vrijdag 29 december 2017

Zo was mijn 2017!

Een terugblik op het voorbije jaar is inmiddels een traditie. Graag laat ik jullie meegenieten van wat er dit jaar allemaal mijn pad kruiste. Jammer genoeg werd het fototoestel dikwijls thuisgelaten en moeten jullie het stellen met foto's van mijn gsm, foto's die meestal in erbarmelijke staat zijn. Gelukkig zitten alle mooie momenten in mijn hoofd genesteld en kan ik zelf nog nagenieten van dit alles.

Wie ons een beetje kent, weet dat wij opstaan met muziek en gaan slapen met muziek. Geregeld zijn we te vinden op festivals, optredens, wij genieten van grote bekende en zeker van kleinere onbekende artiesten. Dit geven wij ook mee met onze dames, meestal wordt voor hen een ticketje bijbesteld en worden zij mee ondergedompeld in de wondere wereld van muziek.
Hét optreden van het jaar vond plaats in Amsterdam, in de Zigo Dome. De zaal is een toppertje en  Nick Cave speelde de zaal plat. Al jaren zijn we fan, we zagen hem meermaals aan het werk, onze openingsdans was ook een liedje van hem (The Ship Song). Een emotionele rollercoaster was het deze keer.


Gitannekesfoor blijft een topper. Een familiefestival midden tussen de velden, op een boogscheut van onze woning, met dit feest sluiten wij de zomervakantie af en genieten we nog even van allerlei kunsten vooraleer we weer aan de drukke septembermaand beginnen. Nieuw dit jaar was het authentieke reuzenrad. Ik hoef er geen tekening bij te maken dat mijn dochters hier gek op waren.


We werden uitgenodigd om naar de try-out van Poly van Circus Bunker te gaan kijken. In deze voorstelling bouwen Geert en Joppe een muzikale molen op. We werden getrakteerd op leuke deuntjes en gekke fratsen. Het duo kreeg iedereen stil en weer aan het lachen.Verbazingwekkend wat sommige mensen kunnen neerzetten.


2016 was voor PoppyFlower een topjaar. Ik leerde dankzij mijn toffe bandleden vele mensen kennen, kwam op idyllische plaatsjes, en genoot er op en top van. Jammer genoeg lukte het ons niet meer om drukke agenda's te puzzelen, en besloten we er voorlopig een punt achter te zetten. Onderstaande foto werd genomen op ons laatste optreden als groep. Merci mannen en vrouwen voor alle leuke momenten. Jullie zitten voor altijd in mijn hart.


Dankzij mijn lieve PoppyFlowervrienden leerde ik Dries kennen. Een bescheiden persoon met een immens mooie stem, afgelopen week zag ik hem nog aan het werk. Puur, eerlijk, recht naar het hart. Ga zeker eens naar hem kijken als je de kans krijgt.


Muzikaal gezien lig ik niet helemaal stil. Samen met Camille (de accordeoniste van PoppyFlower) voorzien wij een toneelstuk van muziek. Achtien voorstellingen lang (18, jawel) zitten wij in het niske linksachter op de foto. Theater is iets waar ik zelf nog nooit actief deel van uitmaakte. Het was even wennen, maar ik ben verkocht. Zalig om in groep iets recht te zetten, om deel uit te maken van een scenario, om achter de scènes te staan kijken hoe anderen het beste van zichzelf geven.




Dit jaar genoot ik ook van mijn huishouden. Ik sta er soms van versteld hoe mijn dochters uitgroeien tot twee verschillende individuen, die zichzelf op alle gebieden ontplooien, apart en samen, die stapsgewijs leren hoe de wereld in elkaar zit, en die ik ook stapsgewijs moet leren loslaten.
Ik ben zo fier op mijn twee dochters met het hart op de juiste plaats, die het dorp rondgingen met hun rospot en zo een centje (aheum, wel 650 euro) bijdroegen voor KOTK.


Een dochter die steeds zichzelf is, zich door bijna niemand uit haar lood laat slaan, meestal ja antwoordt, maar toch een beetje haar eigen zin doet, dat is de definitie van de jongste in huis.  Onderstaande foto toont een op en top Ella-moment: beenwarmers en blote voeten, en dan stilletjes zingend over de kiezels wandelen op haar duizenste gemak. Ik hou zo van haar Afrikaanse levensstijl.


