woensdag 20 maart 2019

Gemaakt voor (en door) mezelf!

Er was eens een plan en washable paper. Enkel de zoektocht naar het juiste patroon duurde wat langer. Gelukkig bood Libelle onlangs een gratis patroon aan. En dan nog wel ééntje uit 'Mijn Tas' van Elisanna. Daar moest ik niet lang over nadenken.  Een dik uur (en heel wat gevloek, want probeer washable paper maar eens te keren) later, lag mijn nieuwe tas klaar.


 De restjes van de stof en voering werden omgetoverd tot een meeneem-notablok-hoesje van dezelfde ontwerpster. Perfecte match!




 Ondanks blinkende oogjes, blijft deze tas ééntje voor mezelf! Dus lieve dochters: afblijven geblazen!


Lezers met een deskundig oog merken dat ik de laatste stap bij het maken van de tas niet uitvoerde. Het washable paper is iets te stug om hoekjes te maken en om te plooien, dus dit werd vakkundig genegeerd. Maar het maakt mijn tas niet minder stijlvol!


Patroon tas: uit 'Mijn tas 2', onlangs gratis in Libelle
Patroon hoesje: gratis handleiding op de blog van Elisanna
Washable Paper: Feeërieke
Voering: Kwantum


Stof 2019: 20 in, 12 uit



zondag 17 maart 2019

Zondag

Zondag, rustdag. En dat is iets wat ik lang negeerde. Dankzij mijn wisselend uurrooster (1 op 2 weekends ben ik van dienst) en de vele hobby's van de rest van het huishouden, is zondag dikwijls een dag waarop er rondgereden wordt, klusjes gedaan worden, nog een bergje strijk verzet wordt, kortom, allesbehalve een rustdag. Er wordt wel regelmatig gezegd, vandaag hou ik zondag, soms zelfs op weekdagen, maar een immer overvol hoofd zorgt ervoor dat ik toch weer iets ga doen.
Het laatste half jaar, leerde ik veel. Een bijberoep on hold en een muziekgroep die even stilligt, maakt dat ik plots veel tijd over heb. En ik moest het leren. Leren stilzitten, leren niksdoen, leren tijd hebben.
Vandaag hielden we dus luie zondag. Als ik nu rond mij kijk, zie ik een tafel vol snippers, van de dochters die een collage aan het maken zijn. Er staat nog was en strijk, er ligt stof te wachten om geknipt te worden, maar het deert me niet.
Vandaag geniet ik van een vrije zondag, een snipperdag. En dan besef ik dat ik dat veel te weinig doe, zo genieten van niets.



zondag 10 maart 2019

Violet

Vorige week stond er een trouwfeest op de agenda. Daags voordien stond ik een beetje wezenloos voor de kleerkast. Ik nam mezelf in januari voor om niet meer te gaan winkelen tot ik een paar kilootjes minder zou wegen. Intussen vond er ook grote kuis plaats in de nog aanwezige kledingstukken, dus daar stond ik dan. Wezenloos. Voor een bijna lege kleerkast. Want er waren geen aantal kilootjes minder, integendeel. Dus er werd ook niet geshopt.  Soms zou ik zo graag gezegend zijn met net iets meer karakter, net iets meer ambitie. En net iets meer doorzettingsvermogen, zodat mijn dieet langer duurt dan een halve dag.

Ik herinnerde me dat ik een lap stof kocht onlangs, dat ik enkel twijfelde over welk model het zou worden, dat ik raad ging vragen aan de dames op naaiweekend en dat dan ook weer vergat (jawel, weer die ambitie). Diezelfde lap stof werd op zaterdagvoormiddag een kleed.
Zo fier en zo blij dat ik was, dat ik aangekleed naar het feest kon, zo triest word ik bij het zien van de foto's die dochterlief gisteren nam.
Er is niks mis met het kleed, er stond alleen een zot windje. En mijn pas gestylde haar zorgde voor heel wat electriciteit aan mijn lijf, die zelfs een onderkleed niet kon ontladen.Wat ik ook probeerde, mijn billen leken wel een magneet. Om dan nog maar te zwijgen van de overtollige kilo's. Weg stylische fotoschoot.

