel de posts van de andere deelnemers, meestal met een glimlach als gevolg.
Veranderde deze challenge mijn leven? Het is nog verre van perfect, maar ik ben wel tevreden met hoe mijn leven momenteel loopt. Ik ben blij dat ik mezelf kan zijn, en hoop dat de rust die ik deze vakantie ervaarde nog lang voelbaar zal zijn.
Dank u Miss Pixie, dank u mede-challengers, om deze zomers vele leuke dingen met me te delen!
Toch deed ik mee, omdat het me nuttig leek om af en toe stil te staan bij bepaalde vastgeroeste gewoontes en om een klein beetje uit mijn comfortzone te komen. Ik heb meestal veel goede voornemens, deze keer probeerde ik ze niet allemaal uit te oefenen, dat leidt toch alleen maar tot mislukkingen. Ik werkte ze mooi volgens het lijstje van de Challenge af.
Het bloggen stond op een laag pitje, maar dat wilde dus niet zeggen dat ik niet meedeed.
Het miniminsgame en elke dag yoga sloeg ik wel over. Tijdens onze boerderijvakantie met het gezin waren die twee challenges geen optie (alhoewel de yoga tussen de koeien en geiten, ... 'k Zie de boer zijn gezicht al voor me)
Terug thuis werden lastige klusjes opgelijst en aangepakt. Meer nog, na een weekje werd het lijstje nog uitgebreid en kan ik tevreden terugkijken op een vakantie waarin heel wat dingen werden afgewerkt (en een lijstje waar ik heel erg veel kon op doorstrepen, dat luchte misschien nog het meeste op).
Het weekje zonder ging compleet de mist in, suiker is mijn vriend en vijand, ik hoop binnenkort een nieuwe poging te wagen, maar momenteel geniet ik vooral van de laatste daagjes verlof met mijn meisjes (en sla ik een hapje en drankje niet af)
Tijdens de productiviteitschallenge werkte ik aan één goed voornemen: voldoende nachtrust.
Ik ben geen ochtendmens, eerder een nachtraaf, en met mijn wisselende uren kamp ik regelmatig met slaaptekort. Dus probeerde ik een weekje om 'op tijd' (als in: voor twaalf uur 's nachts) te gaan slapen. En ik moet toegeven, uitgeslapen ben je een compleet andere mens. Jammer genoeg zijn mijn dagen dikwijls te kort en lukt het me niet om vol te houden.
Een hele week elke dag lezen leek me leuk, en al kwam ik niet verder dan de stapel Libelle's, het verzette mijn gedachte na een drukke werkdag.
De grattitude-challenge liet ik een beetje aan me voorbijgaan, al volgde ik wel de posts van de andere deelnemers, meestal met een glimlach als gevolg.
Veranderde deze challenge mijn leven? Het is nog verre van perfect, maar ik ben wel tevreden met hoe mijn leven momenteel loopt. Ik ben blij dat ik mezelf kan zijn, en hoop dat de rust die ik deze vakantie ervaarde nog lang voelbaar zal zijn.
Dank u Miss Pixie, dank u mede-challengers, om deze zomers vele leuke dingen met me te delen!
Reacties
Een reactie posten