Je kan je geen grotere tegenpool bedenken dan haar zus. Noor, de steeds bezige bij, creatieve duizendpoot, de vrolijkste frans hier in huis. Nooit verlegen om een mopje. Onderstaande foto werd genomen nadat ik de meisjes op het matje had geroepen en gecommandeerd had dat iedereen zijn tanden moest poetsen. Typisch.


Vijf jaar geleden verhuisden we na een verbouwing terug naar ons bijna af huis. En toen bleef alle werk liggen. Maar we zijn terug in actie geschoten. Momenteel wordt er gewerkt in de voortuin, binnenkort komt er een nieuwe keuken en we plannen verfwerken in het voorjaar. Leuke vooruitzichten dus.



In 2017 gingen we voor de allereerste keer naar Buitenkunst. Een weekendje vol artistieke workshops voor groot en klein. Een eerste vakantie met de tent, zeker voor herhaling vatbaar.


Als laatste wil ik jullie laten meegenieten met ons jaarlijks verlof. We planden geen grote trip, maar gingen op vakantie bij Boer Bart. Noor en Kris fietsten tot ginder (70km), ik reed met Ella met de auto en de valiezen naar daar. Ik moet eerlijk bekennen dat dit de allereerste keer is dat ik zo genoot en volledig relaxed terugkeerde naar huis. Boer Bart en de andere vakantiegangers zorgden ervoor dat we leefden op het ritme van de dag, dat onze dames zich reuze amuseerden en wij gezellige avonden hadden bij het vuur. We genoten niet alleen van het boerderijleven, maar ook van Borgloon en omstreken. En van een plaatstelijk festival. Meer van dat aub!





dinsdag 19 december 2017

Een nieuwe hobby?

Onlangs nam ik mijn breinaalden weer onder de arm. Het breien van mijn sjaal werkte zo rustgevend en bijna hypnotisch ontspannend, dat ik geloof dat ik verslaafd ben.
Voor de eerste keer maakte ik iets dat uit meer bestond dan een rechte lap. Met meerderen en minderen en al. Binnenkort verhuist het truitje naar een nieuwe eigenaar, en ga ik op zoek naar een nieuw projectje.




Patroon: Marcel Trui uit La Maison Victor editie sept-okt 2015
Wol: Merinokatoen uit Het Stoffenwinkeltje in Westerlo

maandag 4 december 2017

Swap ne keer een tas!

In het kader van de Sew Challenge organiseerde Davina begin november een swap. Jammer genoeg viel de naaimachine van mijn swappartner in de patatten, waardoor we de deadline niet haalden. Maar uitstel is geen afstel.
Ik naaide een tas, een neutraal type, dat voor verschillende gelegenheden kon dienen. Het werd een zwarte Celeste, een ruim model, met gouden binnenkant. Hoe mooi het resultaat in mijn hoofd ook was, in realiteit werd de tas iets te sober naar mijn zin.
Ondanks dat het geen liefde op het eerste zicht was, kreeg de tas toch een mooi plaatsje op mijn naaitafel, in de hoop dat er nog een vonk zou overslaan. Ik wachtte, en wachtte, en wachtte .... maar niks. Gelukkig passeerde hier wel iemand die een coup de foudre had, dus deze tas ligt binnenkort als pakje onder de kerstboom.



Vicky, mijn nieuwe swap is intussen al klaar, en ik hoop dat je je er meer kan in vinden dan in dit naaisel.


Patroon: Celeste, uit Mijn tas


vrijdag 1 december 2017

Feestkleed

Bij het opruimen van haar zomerkledij keek dochter 2 met puppy-oogjes naar mij. Of ze haar communiekleed ook niet in de winter mocht aandoen. Nu moet je weten dat het kleed al twee jaar oud is en intussen een zedelijke lengte niet meer behaald. Dus werd het patroon nog eens bovengehaald en kreeg Ella een nieuwe jurk.



Ondanks dat het patroon niet nieuw was voor mij, liep ik weer in de keersukkelval (het patroon schrijft een katoenen stofje en een ritssluiting voor, maar dat is buiten mijn luie aanleg gerekend.) Ik ging resoluut voor een zacht tricootje en maakte een gedubbeld bovenstuk zonder rits. Gelukkig zijn er lieve dames die hun kunsten op het web gooien, zodat ik het tornmesje maar even hoefde te gebruiken.



