Doorgaan naar hoofdcontent

Ida en Betsy

Soms heb ik een idee, maar blijf ik twijfelen. Zo ging het ook weer deze keer. Ik viel als een blok voor Ida en Betsy uit de nieuwste Fibremood. Apart draagbaar, maar samen ook een topstuk.
Ik vistte een lap uit de kast en begon te tekenen en knippen. En te twijfelen. Ik draag meestal basisstuks, zonder prints. Was dit niet teveel van het goede? Geen idee waarom ik deze stof ooit kocht. Waarschijnlijk wou ik wat kleur in de kleerkast, maar dit is u precies wel veel kleur!
Gisterenavond hakte ik dan toch de knoop door en naaide. Zowel de top als de rok zaten op een mum van tijd in elkaar. Een pasbeurt leverde positieve commentaren op van het thuisfront, dus wil ik jullie ook laten meegenieten.




Ida is een ruimere basistop met een mooie ruguitsnijding. Betsy herken je aan de gebogen onderkant, waardoor de lengte vooraan iets korter is dan achteraan. Maak je ze in dezelfde stof, zal niemand je geloven dat je niet ƩƩn maar twee stuks aanhebt. Prachtig combo dus.


Om het geheel wat te doorbreken, voegde ik een koordje toe in de taille, al ben ik nog aan het twijfelen aan de meerwaarde hiervan.


Intussen draag ik de outfit al de hele dag, en kan alleen maar besluiten dat mijn kleerkast blij mag zijn met de uitbreiding. Dat dit combo de binnenkant van de kast veel gaat zien, daar twijfel ik aan.


Stof: voorraad
Patroon: Ida en Betsy, beiden uit Fibremood 10

Stoffenstand 2020: 8 in, 27 uit

Reacties

  1. een mooie combinatie en als je eens wat anders wilt dan kan je ze perfect anders combineren ook, dragen dus!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zeer mooi ! Die stof, ik zou zo ook zooo willen...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pud...

Marcia

 Terwijl mijn kinderen de voorbije jaren groeiden, deden mijn stoffen dat niet. Enter langgekoesterde lappen, die intussen grandioos te klein zijn om kledingstukken uit te fabriceren. Neem daarbij nog dat de dames een eigen mening hebben over kledij en er al eens geroloogd wordt als ik iets tevoorschijn tover, ... u begrijpt dat het naaien voor de pubers op een laag pitje staat. Toch trok ik onlangs mijn stoute schoenen aan en trok een knuffelzacht pelsje uit de voorraad. Ik daagde mezelf uit om uit de70cm stof een FibremoodMarcia te maken, zonder medeweten van de dochter. Welke koukleum zou er kunnen weerstaan aan een superaaibaar mouwloos vestje, om op kille avonden bij aan te trekken? Alles verliep volgens plan (als je niet meetelt dat mijn huis, na het knippen van de stof, eruitzag alsof er een konijn gestroopt werd). Het voeren van het vestje zorgde voor wat hersengekraak, maar verliep zonder het gebruik van mijn tornmes. Applaus voor mezelf.  De eerste sneakpeek leverde ...

Want tassen heb je nooit te veel! (en een gratis patroon)

Patronen testen is momenteel de enige manier om mij achter mijn naaimachine te krijgen. Het gaat gegarandeerd gepaard met deadline-stress.  Maar tot op heden heb ik het allemaal netjes overleefd.  En hoop ik dat de patroonontwerpsters tevreden zijn met het resultaat. Voorbije week knipte en naaide ik een tas in elkaar, de Linore tas. Een kleine uitdaging, want het was de eerste maal dat ik nepleer en Decovil Light gebruikte. Uiteindelijk was de stress nergens voor nodig.  De tas raakte tijdig klaar, het werken met nepleer verliep zonder problemen en de Decovil zorgt ervoor dat de tas mooi zijn vorm behoudt. De patroondelen van de grote tas werden op ƩƩn avondje rustig getekend, en uit de stof geknipt, de volgende middag zat de tas in elkaar. Het resultaat is een ruime tas, waar perfect een kaft inpast. Ideaal om mee te nemen naar werk, school, voor boodschappen, ... De mijne werd meteen in gebruik genomen. Natuurlijk konden de dochters ni...