Naadjes en draadjes

  Bezoekjes aan de kringloopwinkel, daar word ik blij van.  

Ik haalde het hier al aan: alle dingen die ik niet mag vergeten, komen terecht in mijn wandrek. Een wandrek dat al lang op mijn verlanglijst stond, maar waar ik nog niet achter gezocht had. Tot ik op facebook op de pagina van Tentoon terecht kwam.   Ik twijfelde geen moment en bestelde een wandrek in een mooie rooie kleur.  Nog geen week later werd het al geleverd en sindsdien siert het mijn naaihoekje.      Zo word ik elke dag geconfronteerd met geboortekaartjes van kindjes die al bijna kunnen stappen, en die *bloos, bloos, bloos* nog steeds geen kado kregen. Dus hangt je zoon of dochterlief hier omhoog, dan kan je nog een presentje verwachten.  

Ik ben jaloers op mensen die relaxed door het leven kunnen gaan. Dat lukt bij mij echt niet. Mijn hersenen zijn continu aan het ronddraaien, ze staan geen seconde stil. Mijn leven is voortdurend één grote puzzel: een job met onregelmatige uren, het huishouden, de weinige vrije tijd, altijd ben ik stukjes op hun plaats aan het leggen. En neem van mij aan dat het een hele grote puzzel is. Ik heb dan al het grote geluk dat ik huishoudelijke taakjes heel erg lang kan uitstellen. Zo wordt er alleen gewassen (kleding welteverstaan) tijdens het weekend. Strijken in principe ook, maar het gebeurd meer dat er nog een mand staat van de week voordien, waaruit het hoogstnodige uitgehaald is. Herkenbaar? Of ben ik gewoon een luie trees. Maakt niet uit, ik geniet meer van een leuke herfstwandeling dan van een lege wasmand. Er zijn hier toch nog een aantal projectjes die ik wil afwerken, en daar ga ik me de komende weken extra voor inzetten. Deels omdat het echt wel nodig is (bijvoorbeeld...

Ligt de weg naar Rome,  Al wie met ons mee wil gaan, die moet onze manieren verstaan! Palestinastappers aan,  Vliegtuig in,  en  Genieten!  Drie dagen met vijf vriendinnen,  een dagje shoppen,  een dagje Rome,  een dagje strand. Meer moet da nie zijn! Arrivederci Italia!

Geboortekaartjes komen hier in de keuken in het wandrekje terecht.  Goed in't zicht, zodat babyborrels niet vergeten worden.  Toch slagen wij er in om af en toe eentje over te slaan.  Alle goede voornemens om op babybezoek te gaan, gaan meestal grandioos de mist in. Vorige week heb ik besloten om voor elk kaartje dat er nog hangt  (en geloof me, dat zijn er een aantal), een kadootje te voorzien.  De eerste gelukkig is Loïse, die volgende week 1 jaar wordt.  Reden genoeg om een feestpakketje te maken. Het pakje werd deze namiddag netjes aan de achterdeur gedropt.  Veel plezier op je eerste feestje Loïse!

De eerste weken van september vraag ik steeds verlof. Iedereen netjes naar school en naar het werk. En ik, ik geniet. Ik geniet van de stilte in huis,  van de nazomerdagen,  van de sleur van het dagelijkse leven.  Ik mag niet zeggen dat er niets gebeurd tijdens mijn verlof.  Neen, ik maak lijstjes, die garantie veel te vol staan,  die overal in huis rondslingeren en waar weinig op doorstreept wordt. Maar deze keer is het me gelukt. Mijn verlof duurde tot woensdagavond en dinsdagnamiddag kon ik bijna het laatste doorstrepen. Nog een dagje over!  Das pas verlof!  

Kussen voor de zithoek van het eerste leerjaar!