Ella is blij met haar jurk, dankzij de glitters in het rokdeel. En het bijhorende glittertruitje. Ikzelf twijfel nog. Het jurkje valt niet zoals het in mijn hoofd zat. Geen idee waar het aan ligt. Ik probeerde het rokdeel al hoger te hangen, de rok in te korten, maar nog geeft het me geen voldaan gevoel. Dus blijft het kleed zoals het is, dochter blij, ik ook dan maar.


Patroon: Once upon a party van Ienemiene
Stof: zacht tricot van Cora Kemperman, glittervoile van De stoffenstraat



dinsdag 28 november 2017

Klaar!

Kleine Sem zag het levenslicht, ik maakte een kadootje. Zo vrij snel na de geboorte. Een unicum, want er hangen nog genoeg kaartjes van kindjes die wachten op een bezoekje. Maar dit kadootje zat al lang in mijn hoofd, ik had het patroon en de juiste stof. Dus waarom nog wachten?
Zo ontstond er een klein Tijsje, naar het gratis patroon van Bijoogappelsien.
"Waauw", hoor ik jullie al denken. De Queen van uitstelgedrag die tijdig klaar is? Applaus voor mezelf!



Er zit jammer genoeg een 'MAAR' aan het verhaal.
Toen ik op het kaartje ging kijken om het adres op te zoeken, bleek dat kleine Sem geboren werd half augustus. En ik tekende maatje 62 over ....
Een kleine navraag leerde me dat ik beter een nieuw kadootje voorzie!

zondag 26 november 2017

Winterse creativiteit

Om mijn breiskills wat te onderhouden, kocht ik vorig jaar in Kruidvat een setje glitterwol, met kleuren in verschillende tintjes, die wonderbaarlijk samengaan. Sindsdien vind je me regelmatig terug in de zetel, al breiend, terwijl de rest van het huishouden naar een leuke film of serie kijkt.  Het is net dat tikkeltje socialer dan in een ander hoekje achter een ratelende naaimachine te zitten. Het is ook een beetje mijn zen-momentje. Verstand op nul, rij na rij zo vordert mijn breiwerk.
De winter ging voorbij en mijn wolletjes verhuisden naar mijn wolmandje. Ooit tikte ik in de Kringwinkel een schattig poppenparkje op de kop, dat doet nu dienst als verzamelplaats voor bolletjes wol (en nog een paar UFO's).  Genoeg materiaal voor nieuwe projectjes, me dunkt.


Nu de avonden weer wat langer duren, haalde ik mandje boven en breide ijverig verder aan mijn werkje van vorige winter.
Zonder hard na te denken toverde ik de wol om tot een lange sjaal. Net zoals Specialia Van der Geyt.
Niks moeilijk, rechts en averechts, gemakkelijk genoeg om mijn hoofd leeg te maken en te genieten van zalige gesprekken in de zetel. 
En lap, ik ben verslaafd. Een volgend projectje staat al op de priemen.








dinsdag 14 november 2017

Slapen in stijl!

Urban Style, het boek dat meteen bij lancering werd aangekocht, gekoesterd en bewonderd, mag sinds kort uit de kast. Ik wachtte geduldig tot mijn dochters groot genoeg zouden zijn.
En eindelijk is het zover. Het boek staat vol pareltjes, patronen die nog jaren meekunnen. Dus hoera voor Eva!

Op mijn todo-lijstje stond een pyama voor een vriendinnetje van Noor. Ik bladerde alle naaiboekjes door en vond niks naar mijn goesting. Tot ik bij Urban Style terecht kwam.  Ik zag het zo voor me, de Awesome Oslo en de Lazy London samen vormen een mooi geheel. Parels van patronen voor een parel van een meisje! Meer moet het niet zijn.





