Naadjes en draadjes

Soms heb ik een idee, maar blijf ik twijfelen. Zo ging het ook weer deze keer. Ik viel als een blok voor Ida en Betsy uit de nieuwste Fibremood. Apart draagbaar, maar samen ook een topstuk. Ik vistte een lap uit de kast en begon te tekenen en knippen. En te twijfelen. Ik draag meestal basisstuks, zonder prints. Was dit niet teveel van het goede? Geen idee waarom ik deze stof ooit kocht. Waarschijnlijk wou ik wat kleur in de kleerkast, maar dit is u precies wel veel kleur! Gisterenavond hakte ik dan toch de knoop door en naaide. Zowel de top als de rok zaten op een mum van tijd in elkaar. Een pasbeurt leverde positieve commentaren op van het thuisfront, dus wil ik jullie ook laten meegenieten. Ida is een ruimere basistop met een mooie ruguitsnijding. Betsy herken je aan de gebogen onderkant, waardoor de lengte vooraan iets korter is dan achteraan. Maak je ze in dezelfde stof, zal niemand je geloven dat je niet één maar twee stuks aanhebt. Prachtig combo dus. Om het g...

De achtste editie van Fibremood ligt in de winkel. Ook deze keer worden we weer verwend met prachtige patronen. De halslijn van Karlene liet me niet los. De jurk is niet meteen mijn stijl, dus ik gebruikte het patroon om een mooie blouse te maken. Een sober stofje uit mijn voorraad zorgt voor een tijdloos kledingstuk. De blouse zat snel in elkaar, iets waar ik niet echt op gerekend had. De moeilijkheidsgraad zat voornamelijk in mijn glibberig en ontembare stofje.  Het patroon valt eigenlijk wel helemaal binnen mijn comfortzone. Misschien dat ik me toch nog waag aan een jurkversie. Meer inspiratie vinden jullie hier ! Stofje uit mijn voorraad Patroon: Karlene uit Fibremood 8 Stoffenstand 2020: 2 in, 7 uit

Eén van de moeilijkste vragen van het jaar: waarmee kunnen we de dochter verrassen onder de kerstboom? Veel gepeins hoefde er deze keer niet aan te pas te komen. Ik plande al langer om die mooie Drew uit Fibremood te maken, maar het alom vertegenwoordigde tijdsgebrek liet dit nog niet toe.  Gelukkig kan de vraagsteller in kwestie geweldig goed naaien. Dus stoef ik hier even met haar kunsten! Ik hoorde geen horrorverhalen, er werd niet gezeurd over de vele patroondelen, mijn huis bleef pluisvrij,  kortom, een aanrader, zo'n compromis. En Noor, die is supercontent! Dank u wel, moeder!

Traditiegetrouw tover ik de laatste maand van het jaar een pyama tevoorschijn voor het petekindje. Zo ook afgelopen december. Ik deed navraag naar zijn maat en maakte een maatje groter dan vorige keer. Een lapje waar ik al jaren niet in durfde knippen werd eindelijk uit de kast gehaald. Ook  het wolfpatroon werd opgediept en iets later lag er een prachtige pyama te blinken. Natuurlijk kon een matching outfit voor pop niet ontbreken. Zelden zie ik een kind zo blij als Jules die zijn pakje opent. Fier als een gieter wordt zijn pyama aangetrokken, om dan de rest van het feest aan te blijven. Fijn dat zelfgemaakte kadootjes zo geapprecieerd worden! Dit jaar viel dat een beetje tegen. Niet voor hem, wel voor mij. Zijn setje bleek namelijk redelijk nipt te zijn. Te klein als in een broek die net een legging lijkt, en een truitje waarvan het lijfje net niet alles bedekt. Lieve Jules liet het niet aan zijn hart komen, en speelde verder in zijn pyama. Maar mijn meterhart kon het niet...

Kennen jullie Frankie & Faye? Neen, geen tv-beroemdheden (had gekund natuurlijk), maar wel een olijk duo. En ik ben fan. Frankie & Faye Fan. Klinkt goed.   Ik heb het hier natuurlijk over het patroon van WISJ.   Ergens in oktober maakte ik al een versie voor mezelf . En deze wordt dagelijks gebruikt. Veel handiger dan een grote handtas, en perfect om handenvrij te shoppen en net groot genoeg voor de hoofdnoodzakelijkste spullen. Zijn jullie ook fan? Ja, ideaal! Want ik heb een kadootje voor jullie. Eén gelukkige wint het patroon (en geloof me, de werkbeschrijving is zo gedetailleerd, dat het een plezier is om te maken) Haal je stofrestjes al maar boven! Ook aan mijn niet-naaiende volgers heb ik gedacht. Speciaal voor hen maakte ik het lichtblauwe tasje. Ben je dus niet gezegend met naaikunsten, of eerder van het luie type, kan je dit winnen. Laat een reactie met jullie voorkeur achter, en 15 december maak ik de winnaars bekend. Patroon: Franky...

