Naadjes en draadjes

Het leven is aan de rappen! Zeker als het de nieuwe collectie van SYAS betreft. Her en der verschenen sneakpeaks, en terwijl ik bij vorige collecties veel schoons zag passeren maar toch iets te lang treuzelde, liet ik deze keer geen kans voorbijgaan. Ik scoorde het (wat mij betreft) schoonste stofje van de hele collectie. En niet alleen wonderschoon, ook superzacht en nog meer superlatieven. Eens in je bezit, zijn er twee opties: de kast in om te koesteren en er niet in durven knippen, of meteen verwerken. Ik koos voor het laatste. En laat dat meteen de beste beslissing van de voorbije maand zijn. Mijn zomervita kreeg een herfstversie. Perfecte match, die stof en dat patroon.   Poseren blijft voor mij een serieuze opdracht. Of neen, foto's van mezelf bekijken en dan kiezen welke ik openbaar toon, dat is nog lastiger. Als het aan mij lag, verschenen ze allemaal zonder hoofd. Maar daar hebben jullie natuurlijk ook niet zoveel aan. Dus spam ik jullie even met mijn beste ...

Niet zo erg als hersenen die niet meewillen. Ik had nood aan afleiding. Liefst iets nuttig. Iets dat je zag groeien en toch relatief snel resultaat gaf. Dankzij Katrienette haar gratis patroon vond ik weer de weg naar mijn naaimachine. Niks freestylen, gewoon stap voor stap de beschrijving volgen. Met een prachtig resultaat. Satisfying, zou de puberdochter zeggen. Een lap nepleer werd doorstikt, het oogt zo net iets minder saai.  Kamsnaps vervangen de voorgeschreven sluiting (mijn god, geen idee waarom ik dat ooit in huis haalde, die voorraad geraakt in een mensenleven niet opgewerkt), en houden het wonder boven wonder nog steeds vol. Ook de versteviging werd aangepast aan de resten uit mijn voorraad, kwestie van meer plaats te krijgen in de kast. Dank u, Katrien, voor de duidelijke werkbeschrijving. Net wat mijn hersenen nodig hadden afgelopen weken.   Patroon: Briletui Katrienette Stof: voorraad Stof 2019: 44 in, 66 uit (36 ...

Het was hier stil, niet gepland. Een bewuste stilte.  Niet dat ik er zelf voor koos. De tijd had me ingehaald. Ik stond op de pechstrook en kon alleen maar verbijsterd kijken naar alles en iedereen die me voorbijstak. Het deed pijn. Eerlijk gezegd voelde ik mezelf altijd een sterke madam, en stiekem was ik daar ook wel een beetje fier op. Het huishouden, werken in een onregelmatig uurrooster, twee opgroeiende dochters, vele hobby's, en dan nog hier en daar vanalles willen meepikken. Lekker druk, maar ik genoot er ook wel van. Maar begin dit jaar veranderde dit. Mijn werk deed ik de voorbije 20 jaar met hart en ziel, met veel enthousiasme en plezier. Maar meer en meer begon het een opgave te worden. Mijn collega's zullen dit niet meteen gemerkt hebben, maar het vrat zoveel energie dat ik thuis minder begon te functioneren. Ik kon het nog wel hoor, opstaan, iedereen klaarmaken voor school, boodschappen doen, eten maken, wat smalltalk hier en daar, .... Maar eenmaal dit gedaan...

Twee klassedames bijeen, daar kan alleen maar een toppatroon van komen. Check dus zeker Vita , het nieuwste patroon van Isabel en Katrien .  Naar goede gewoonte leveren ze weer kwaliteit: een fijne werkbeschrijving met vele opties. Ik koos voor de Vita met V-hals vooraan, split achteraan en manchetten aan de driekwartsmouwen. Het kiezen uit alle opties was het moeilijkste werkje. Eenmaal je je schaar in de stof zet, heb je in geen tijd een prachtige blouse als resultaat. Een blouse die je zowel casual als chique kan dragen. Ideaal gerief dus! Hou zeker het www in de gaten, want er zullen nog heel wat prachtige variaties voorbijkomen. Patroon: Vita , zowel voor dames en tieners als voor kinderen beschikbaar Stof: Huis van Katoen Stof 2019: 24 in, 23 uit

Hebben jullie dat ook voor? Je staat in de winkel aan de kassa en de dame voor u heeft een rol prachtige stof vast. Ze neemt haar deel en ik hoor de kassière zeggen: nog één metertje en dan is deze al uitverkocht. Wat doen jullie dan? Zo ging ik dus een tijdje geleden naar de stoffenwinkel en stond ik iets later weer buiten met meer stof dan op de planning stond. Ik kon het laatste metertje Flower Garden toch niet laten liggen? Al van in de winkel wist ik wat ik met het lapje ging doen. De Berlin Beat werd al meerdere keren gemaakt, en blijft een topper. Ideaal tussenseizoensgerief. Het metertje stof werd aangevuld met de bijpassende kleur French Terry. Zo verkreeg ik een hippe, sportieve bomber. Een tijdje geleden maakte ik de Connor vest van Fibremood (ongeblogd zelfs) voor de dochter, en ik was op slag verliefd op de boordband hiervan. Tikkeltje anders dan bij de Berlin Beat, maar zeker een mix and match waard. Het werd een naaistuk in stukken en brokken, wat resul...

Soms vallen puzzelstukjes in elkaar. Dat gebeurde ook toen ik haar deze mooie rugzak zag maken. Plots wist ik waarom ik al zolang een kinderdekbed bewaarde bij mijn stofjes. Het werd gewoon zolang bewaard tot het terug hip was! Toen ik de stof bovenhaalde, viel het wat tegen, de tekeningen waren net te groot om te gebruiken in het rugzakje. Dus knipte ik de mooiste prenten uit en ging op zoek naar bijpassende stof in mijn voorraad. Blauw is mijn minst favoriete kleur, dus moest ik het doen met het enige lapje zachte badstof. Deze werd deftig verstevigd en voila, een knuffelzacht rugzakje werd geboren.       Net zoals bij de meeste van mijn naaisels, slaag ik erin om hier en daar een eigen kronkel toe te voegen of weg te laten. Deze keer verstevigde ik de riempjes extra voor extra draagcomfort (god weet waarom, net alsof een kleuter bakstenen gaat meezeulen, maar kom), waardoor deze iets te stijf zijn. En ik liet de gespen van de draagriempjes achterwege...

Het iets minder warme weer deed me verlangen naar een warme trui. Zo eentje waar je in kan verdrinken, die knuffelzacht is en die je nooit meer wil uitdoen. Wel, zo een trui lag er hier te wachten, netjes gebreid, een klein beetje avontuurlijk geëindig en daardoor weggelegd, wachtend op de finishing touch! Wat een winterwerkje ging worden (jaja, voorgaande dateert van ergens in november), werd dus een lente-opdracht. Vandaag presenteer ik jullie mijn Lila, uit de tweede editie van Fibremood. Ik leerde breien in het vierde leerjaar, bij juf Mariette. Je weet wel, rechts en averechts, met veel steken die vielen en dan door de juf met veel geduld weer opgehaald werden. Een lap met veel wit een rood, en vooral veel gebroddel. Veel verder dan dat raakte mijn opleiding (in breien dan) niet. Er werd de laatste jaren wel meer gebreid hier thuis, maar veel verder dan een sjaal of een dekentje geraakte ik niet. Fibremood bracht daar verandering in. De grote wolzolder bij ons mama en...