Stof: De Stoffenstraat, Kasterlee
Patroon: Urban Style, Byevamaria

donderdag 26 oktober 2017

Mijn tas

Een nieuwe handtas, dat stond hier al langer op de lijst. Ik wilde eentje kopen, maar vond mijn zin niet meteen. Ik ben nogal kieskeurig als het op accessoires aankomt. En alhoewel ik weet dat een handtas louter functioneel is, mag het oog ook wat. Dus werd zelfmaken een optie.
Het boek 'Mijn Tas' van Elisanna en Fynn werd meermaals doorbladerd, op zoek naar inspiratie. Na lang wikken en wegen viel mijn oog op Leonie.
In mijn voorraad lag nog een mooi lapje dat ik vorig jaar meegrabbelde uit de restjeshoek tijdens ons naaiweekend. In de Stoffenstraat vond ik onlangs een  stukje nepleer in de koopjeshoek. En een bezoekje aan de Kringwinkel leverde mij twee perfecte riempjes. Ik durf bijna niet luidop te zeggen hoeveel mijn tas in totaal gekost heeft.
Dankzij de perfecte werkbeschrijving werd ik moeiteloos doorheen het naaiwerk geloodst. Een werkje van een avondje, patroon knippen inbegrepen. Ik moest een beetje puzzelen met de stof, en besloot de print ondersteboven te zetten. Nu zijn het geen bloemen, ik maak er vuurwerk van.
Een tas met vuurwerk! Ik ben er geloof ik een beetje verliefd op!








dinsdag 24 oktober 2017

Urban Style for me!

Ik was erbij, twee jaar geleden, toen Eva haar boek voorstelde. Urban Style, een boek vol prachtpatronen voor tieners, ik was meteen verliefd. Er werd al veel in gebladerd, maar nog nooit iets uit genaaid. Onlangs viste ik een stof uit de voorraad van mijn moeder, en ik wist meteen dat het een Berlin Beat zou worden. Mijn dochters zijn dan al wel bijna in de tienerafdeling geraakt, toch knipte ik maatje M, voor mezelf. (joehoe, een naaisel uit een tienerboek! En ik pas daar nog in!)
De stof is een stevigere tricot, wat maakt dat het geheel wat soepeler valt en sportiever oogt. Ik koos voor een gouden accent en werkte de zakjes ook iets anders af dan beschreven staat, wegens geen passende ritsjes in de voorraad. Het resultaat is een vestje dat eerder als trui zal gedragen worden. Casual, maar toch chique. Merci Eva, voor dit prachtige patroon.




 

Stof: uit eigen voorraad
patroon: Berlin Beat uit Urban Style van EvaMaria

vrijdag 20 oktober 2017

In verwachting

Voor alle duidelijkheid: neen, ik ben niet zwanger. Maar als ik rondkijk in onze vriendenkring en familie, lopen daar een aantal groeiende buiken rond. (oké, dit had wel over mij kunnen gaan, alleen ik herhaal: ik ben niet zwanger).
Om binnenkort alle babyfeestjes te snel af te zijn, begon ik al aan kadootjes.



Patroon: Lua van Straightgrain, weer een Belgisch patroon! Nog eens hoera voor #stikbelgique!
Stof: Stoffenwinkeltje Westerlo

dinsdag 17 oktober 2017

Winterproof

Een kleine inspectie van de kleerkast vertelde me dat er best genoeg kledij is om het nieuwe seizoen mee te starten. Enkel een warm jasje ontbrak.
Noor koos voor een sportief modelletje, wees een lapje stof met wat glitter aan (niet te zien op de foto, maar wel degelijk een portie blingbling) en ik zocht een patroon.
Een topper in de Belgische naaiwereld blijft 'Homemade Minicouture' van van Little Miss Y. & Vermiljoen. Het boek dateert al van 2013, ik kocht het speciaal voor deze prachtjas, maar het bevat nog tijdloze pareltjes. Deze keer zocht ik in de jongensafdeling, de Cockpit voldeed perfect aan de eisen van dochterlief. Ik reduceerde het patroon, de schouderpas en borstzakjes werden genegeerd wegens te kleine hoeveelheid stof. Mijn zoektocht naar een gouden voering stopte toen ik in het plaatselijk stoffenwinkeltje een doorstikte, gewatteerde voering aan verminderde prijs tegenkwam. Moemoekesvoering volgens Noor, ik kan haar geen ongelijk geven, maar dat het warm zal zijn, daar twijfel ik niet aan.






patroon: Cockpit uit Homemade Minicouture van Litlle Missy N. & Vermiljoen
stof: lapje uit de Stoffenverkoop Geel
boordband met glittertje: Bambiblauw
Gouden rits en gewatteerde voering: Stoffenwinkeltje Westerlo

zaterdag 14 oktober 2017

Kinderen met een handleiding

Elk kind wordt geboren met een eigen karakter. Zo ook de mijne. En jammer genoeg zat er bij mijn dochters geen gebruikshandleiding bij. Alsook geen pauze- en playknop.
We leerden met elkaar omgaan, stapje voor stapje, met vallen en opstaan.We leerden relativeren, negatieve energie om te buigen naar positieve.