Toch wil ik jullie de mooiste foto's niet ontzien. Fibremood redde me vorige week van een kledingloos feest. Dankzij hun moodboard kreeg ik inspiratie genoeg om deze jurk te maken. Dat vind ik net zo fijn aan het magazine. Op het eerste zicht zijn niet alle patronen voor mij bestemd, maar als ik dan anderen in hun creaties zie, kan ik alleen maar mijn todo-lijst aanvullen.


Ik maakte Violet: een mooi basispatroon met perfecte v-uitsnijding, snel klaar (want het striklint leende ik uit een andere jurk die nog wel in mijn kast hing, maar die net iets teveel rondingen liet zien) en comfortabel draagbaar. Misschien moet ik mijn fotoshoot nog eens overdoen bij windkracht 0 en een paar kilo minder.


 Patroon: Violet van Fibremood 
Stof: De Stoffenstraat Kasterlee


Stof 2019: 14 in, 11 uit

maandag 4 maart 2019

Een veelvoud aan Isa!

Toen Isabel onlangs testers zocht voor haar damespatroon, twijfelde ik geen seconde. De kinderlijfjes hier ten huize kregen een groeispurt, waardoor ik op zoek moet naar nieuwe patronen.
De Isa voor dames kwam dus als geroepen. Het is niet zomaar een sweater, de getailleerde snit, afgeronde halsboord en raglanmouwen zorgen voor een supervrouwelijk patroon!
Ik maakte niet één, niet twee, maar drie versies. Dankzij de vele opties zou ik er nog honderd verschillende kunnen maken, echt waar. Spijtig genoeg hou ik niet zo van bandwerk, en zijn de kasten van de dochters intussen gevuld genoeg.

Ik begon met de croptop-hoodie, volledig puberproof! De werkbeschrijving loodst je naadloos doorheen het hele V-proces. Ik voerde de kap met dezelfde stof als de V, waardoor het een speelse sweater werd. En meteen kreeg ik (en vooral Isabel) het schoonste compliment: Mama, dit is het allermooiste dat je ooit voor mij gemaakt hebt! (of zegt dit meer over mijn vorige naaisels?)


Er volgde een volgende versie, deze keer zonder V, maar wel met colorblock in de mouwen.


Omdat dochter 2 jaloers was, puzzelde ik voor haar uit de restjes van de twee voorgaande Isa's een sweaterversie. Nu kunnen de dames twinnen. Oftwel: hoe schoon kan zusterliefde zijn?


Bij een volgend groeispurtje weet ik alvast welk patroon er als eerste uit de kast mag komen!

Stof: De Stoffenstraat Kasterlee
Patroon: Isa, verkrijgbaar als pdf-patroon of als papieren patroon. Gaat van maatje 32 tot 48, bevat verschillende colorblock-opties, waardoor je naar hartelust kan variëren.
En voor de snelle beslissers: tot einde maart krijg je er zomaar twee colorblock-opties bij!
Ook interesse? Haast je dan naar de website van Isabel.




Stof 2019: 14 in, 10 uit

woensdag 13 februari 2019

Into Hazel

De derde editie van FibreMood is er, en wat voor ééntje.  Het is een editie op mijn lijf geschreven. Wat een prachtige patronen, er zal hier nog wat genaaid worden, komende weken!


