Doorgaan naar hoofdcontent

15 euro


Meer heeft mijn buit niet gekost! Met dank aan de dames van Feester!

Reacties

  1. dat onderste en het tweede van van boven...stuurt ge mij die op? ;-)
    Schoon schoon! En geen geld!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Amai, lucky you! Waar heb je dat gevonden?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mogen wij ook weten waar je je buit gescoord hebt?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. In Balen is er een mega-oud winkeltje dat uitverkoop houdt. De eigenares is een madammeke van 94 jaar oud en elke donderdag doen die haar kinderen dat winkeltje open. Ze hebben er veel oude stofjes, voor geen geld. Het mooiste is al weg, want die houden al een tijdje uitverkoop, maar ik kon toch nog een aantal leuke metertjes op de kop tikken. Ook de driegdraad, krijtjes en lintjes zijn in uitverkoop.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Verdikke, ik ga de bomma op pad moeten sturen, want die woont in Balen!
    Schoon stofkes en spotgoedkoop zeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. arme ik waarom moet ik nu in een boerengat wonen terwijl er ergens anders zoveel mooie dinden te koop zijn

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooie stofkes! En wat een chanceke, spijtig dat ik niet zo dicht bij balen woon

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ja, dat is daar zalig hƩ...

    anne

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dank je voor je reactie.
    Ja, ik moet eerlijk bekennen dat ik ook meer achter de comp zit dan achter mijn naaimachine, en dat is soms wel jammer.
    Ik moet daar echt nog even een goede verdeling in zien te vinden.
    Groetjes van Ester

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een mooie stofjes!
    Dat lintje is erg schattig!
    Nu nog tot iets moois fabriceren.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pud...

Marcia

 Terwijl mijn kinderen de voorbije jaren groeiden, deden mijn stoffen dat niet. Enter langgekoesterde lappen, die intussen grandioos te klein zijn om kledingstukken uit te fabriceren. Neem daarbij nog dat de dames een eigen mening hebben over kledij en er al eens geroloogd wordt als ik iets tevoorschijn tover, ... u begrijpt dat het naaien voor de pubers op een laag pitje staat. Toch trok ik onlangs mijn stoute schoenen aan en trok een knuffelzacht pelsje uit de voorraad. Ik daagde mezelf uit om uit de70cm stof een FibremoodMarcia te maken, zonder medeweten van de dochter. Welke koukleum zou er kunnen weerstaan aan een superaaibaar mouwloos vestje, om op kille avonden bij aan te trekken? Alles verliep volgens plan (als je niet meetelt dat mijn huis, na het knippen van de stof, eruitzag alsof er een konijn gestroopt werd). Het voeren van het vestje zorgde voor wat hersengekraak, maar verliep zonder het gebruik van mijn tornmes. Applaus voor mezelf.  De eerste sneakpeek leverde ...

Want tassen heb je nooit te veel! (en een gratis patroon)

Patronen testen is momenteel de enige manier om mij achter mijn naaimachine te krijgen. Het gaat gegarandeerd gepaard met deadline-stress.  Maar tot op heden heb ik het allemaal netjes overleefd.  En hoop ik dat de patroonontwerpsters tevreden zijn met het resultaat. Voorbije week knipte en naaide ik een tas in elkaar, de Linore tas. Een kleine uitdaging, want het was de eerste maal dat ik nepleer en Decovil Light gebruikte. Uiteindelijk was de stress nergens voor nodig.  De tas raakte tijdig klaar, het werken met nepleer verliep zonder problemen en de Decovil zorgt ervoor dat de tas mooi zijn vorm behoudt. De patroondelen van de grote tas werden op ƩƩn avondje rustig getekend, en uit de stof geknipt, de volgende middag zat de tas in elkaar. Het resultaat is een ruime tas, waar perfect een kaft inpast. Ideaal om mee te nemen naar werk, school, voor boodschappen, ... De mijne werd meteen in gebruik genomen. Natuurlijk konden de dochters ni...