zondag 17 september 2017

Koning, Keizer, ...

Lang, heel lang geleden, pakweg dertig jaar geleden, was Nathalie mijn beste vriendinneke. We woonden in hetzelfde dorp, een boerengat, twee straten groot, en deelden lief en leed. Elke verjaardag maakten we voor elkaar een kadootje. Nathalie kon tekenen als de besten, toveren met potloden en kleurtjes. Ik knutselde voor haar. Iets met doorgekregen genen. En zo werden we groot.
In de middelbare school verloren we elkaar uit het oog. Tot ik op spoed haar mama als collega kreeg. En toen haar mama op pensioen ging, was er Facebook en Instagram.

Nathalie hield van jongsaf van dieren, vooral van katten. Daarom begon ik ooit aan een lapje met kruisjessteek. Een huzarenwerkje, niet zo'n voorgedrukt ding, maar wel een witte lap en een gedrukt papiertje met telraam. Uren en uren werkte ik eraan. Met veel geduld en veel liefde.

Onlangs deed ik grote kuis op de zolder bij mijn ouders. En daar tussen allerhande stofjes vond ik het lapjes terug. Helemaal klaar, en nooit afgegeven.

Het lapje werd gewassen en deze keer was het mij om te toveren.
Het www liet me weten dat er bij Nathalie twee katten rondlopen, Koning en Keizer. Ik zorg voor haar voor Admiraal!



Nathalie, merci voor alle vriendschap, hopelijk krijgt dit kussen een mooi plaatsje in je huis.

5 opmerkingen:

  1. De tranen staan in mijn ogen..Je kan je niet voorstellen wat dit met me doet, Hanne!
    HéélHéélHéél veel dank voor je mooie woorden en de zo originele verrassing.
    Jouw kussen wordt nu al gekoesterd!
    Op onze vriendschap!
    xxxx

    BeantwoordenVerwijderen