Doorgaan naar hoofdcontent

Gepikt

Naaien kreeg ik met de paplepel ingegoten. Urenlang zat moederlief achter het naaimachien. Toen interesseerde het me zo niet, maar de laatste tien jaar is naaien een deel van mijn leven geworden. Het naaimachien van moederlief werd regelmatig gestolen om dan te vergeten het weer terug te brengen.
Vorig jaar  heb ik zelf een naaimachien gekocht en het geleende machien netjes teruggebracht.

Intussen zijn wij dus groter en wordt er door moederlief nog wel genaaid. Vorige week kreeg Noor nog een nieuw jurkje van haar grootmoe (jaja, zo noemen wij mijn moeder) kado.




Het stofje komt van bij Klijntje, een superleuke webshop. Toevallig woont Klijntje bij grootmoe in de straat. En ben ik daar al meerdere keren daar gestopt (en zal dat in de toekomst zeker nog vaak doen). Zo makkelijk. Bestellen, afhalen en naaien maar.
Het idee van het kleedje leende grootmoe ook uit haar collectie. Want bij Klijntje kan je ook terecht voor zelfgemaakte kledij.

En wat de keuze van t-shirt, legging en kousen betreft, daar kan ik uren over discussieren met de dochters, ik ben tegenwoordig al blij dat ze allemaal dezelfde kleur hebben.

Reacties

  1. Wat een titel ;-) om schrik van te krijgen! 't is wel echt een origineel stofje (al zeg ik het zelf ;-) )
    en ze draagt het met stijl (in combinatie met het rood dan toch ;-))

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha, ik wou de titel eerst 'Stelen' noemen, dat had ook nog gekund, maar dat zou niemand, behalve jij snappen.

      Verwijderen
    2. ik denk dat ik hem ook nog wel "heb" ;-)

      Verwijderen
    3. Ik snap 'Stelen ' ook!
      En ik ben fan van grootmoe, de enige die evenveel babbelt als mij tijdens het bloed geven, hoera!

      Verwijderen
  2. Dus daar komt jouw talent vandaan!!
    Heel mooi jurkje hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Eindelijk nog eens iemand met een grootmoe. Een naaiende nog wel. Dezelfde als de mijne kan het echter niet zijn, daarvoor is Klijntje wat te ver weg ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn grootouders zijn er ook nog, dus er bestond al een moemoe en vava, andere namen (oma, bomma, moeke, ...) passen niet bij mijn ouders, daar zijn ze nog wat jong voor, na wat zoeken kwamen we bij grootmoe en grootva, en dat werd langs alle kanten goedgekeurd.

      Verwijderen
  4. voor Klijntje kan het alleen maar een compliment zijn dat er af en toe eens bij haar geleend wordt! Zeker als het zo'n schoontjes worden!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. mooi! Een zeer gewillig model heb je daar!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pud...

Marcia

 Terwijl mijn kinderen de voorbije jaren groeiden, deden mijn stoffen dat niet. Enter langgekoesterde lappen, die intussen grandioos te klein zijn om kledingstukken uit te fabriceren. Neem daarbij nog dat de dames een eigen mening hebben over kledij en er al eens geroloogd wordt als ik iets tevoorschijn tover, ... u begrijpt dat het naaien voor de pubers op een laag pitje staat. Toch trok ik onlangs mijn stoute schoenen aan en trok een knuffelzacht pelsje uit de voorraad. Ik daagde mezelf uit om uit de70cm stof een FibremoodMarcia te maken, zonder medeweten van de dochter. Welke koukleum zou er kunnen weerstaan aan een superaaibaar mouwloos vestje, om op kille avonden bij aan te trekken? Alles verliep volgens plan (als je niet meetelt dat mijn huis, na het knippen van de stof, eruitzag alsof er een konijn gestroopt werd). Het voeren van het vestje zorgde voor wat hersengekraak, maar verliep zonder het gebruik van mijn tornmes. Applaus voor mezelf.  De eerste sneakpeek leverde ...

Want tassen heb je nooit te veel! (en een gratis patroon)

Patronen testen is momenteel de enige manier om mij achter mijn naaimachine te krijgen. Het gaat gegarandeerd gepaard met deadline-stress.  Maar tot op heden heb ik het allemaal netjes overleefd.  En hoop ik dat de patroonontwerpsters tevreden zijn met het resultaat. Voorbije week knipte en naaide ik een tas in elkaar, de Linore tas. Een kleine uitdaging, want het was de eerste maal dat ik nepleer en Decovil Light gebruikte. Uiteindelijk was de stress nergens voor nodig.  De tas raakte tijdig klaar, het werken met nepleer verliep zonder problemen en de Decovil zorgt ervoor dat de tas mooi zijn vorm behoudt. De patroondelen van de grote tas werden op ƩƩn avondje rustig getekend, en uit de stof geknipt, de volgende middag zat de tas in elkaar. Het resultaat is een ruime tas, waar perfect een kaft inpast. Ideaal om mee te nemen naar werk, school, voor boodschappen, ... De mijne werd meteen in gebruik genomen. Natuurlijk konden de dochters ni...