woensdag 30 september 2015

Over voortplanting!

Mijn grootvader zaliger woonde in een echt kempens boerderijtje, je kent dat wel, een lange gevel naast de straat, met daarin een raam, een deur, nog een raam en daarna begon de stal voor het vee. 
Wat ik me vooral herinner zijn de ramen (alhoewel, ik herinner me ook nog de witte voordeur, waar zo'n brievenbus met een klep inzat, die zoveel lawaai maakte, zodat je altijd overal kon horen dat de postbode langskwam) en de raamkozijnen waar wel duizend lagen witte verf opzat, soms werd er zelfs niet te nauw gekeken en werd er ook het glas geverfd. Binnenkijken kon men niet. Daarvoor zorgden de planten op de vensterbank voor. 
Na de dood van mijn grootvader werd de inboedel verdeeld en  het huis werd verkocht (en gerenoveerd).
Een aantal jaren geleden stond er bij mijn tante een kadootje te wachten. Ik kreeg de planten die bij de va op de vensterbank stonden. Ik verzorgde ze met veel liefde (lees: niet te veel water) en deed gisteren een schoon werkske. 






36, zes-en-dertig jawel, met zoveel nakomelingen zijn ze (kheb zelfs twee couveuseplantjes, zie hieronder) . Voorlopig mogen ze hier nog wat blijven groeien, binnenkort organiseer ik een heuse babyborrel en mogen de neefjes en nichtjes wat herinneringen en een plantje komen ophalen hier bij mij. Merci va!



8 opmerkingen:

  1. Dat wordt de meest originele babyborrel ooit! Een mooie manier om je grootvader te gedenken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, dat is nu ne keer schoon. Lóve sanseviria's met een verhaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo'n tof idee! Die boerderijtjes, daar staat onze straat vol mee :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh tof om zo de plantjes in de familie door te geven!

    BeantwoordenVerwijderen