Er waren eens drie beren, die samen in een huisje aan de rand van het bos woonden. Er was een heel grote Papa Beer, een middelgrote Mama Beer, en een kleine Baby Beer. Samen hadden ze veel plezier. Zo begint het sprookje van Goudlokje. Toen Heidi&Finn haar minipals uitbracht, was ik meteen zo verliefd, dat het heel snel in mijn mandje belandde. De net uitgebarsten babyboom was natuurlijk ook een reden om dit patroon aan te kopen. Ik ben nog steeds fan van zelfgemaakte kadootjes (als ik er zeker van ben dat de ontvangers dit appreciëren natuurlijk), dus ik liet me volledig gaan. Het stofje voor de beren werd aangekocht, de rest komt uit de restjesbak. Ik knipte een heel leger beren, zodat er niet één, niet twee, maar drie kinders gelukkig gemaakt werden. Niet allemaal gelijktijdig natuurlijk, want bandwerk is nog steeds niet mijn favoriete bezigheid.  In de boekhandel vond ik een vertelboekje met het verhaal van Goudlokje en de drie beren, zodat er niet alleen ...

Nog voor het een hype werd, bracht Sofie het patroon van haar geweldige heuptasjes uit. Het werd meteen aangekocht, en tussen verschillende soepjes en patatjes in elkaar gezet.   Als eerste maakte ik Faye, schaamteloos voor mezelf, in een restje gouden nepleer.  Iedereen verdient een beetje blingbling. Mijn handtas werd intussen compleet genegeerd, want Faye is nogal een gerief. Perfecte maat voor gsm en portemonnee, compact en ideaal om te gaan shoppen en handen genoeg vrij te hebben. De oudste dochter zag meteen een match tussen Frankie en de canvas van de vorige SYAS. Zij vraagt, ik naai. En zeg nu zelf, ideaal pubergerief. Ergens eind vorige week bleef er nog een restje stof over. Er was tijd en naaigoesting, dus ging ik ijverig aan de slag. Bij gebrek aan een rits moest ik op zoek naar een patroon voor een heuptasje zonder. Ik gebruikte het gratis patroon van Sofie en Isabel, en matchte het achterpand van Faye zodat Ellis ook een fannypack werd. En wij zijn ...

Toen Isabel en Sofie hun wedstrijd lanceerden, begonnen er in mijn hoofd allerlei radertjes te draaien. De jongste dochter kon best een update van haar garderobe gebruiken. En om te voorkomen dat deze queen of the bad taste als een clown aan de schoolpoort staat, maakte ik een capsule closet. Herkennen jullie de patronen die ik gebruikte? Ik had wel een plan. Maar daar sta je dan, boven op het plat dak, tussen de buien door, instructies te geven aan de dochter. Wie er ook serieus geïnteresseerd was, was de kat. Ondanks mijn gepssst en gekssst besloot deze om gewoon deel uit te maken van het decor. Daar ging mijn ideale foto. Mijn favoriete naaisel is de bomberversie van de Isa. Weliswaar zonder sluiting, op vraag van de dochter, die het altijd warm genoeg heeft en nooit een vestje sluit. Ik twijfelde tussen twee stoffen en besloot ze beiden te gebruiken. Zo kan het vestje ook binnenstebuiten gedragen worden. Nu ik de tetrisfoto herbekijk, merk ik dat er zelfs dri...

Voor de derde keer haalde ik het patroon van de Ethan bag boven. Want net zoals haar zus , wou Ella een logeertas. Alhoewel ik van uitdagingen hou, is het soms ook leuk om iets voor een derde keer te maken. Easy sewing. En een contente dochter. Stof: Kwantum Patroon: Ethan Bag, inmiddels niet meer te verkrijgen, maar in Mijn Tas staat een exemplaar dat hier heel erg op lijkt. Stoffenstand 2019: 50 in, 68 uit

Soms vallen puzzelstukjes in elkaar. Dat gebeurde ook toen ik haar deze mooie rugzak zag maken. Plots wist ik waarom ik al zolang een kinderdekbed bewaarde bij mijn stofjes. Het werd gewoon zolang bewaard tot het terug hip was! Toen ik de stof bovenhaalde, viel het wat tegen, de tekeningen waren net te groot om te gebruiken in het rugzakje. Dus knipte ik de mooiste prenten uit en ging op zoek naar bijpassende stof in mijn voorraad. Blauw is mijn minst favoriete kleur, dus moest ik het doen met het enige lapje zachte badstof. Deze werd deftig verstevigd en voila, een knuffelzacht rugzakje werd geboren.       Net zoals bij de meeste van mijn naaisels, slaag ik erin om hier en daar een eigen kronkel toe te voegen of weg te laten. Deze keer verstevigde ik de riempjes extra voor extra draagcomfort (god weet waarom, net alsof een kleuter bakstenen gaat meezeulen, maar kom), waardoor deze iets te stijf zijn. En ik liet de gespen van de draagriempjes achterwege...

