Naadjes en draadjes

Jarige dochters verrassen, elk jaar wordt het moeilijker en moeilijker. Niet dat de speelgoedkasten hier uitpuilen (hier geldt de regel: als het niet meer in de kast past, moet er eerst iets anders verdwijnen), maar eigenlijk hebben onze meisjes alles wat ze nodig hebben. En toen was er *ping* Urban Jungle Doll s en *ping* het Sewnaaizweekend. Khoef hier niet veel woorden aan vuil te maken. Alles viel gewoon in de plooi. Een week voor Ella haar verjaardag vertrok ik op naaiweekend. Met veel stof en patronen, en vooral een lijstje met daarop mijn prioriteiten. Niet dat er iets 'moet' op zo'n weekend, het is eerder een kwestie van dat er iets 'kan' en 'mag'. Een weekend waarin er tijd en rust is, om te doen waar je dat moment zin in hebt.  In mijn tas stak ook alles om een pop te maken voor Ella. Zij werd dan al wel tien jaar, mijn kleinste meid is een echte knuffelbeer. En zot van alles wat zacht en schattig is. Een zelfgemaakt kado ontbrak nog in haar ass...

Tijdens het naaiweekend werd er niet alleen gegeten, gedronken en gelachen. Neen, er werd ook een beetje gewerkt. Ondanks mijn goede voornemen om dit jaar heel georganiseerd te vertrekken, slaagde ik er niet in om keuzes te maken. Ik vertrok met een stapel patronen, een wasmand vol stofjes en een extra tas restlapjes. Het leuke was dat er velen hun restlapjes hadden meegebracht. Zo hadden we een heuse stoffenwinkel waarin gretig kon gegraaid worden. Zaterdagavond besliste ik om twee tassen te maken voor de dochters. Het patroon werd overgetekend, stofjes vond ik in de restjeshoek, ik puzzelde en zondagmiddag keerde ik huiswaarts met twee leuke afgewerkte tassen.  Ik gebruikte de voorgeschreven vlieseline, jammer genoeg trekt de stof nog steeds in rimpeltjes. Hopelijk verdwijnt dit bij veelvuldig gebruik. Patroon: Ida uit 'Mijn tas' Stofjes: Paneel stokstaartjes van Finch Fabrics

Vorig weekend mocht ik weer deel uitmaken van de gekke Sew Naaiz-bende . Vorig jaar ging ik in op de oproep van Marie-Paule en intussen is het een traditie geworden. Wat is er nog leuker dan een heel weekend vertoeven tussen gelijkgezinden, bergen stof en hapjes en drankjes à volonté! Ik herinner me hoe zenuwachtig ik vorig jaar was, een huis binnenstappen vol onbekenden, dat lag net buiten mijn comfortzone. Dit jaar waren er geen zenuwen, ik opende de deur en voelde me direct op mijn gemak tussen mijn naaivriendinnekes. Ik genoot van een rustig weekend, het geluid van knippende scharen, ronkende naaimachines en tetterde madammen. Net als vorige keer werden we ook nu weer verrast met een overvolle goodie-bag.  Duizend maal dank aan alle sponsors: Framalo ,  Stoffengallerij ,  Compagnie M ,  Brindille & Twig ,  Itch2stich ,  My childhood Treasures ,  Stitch ,  Cas & Nina ,  Nominette ,  Petite Couture ,  Het Stof...

Naar jaarlijkse gewoonte wil ik jullie mee laten genieten van momenten die ervoor zorgden dat 2016 voor mij een mooi jaar werd. Deze foto werd genomen op de laatste avond van onze reis naar Bretagne afgelopen zomer. Mijn twee bloedjes en een geweldig mooie locatie, meer moet dat niet zijn. Ergens in het voorjaar kwam deze cutie bij ons wonen.  Intussen is hij uitgegroeid tot een wolf, maar dan wel eentje met puppy-oogjes.  Ondanks dat een hond heel wat werk met zich meebrengt (lees kapotgebeten buitenkraantje, uiteengehaalde houtstapel, hier en daar een gat in de gazon), weegt dat niet op tegen zijn onvoorwaardelijke liefde. Nogmaals een foto van mijn twee dames, hier in een spontane omhelzing. Opdracht was: doe eens lief, en dan krijg je zoiets.  Deze twee foto's horen samen, ik kon niet kiezen. Noor en Ella mochten in opdracht gaan poseren. Voor mij zijn niet alleen de foto's specia...

