Doorgaan naar hoofdcontent

Carnaval 2018

Carnaval, een feestdag voor mijn dames. Op deze dag mogen zij zich niet alleen helemaal omtoveren tot een ander personage, op deze dag mogen ze zich ook zo openbaar vertonen. Andere momenten is het enkel binnenshuis dat verkleedpartijtjes getolereerd worden. Zeker als er tonnen make-up aan te pas komen (en probeer dat maar eens deftig last-minute te verwijderen, ruzie gegarandeerd)
Onze verkleedkoffer zit overvol, genoeg om een halve school mee te kleden. Toch is het hier een ongeschreven wet dat ze met carnaval zelf mogen kiezen wat ze worden, en dat ik dit tevoorschijn tover.  De voorbije jaren zagen jullie al vanalles passeren, het ene al gekker dan het andere.
Ik was dus ook geen seconde verwonderd toen beide dames hun wensen opdroegen, met bijhorende tekeningetjes en al.
Uitstelgedrag (en het plaatsen van een nieuwe keuken, hoera voor het afvalkarton) zorgden ervoor dat ik woensdagavond rond 20u achter mijn naaimachine kroop en donderdagvoormiddag nog stof ging bijhalen (lap, daar gaan mijn goede voornemens).
De spreekwoordelijke 'ping' kwam gelukkig donderdagavond om 19u, zodat ik wonder boven wonder rond 22u in de zetel kon ploffen. Zonder nachtgebraak of stress. Hoera voor mezelf.

Ella wou graag een 'popje met een sleuteltje' worden. Zo eentje waar je aan draait en dat dan begint te dansen. Liefst in een kleedje met twee kleuren en een brede rok. (knipperknipper met puppy-oogjes)



Check kleedje met twee kleuren (patroon: SVDHZ2), brede onderrok en extra credits voor de ronddraaiende gouden sleutel.

Noor kwam met een gekker idee af. Zij wou een dame op een tafel zijn (u fronst nu ook uw wenkbrauwen? Ik deed dat ook, vandaar dat er tekeningetjes aan te pas kwamen)
Uiteindelijk bleek dit de simpelste en misschien wel meest haalbare outfit van haar carriĆØre te zijn.
De moeilijkheidsgraad zit in het knippen van het karton. Ik kan u maar Ć©Ć©n foto tonen, aangezien er plots een windvlaag opstak en haar tafellaken ging vliegen.


Deze ochtend moest er noodgedwongen naar school gewandeld worden. Een ander voertuig was geen optie.

Stof: De stoffenstraat Kasterlee

Stof 2018: 5 in, 10 uit.

Reacties

  1. De max, de zotte ideeĆ«n van jouw dochters! En geweldige uitvoering! Een dame op een tafeltje šŸ˜‚

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk die vindingrijke ideeen! En wat een uitvoering, geweldig! Ik ben al benieuwd naar volgend jaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tof!! Handig, een creatieve mama die de wensen van de dochters kan omtoveren tot zo'n mooie creaties!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. haha die tafel :) ze zullen beiden nogal bekijks gehad hebben! heelleuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Iedere keer als die carnavalgekte losbarst op het meest foute moment van het jaar - wij doen maar aan carnaval als het halfvasten is ;) - moet ik toch eens fronsen. Maar jouw creaties toveren een geweldig brede glimlach op mijn gezicht, die creativiteit van jullie is onbetaalbaar!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, Ć©Ć©n intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn Ć¼berschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Yushu

 De nieuwe Fibremood (nummer 25intussen al) deed mijn hoofd tollen. Een prachtige herfstcollectie , maar mijn brein is nog in zomermodus. Daarom koos ik voor een top die nu al kan gedragen worden, maar perfect nog een tijdje meekan. Yushu is de naam van een patroon voor zowel een jurk als een bovenstuk. De snit is eenvoudig, het is de afwerking van de schouders die mij meteen in het oog sprong. Plooitjes, een schoudervulling, ik zag het al zo voor me.                               Het maakproces viel iets tegen. Ik koos voor een soepelvallend stofje en ploeterde met de afwerking van de armsgaten. De bijpassende elastische biais die ik kocht, was te zwaar, deed het geheel volledig uitlubberen. Biais gemaakt van de stof zelf, zorgde ook voor een dikte, die de top geen eer aandeed. Dus na veel zuchten, tornen, naaien, zuchten, tornen, naaien,  en dat nog eens maal 3, besloot ik de armsgaten gewoon af te werken met een zelfgeknipte boord uit mijn laatste restje stof.  Het beleg dat werd vo