Om jullie te doen meegenieten, maakte ik in voorproef al de Hazel. Oorspronkelijk plande ik een versie voor de oudste dochter, maar een blik in haar kleerkast leerde me dat daar niet echt nood aan was. Het werd een sportieve lange vest, met rits en kap voor mezelf dus. Omdat ik niet zo sportief ben (aheum, understatement of the year), koos ik voor scuba crèpe in plaats van joggingstof. En dat heb ik me niet beklaagd. Wat een zaligheid om te dragen. Ik moest wat puzzelen om alles uit de stof te krijgen, ik volgde niet de aanbevolen hoeveelheid stof, maar hé, het lukte net!
Het maakproces verliep supervlot. Ik voegde enkel een voering voor de kap toe om mijn beige overlockgaren te camoufleren.



Ik kijk nu al uit naar de lente, zodat ik mijn winterjas kan inruilen voor mijn Hazel.


Patroon: Hazel uit FibreMood 3
Stof: De stoffenstraat

Stof 2019: 5 in, 4 uit

zondag 27 januari 2019

Hack or kak?

Je kan dat soms hebben, zo een instant crush op een kledingstuk. Zo gebeurde het ook bij het zien van Sara, een jasje uit La Maison Victor. Het bleef op mijn lijstje staan tot aan het naaidagje vorige week.
Ik tekende het patroon over,  viste stof en voering uit de voorraad en vertrok. Het leek alleen mijn dagje niet. De lap stof was net te klein. Dan zijn er twee opties, of je rijdt terug naar huis, zoekt in de voorraad naar een groter lap, en begint een halve dag later pas aan je naaiwerk, of je doet een beetje van improvisatie. Het werd optie twee. Een beetje puzzel- en knipwerk (en maar een klein beetje  tijdsverlies) later begon ik te naaien. Wat bleek nu? De paspel die ik bijhad, was net tien cm te kort. Ik liet de moed niet zakken en begon aan de voering. Al gauw merkte ik dat het patroon niet echt klopte. Lag het aan mijn tekenkunsten? Was ik te haastig geweest? Geen idee. Maar mijn naaidag eindigde niet met een jasje, zoals ik gehoopt had. Alles verdween weer in mijn naaidoos en belandde op de stapel UFO's.

Ik liet het een paar dagen bezinken, sprak mezelf wat moed in en ging opnieuw aan de slag. Ik gebruikte de getekende patroondelen en mijn boerenverstand, alles werd nagemeten en aangepast.
En zo werd mijn jasje toch nog een jasje. Niet zoals ik het me had voorgesteld, het zag er mijn hoofd iets beter uit. Maar het is wel reuze draagbaar.





Patroon: Sara Jas uit LMV nov-dec 2018
Stof en voering uit voorraad


Stof 2019: 0 in, 3 uit


dinsdag 22 januari 2019

Santé!

De voorbije weken werd hier vooral gebreid. Hoe verslavend het ook is, af en toe heb ik nood aan een andere creatieve uitdaging.

Wekelijks worden hier heel wat citrusvruchten omgevormd tot sap. Eén van de favoriete bezigheden van de dochters, de opkuis niet inbegrepen natuurlijk. Maar in ruil voor de vitamientjes die hier genuttigd worden, ontdoe ik nadien met de glimlach de keuken van alle plakkerige restanten.

Om dit ritueel nog iets feestelijker te maken, kocht ik speciaal een karaf en glazen. 
Op de website van Feeërieke vond ik een DIY-set, een doos waarin het benodigde materiaal zit om het glaswerk te pimpen. Etspasta, twee glaasjes, een spatel, vinyl en een duidelijke gebruiksaanwijzing.
Ik maakte dankbaar gebruik van de bijgevoegde sjablonen (wegens geen cameo in huis en geen zin om zelf te knippen) en ging aan de slag. Het etsen op zich is niet zo moeilijk, je hebt gewoon een beetje geduld en nauwkeurigheid nodig.
In een mum van tijd toverde ik mijn glaswerk om tot een feestelijk setje.
Santé!




Zin om dit ook te proberen, maar liefst onder begeleiding? Check zeker de workshopkalender van Feeërieke!