Davina organiseerde een Blogmeet en Sew Challenge. Twee dingen waar ik van hou.  De blogmeet moest ik aan me laten voorbijgaan, maar de Sew Challenge, daar zei ik geen neen tegen.  Ik wist dat ik drie criteria ging krijgen waaraan mijn naaisel moest voldoen en begon alvast te brainstormen. Omdat ik weinig voor mezelf naai, dacht ik dat dit de uitgelezen kans ging zijn om mezelf een keertje in het nieuw te zetten. Tot ik op 15 september mijn criteria kreeg. Retro, sportief en zacht. Drie woorden die ik niet bij mezelf geplaatst kreeg.  In mijn brein broeiden verschillende plannen. Een jurkje in 4FF-stijl voor Noor, een tennis-outfit voor Ella (waar haal ik het begot, hier is zelfs geen tennisracket in huis te vinden), een Mara van Compagnie M in spons, ... Er is niets zo vermoeiend als een brein dat vol plannen zit, en waar je de weg in kwijtraakt. Dus deed ik weer van uitstelgedrag.  Donderdag werd de knoop doorgehakt, stofjes werden verzameld, fournituren ...

Ik beken, ik ben één van de weinigen die nog nooit een editie van La Maison Victor kocht. Niet dat het boekje me niet kan bekoren, maar er liggen hier al zoveel tijdschriften in huis en mijn to-do-list is zo eindeloos, dat ik het me bespaar om het magazine te kopen. Tijdens mijn naaiweekend kreeg ik een editie van La Maison Victor kado.  Tijd om er iets uit te maken. Ik koos voor een winters jurkje, maar maakte een zomerversie in een tricootje dat hier al veel te lang lag te liggen. De mouwtjes werden ingekort en Noor is weer speelklaar! Patroon: Sienna Dress uit La Maison Victor Stofje: ooit gekocht in De Stoffenstraat

Katrien kan toveren. Dat wisten we al lang. Zij maakt zonder verpinken de mooiste creaties van het hele blogland. Ik moest dan ook geen seconde nadenken toen ze vroeg of we een jurkje wilden testen. De Simple Dress doet haar naam alle eer aan. Het is eenvoudig te maken, snel klaar en ideaal voor zomerse dagen. Ik maakte voor Ella maatje 10 jaar, en voegde enkele centimeters lengte toe, zodat het een groeispurtje ook overleefd. Het zonnige weer en een bezoekje aan de kinderboerderij later deden ons besluiten dat er zo nog een aantal versies zullen volgen. Wordt vervolgd dus. Gratis patroon: Simple Dress Stof: Stoff.be locatie: kinderboerderij

Ik loop een beetje achter. Terwijl zij al dacht dat ze de laatste ging zijn. Niet dus. Het was vorige week redelijk druk hier in huis en het maken van de blogpost nam iets meer tijd in beslag dan ik dacht. En ik kan het niet maken om iemand niet te bedanken. Allereerst duizend maal dank aan Marie-Paule . Zij nam de organisatie van het hele weekend voor haar rekening. En we kwamen niets, maar dan ook niets te kort. Marie-Paule vond 19 andere enthousiastelingen waarmee het wonderbaarlijk goed klikte, we vertoefden in een prachtig vakantiehuis , ze zorgde voor lekker eten, we kregen bezoek van een stoffenshop , ... het hele weekend kwamen we niets tekort! We werden zelfs verrast met een enorme goodiebag. Een leuke tas vol dingen die een naaisters zeker kan gebruiken, die met veel 'Ooohs' en 'Aaahs' werd uitgeladen. Het lijstje met sponsors is enorm, ik wil niet weten hoelang Marie-Paule erover deed om dit netjes te sorteren voor ons.   We kregen leuks va...

... mijn valiezeke, met daarin een comfy outfit, een pyama en toiletgerief, vrij basic dus. ... mijn naaimachine ... de overlock ... een krat met projectjes ... een zak vol stofjes ... het koffertje kamsnaps ... en niet te vergeten een lekker flesje cava! ... een hele koffer vol dus. En waar trok ik dan naartoe?  Ik mocht genieten van een weekendje in de Stille Kempen , een weekendje waarvan ik daadwerkelijk genoten heb. Samen met 19 andere dames zette ik me van vrijdagavond tot zondagnamiddag achter mijn naaimachien. Wie dacht dat het daar een echt kippenhok met kakelende hennen zou zijn, had het mis. Er werd met opperste concentratie getoverd, stukken stof werden kledingstukken, er werd met goede raad gegooid, ... Het is gewoon onvoorstelbaar dat 20 vreemden het zo goed met elkaar konden vinden. Voor mij was het weekend veel te kort. En wat ik mee terugbracht? Dat laat ik jullie zien in een volgend blogbericht. Ik kijk al uit naar een vol...