Naadjes en draadjes

Een terugblik op het voorbije jaar is inmiddels een traditie. Graag laat ik jullie meegenieten van wat er dit jaar allemaal mijn pad kruiste. Jammer genoeg werd het fototoestel dikwijls thuisgelaten en moeten jullie het stellen met foto's van mijn gsm, foto's die meestal in erbarmelijke staat zijn. Gelukkig zitten alle mooie momenten in mijn hoofd genesteld en kan ik zelf nog nagenieten van dit alles. Wie ons een beetje kent, weet dat wij opstaan met muziek en gaan slapen met muziek. Geregeld zijn we te vinden op festivals, optredens, wij genieten van grote bekende en zeker van kleinere onbekende artiesten. Dit geven wij ook mee met onze dames, meestal wordt voor hen een ticketje bijbesteld en worden zij mee ondergedompeld in de wondere wereld van muziek. Hét optreden van het jaar vond plaats in Amsterdam, in de Zigo Dome. De zaal is een toppertje en  Nick Cave speelde de zaal plat. Al jaren zijn we fan, we zagen hem meermaals aan het werk, onze openingsdans was ook een lied...

En toen .... werden mijn dochters tieners. Ik negeer het al een tijdje, maar kan er nu niet meer omheen. De oudste zweert bij broeken en liet haar haar kortknippen. De jongste wil nog graag kleertjes aan van een klein meisje, maar haar groeispurt zette al in. Chanceke voor mij, de twee meisjes met dezelfde maten. Zodoende hooide ik in mijn patronenkast, bye bye aan alles kleiner dan maatje 146. Het aanbod is dus redelijk beperkt, maar misschien is dat net goed voor mijn brein dat altijd overuren maakt. In de voorraad vond ik twee lapjes tricot en huppekee! Twee jurkjes rijker! Patroon: Loes uit Zelfgemaakte Kleertjes 3 van Catharina Deweerdt Stof: uit de voorraad Patches: Veritas Oja, merkten jullie mijn nieuwe achtergronden al op? In 2010 werd ons huis grondig verbouwd. Recent begonnen we aan de afwerking. Er kwam een nieuwe muur in steigerhout en de aanbouw werd gevoegd. Mijn hart maakte al tienduizend sprongetjes, zo blij ben ik elke keer als ik bu...

Vorig jaar kwam ik in de kringwinkel een huis tegen, een houten huis, groot genoeg zodat mijn twee dochters ermee konden spelen. Het stond hier een jaar te staan, tot ik vorige week mijn witte lakverf bovenhaalde en het oude bruine huis omtoverde tot een wit fris gebouw.  De meubeltjes komen ook uit de kringloop. Schattige basisstuks vullen het huis. Er is een keuken, eetplaats, salon met piano, bureauruimte, slaapkamer, badkamer met bad en douche en een babykamer.  Uren speelplezier gegarandeerd!

Onze verbouwingen zijn al een hele tijd geleden, de afwerking daarentegen laat nog op zich wachten. Tijd, geld, goesting, allemaal factoren dat het voltooien van de meeste kamers onderworpen zijn aan uitstelgedrag. Onlangs schoot ik toch in actie. Plaats voor plaats ga ik proberen verder te werken, in de hoop dat het hier ooit volledig klaargeraakt. Ik begon met de gemakkelijkste, lees: kleinste, kamer, het toilet. Manlief is een grote muziekfan en om te voorkomen dat mijn huis er gaat uitzien als de jeugdkamers uit het Joepie-tijdperk, plezierde ik hem door het kleinste kamertje in te richten naar zijn interesses. Veel woorden hoef ik daar niet aan vuil te maken. De muren waren snel geverfd, dankzij de grote tegelpartijen. De accessoires waren al langer in huis, ze moesten alleen nog een stamp onder mijn kont krijgen om definitief te worden wat ze zijn. De finishing toutch had dus eigenlijk niet zoveel tijd nodig. Een afgedankte kader, zwarte verf en een stukje kant ...

Arthur kreeg een kleine broer. En ik werd trotse meter .  Uitstelgedrag leidt tot late kadootjes. Meer dan een half jaar geleden kwam ik op een garageverkoop een schattig boerderijtje tegen.  Meteen verscheen de stripverhaal 'Ping' en bijhorende lamp naast mijn hoofd en geen vijf minuten later sukkelde ik (met de fiets welteverstaan) naar huis met het ding onder mijn arm. Het werd op de slaapkamer op de kast gezet, wachtende op een grondige renovatie. Twee weken geleden was het zover. De schattige boerderij mocht van de kast en kreeg een prominente plaats midden op de keukentafel (en dat wel voor twee volledige dagen, om zeker niet te vervallen in uitstelgedrag).  Ik had veel plannen, die jammer genoeg niet allemaal konden verwezenlijkt worden. De toile ciree die als nieuwe dakbedekking moest dienen, weigerde te blijven hangen, trok in blazen, schoof naar beneden, ... Kortom, die belandde in de vuilbak. De potten verf werden bovengehaald en ik ging aan ...

Groeide er een hut in onze tuin.  Nu nog een beetje geduld.

Begin mei 2010: verhuis en start van de werken Eind mei 2011: nog veel werk, maar we zijn terug verhuisd! Een kleine voor en na: Diegenen die meer willen zien, zijn altijd welkom!