Doorgaan naar hoofdcontent

Ikea-troubels

Na een druk (werk)weekend (ik heb vrijdag, zaterdag en zondag late gehad) heb ik mezelf en mijn ventje verwend met een bezoekje aan Ikea - Nooit goed voor de portemonnee! We gingen op zoek naar een kast waar het speelgoed kan in opgeborgen worden.
Deze morgen hadden we eerst nog de muur gemeten om zeker te zijn dat de kast zou passen. In de winkel zijn we tewerk gegaan met die leuke papieren meters en gekende kleine potloodjes. En jullie kunnen het al raden .... Neen, we hebben voor een keer nauwkeurig de werkbeschrijving gevolgd en hebben geen twaalf vijzen over. De kast die we gekocht hebben gaat er natuurlijk niet tussen omdat wij dommerikken vergeten zijn dat er ook nog plintjes aan de muur hangen.
Ondertussen hebben we een prachtige oplossing verzonnen, die nog beter was dan we ooit konden denken: ons huis heeft een klein, onnuttig inkomhalleke, dat vanaf vandaag de speelberging geworden is. Het ventje gaat morgen de voordeur barricaderen met isolatiemateriaal, zodat het geen koud hoekje wordt. Vaarwel speelgoed in de living, leve een opgeruimd huis!
Volgend jaar staan hier verbouwingen op het programma, dan zal de kast een definitieve plaats krijgen, maar ondertussen ben ik heel tevreden van ons nieuwe meubelstuk. En het belangrijkste van al: onze meisjes vinden het reuze!

Reacties

  1. hihi herkenbaar, hier ook al een kast gekocht uit de Ikea die uiteindelijk te breed was maar er ook wel een goede oplossing voor gevonden. Leuk hé als je huis zo opgeruimd is, ik word daar altijd heel erg vrolijk van in mijn hoofd.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Alice

Er ligt alweer een nieuwe Fibremood in de rekken. En dat terwijl ik al mijn naaiplannen van de vorige editie nog niet kon uitvoeren. Daarom koos ik deze keer voor een simpeler projectje, een trui. Alice is een klassiek patroon waar je veel kanten mee uitkan. De V-hals kan zowel voor als achter gedragen worden, mouwen met of zonder boord, je kiest dus zelf de look van je trui. Ik maakte een maatje kleiner dan de maattabel me voorschreef, oversized is niet echt mijn stijl. In de werkbeschrijving staan de afmetingen van het afgewerkte product, zodat je steeds een idee krijgt van de maat het kledingsstuk, en zelf niet te hard moet nameten. Verder volgde ik gewoon de werkbeschrijving, enkel het beleg liet ik achterwege. De hals werd afgewerkt met dezelfde boordstof als de mouwen en de onderkant. En oh, wat ben ik blij, mijn V-tje lukte van de eerste keer. De stofkeuze bepaalt mee de stijl van je trui. En dan sta je daar in de winkel, overdonderd door het aanbod, en zijn keuze

Een winterse Drew

Ik laste een stop in, een stop op mijn to do lijst. Want hoe meer ik rondneus op internet, hoe langer deze wordt. En dat creëert voornamelijk veel chaos in mijn hoofd. Dus ik stopte met dingen toe te voegen en maak nu eerst het lijstje af. Ergens bovenaan stond een jas, die dochterlief heel graag zou willen. Gemakkelijkshalve zou ze kunnen gaan shoppen en met een soortgelijk kledingsstuk kunnen thuiskomen, ware het niet dat mijn stoffenvoorraad perfect voorzien was voor dit naaiwerk. Tot knopen toe zelfs. Haar eerste Drew werd bijna dagelijks gedragen, dus toen madam thuiskwam met een printscreen van een gevoerde jeansjas, moest ik niet nadenken. Al was het voeren van het jasje in mijn hoofd iets makkelijker dan in realiteit, er werd niet gevloekt, hooguit een keertje gezucht. Het lijkt een heel werkje, al die patroondelen, en dat doorstikken. Maar eigenlijk genoot ik er van. Zeker nu ik de dochter zie stralen in haar jasje. En het werkt ongelooflijk bevrijdend om iets van mi