donderdag 12 april 2018

Niet met lege handen

Het petekindje kreeg voor zijn verjaardag de allerleukste tipi kado. Een fijn kado, waarvan ik weet dat deze met open armen ontvangen wordt. Toch maakte ik nog iets extra. Want jarigen pakken graag kadootjes uit (en de tipi werd niet ingepakt).
Bij het opruimen van de stoffenkast legde ik twee stofjes opzij. Stukjes die te klein zijn om mijn dochters te voorzien van kledij, en waarvan de print hen met hun ogen deed rollen. Maar stukjes die ideaal zijn om er iets uit te knippen voor Jules.
Ik knipte twee pyama's, ééntje voor hem en ééntje voor zijn pop. Kan je geloven dat dat kleinste pyamaatje het meeste werk was? En dat de dochters nadien jaloers waren?


Uit het tweede lapje toverde ik een shirtje tevoorschijn. Mijn dames passen jammer genoeg niet meer in het patroon van Wensje, gelukkig zijn er kleine neefjes om dit goed te maken.



Stof 2018: 7 in, 23 uit

2 opmerkingen:

  1. Je zal hen wel gelukkig gemaakt hebben. En ja, die mini-kleertjes, da's het meeste geprul ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha ja dat geloof ik graag! Maar nu kunnen ze lekker samen in stijl slapen!

    BeantwoordenVerwijderen