Mijn vorige 'werk'tas was dringend aan vervanging toe. Dus ging ik op zoek naar een patroon dat aan de vereisten voldeed: voldoende plaats om brooddoos en fruit mee te nemen, apart zakje voor mijn tikkaart en sleutels en een draagriem voor over de schouder. De zoektocht leverde twee opties: De Stinger , een handige tas en gratis patroon van Girls in Uniform en Zijzaak, de tas uit Zo Geknipt 2.  Het internet werd afgeschuimd naar foto's en commentaren (echt, ik heb nog nooit zo lang en deftig referenties gezocht) Iets later zag ik op IG een prachtige versie van de Zijzaak passeren en de keuze was gemaakt. Het boek werd ontleend in de bib, bij Huis van Katoen vond ik de perfecte stofjes en ik vertrok op naaiweekend, overtuigd om naar huis te keren met de tas van mijn dromen. Er werd geknipt, versteviging gestreken, genaaid en ondanks vele commentaren op het www, volstond de werkbeschrijving om mijn tas zonder problemen in elkaar te krijgen. Enkel op het einde werd er gevl...

Er was eens een plan en washable paper. Enkel de zoektocht naar het juiste patroon duurde wat langer. Gelukkig bood Libelle onlangs een gratis patroon aan. En dan nog wel ééntje uit 'Mijn Tas' van Elisanna. Daar moest ik niet lang over nadenken.  Een dik uur (en heel wat gevloek, want probeer washable paper maar eens te keren) later, lag mijn nieuwe tas klaar.  De restjes van de stof en voering werden omgetoverd tot een meeneem-notablok-hoesje van dezelfde ontwerpster. Perfecte match!  Ondanks blinkende oogjes, blijft deze tas ééntje voor mezelf! Dus lieve dochters: afblijven geblazen! Lezers met een deskundig oog merken dat ik de laatste stap bij het maken van de tas niet uitvoerde. Het washable paper is iets te stug om hoekjes te maken en om te plooien, dus dit werd vakkundig genegeerd. Maar het maakt mijn tas niet minder stijlvol! Patroon tas: uit 'Mijn tas 2', onlangs gratis in Libelle Patroon hoesje: gratis handleiding op de blog van Elisa...

Vorige week stond er een trouwfeest op de agenda. Daags voordien stond ik een beetje wezenloos voor de kleerkast. Ik nam mezelf in januari voor om niet meer te gaan winkelen tot ik een paar kilootjes minder zou wegen. Intussen vond er ook grote kuis plaats in de nog aanwezige kledingstukken, dus daar stond ik dan. Wezenloos. Voor een bijna lege kleerkast. Want er waren geen aantal kilootjes minder, integendeel. Dus er werd ook niet geshopt.  Soms zou ik zo graag gezegend zijn met net iets meer karakter, net iets meer ambitie. En net iets meer doorzettingsvermogen, zodat mijn dieet langer duurt dan een halve dag. Ik herinnerde me dat ik een lap stof kocht onlangs, dat ik enkel twijfelde over welk model het zou worden, dat ik raad ging vragen aan de dames op naaiweekend en dat dan ook weer vergat (jawel, weer die ambitie). Diezelfde lap stof werd op zaterdagvoormiddag een kleed. Zo fier en zo blij dat ik was, dat ik aangekleed naar het feest kon, zo triest word ik bij het zien van...

Toen Isabel onlangs testers zocht voor haar damespatroon, twijfelde ik geen seconde. De kinderlijfjes hier ten huize kregen een groeispurt, waardoor ik op zoek moet naar nieuwe patronen. De Isa voor dames kwam dus als geroepen. Het is niet zomaar een sweater, de getailleerde snit, afgeronde halsboord en raglanmouwen zorgen voor een supervrouwelijk patroon! Ik maakte niet één, niet twee, maar drie versies. Dankzij de vele opties zou ik er nog honderd verschillende kunnen maken, echt waar. Spijtig genoeg hou ik niet zo van bandwerk, en zijn de kasten van de dochters intussen gevuld genoeg. Ik begon met de croptop-hoodie, volledig puberproof! De werkbeschrijving loodst je naadloos doorheen het hele V-proces. Ik voerde de kap met dezelfde stof als de V, waardoor het een speelse sweater werd. En meteen kreeg ik (en vooral Isabel) het schoonste compliment: Mama, dit is het allermooiste dat je ooit voor mij gemaakt hebt! (of zegt dit meer over mijn vorige naaisels?) Er volgde ee...