Ik heb een superdochter. Jammer genoeg komt bij haar alles binnen zonder filter. En nog meer jammer gaat er ook veel buiten zonder nadenken. Hoogsensitief, extravert, hyperkinetisch, een hoog rechtvaardigheidsgevoel ... tegenwoordig tovert men met termen alsof het niets is. Zelf doe ik dit niet graag. Mijn kind is wat het is: een geweldige meid met een klein hartje, een meisje dat met de juiste begeleiding zo een groot hart heeft, een levendig kind, een muzikaal talentje, een creatieve ziel, maar ééntje met een dikke handleiding. 

Spijtig genoeg zijn er in onze maatschappij meer mensen die niet weten hoe ze met zulke kinderen moeten omgaan, mensen die erin slagen om door een foute benadering kinderen neer te halen. En dan krijgt de dochter een stempel als 'vervelend kind', 'aandachttrekker'. Ze kwetsen niet alleen haar, maar stellen ook mij teleur. Mijn kleine meid is tenslotte nog maar 11 jaar, en krijgt dit allemaal binnen zonder filter.  Kleine meisjes maken fouten en mogen hiervoor gestraft worden. Maar kleine mensjes hebben ook nood aan duidelijke communicatie, zonder verwijten of frustraties, en ook aan uitgestoken handen en knuffels.
Het kost me telkens veel energie om uit te leggen wat mensen bedoelden, dat ze ook zwakke momenten of stressmomenten kunnen hebben. En dat er in onze wereld meer dan ooit plaats moet zijn voor respect.
Soms ben ik het beu. Beu om andere mensen steeds goed te praten en aan uit te leggen dat ook deze mensen ergens respect verdienen, ondanks dat je boos of gekwetst bent. Beu om de handleiding van de dochter te gaan samenvatten aan anderen. Omdat niet alleen mijn meisjes moeten leren omgaan met anderen, maar ook anderen met haar.

Toch moet ik leren loslaten, leren dat kinderen zichzelf moeten leren weren, zelf hun weg moet leren zoeken. Volgend jaar zet ze de stap naar het middelbaar onderwijs. Een grote stap, zowel voor haar als voor ons. En daar lig ik nu al wakker van, de grote wereld maakt me bang. Alle goede raad is welkom (in reactie of in mail).

zondag 8 oktober 2017

Party-proof

Dankzij Stik Belgique zocht ik voor dochterlief haar favoriete patroontje terug op. Duizend maal dank, Marjolein, want ik was dit pareltje een beetje uit het oog verloren. (en ik kan al verklappen dat een volgende variant geknipt klaarligt)
Once upon a party van Ienemiene loopt tot van maatje 92 tot 164. Het biedt de kans om mee te groeien met de smaak van de dochters dankzij de verschillende opties. Ideaal dus.
Ik ging dit keer voor een geplooide bovenkant met rechte rok, in zwarte stof. Een risico, Ella draagt niet liever dan kleurige zwierkleedjes. Helemaal iets wat buiten haar comfortzone ligt. Maar het was een geslaagde gok. Wat denken jullie ervan?




Patroon: Once upon a party van Ienemiene
Stof: uitverkoop van Cora Kemperman, een jaar geleden.





dinsdag 3 oktober 2017

Doe de zebra, #stikbelgique

Scuba, een stofje dat ik niet kende, tot ik vorig jaar uit de collectie van Someone een leuke rok vond voor Noor. Zalig om te dragen, mooi van vorm, geen strijkwerk, wat wilt ne mens nog meer.

Uit de koopjesbak van de Stoffenstraat viste ik vorig jaar een lapje scuba. Ella is intussen de gelukkige eigenaar geworden van een jurk uit dit lapje.
Ik koos weer een Belgisch patroon, ééntje uit La Maison Victor, het tijdschrift dat heel naaiend Vlaanderen in de ban houdt.En lang leve Stik Belgique! Zo komen oudere pareltjes nog eens aan bod.
Even werd getwijfeld of de print niet een beetje teveel van het goede was, maar na een pasbeurt veegde ik alle twijfels van tafel.

Ella demonstreert met alle plezier dat de jurk perfect zit!


 


Patroon: Tulla jurk uit La Maison Victor
stof: Scuba uit de Stoffenstraat