woensdag 31 oktober 2018

Een houten kadootje!

Twintig jaar geleden gooide mijn papa zijn leven helemaal om. Hij maakte van zijn hobby zijn beroep en opende een taverne. Intussen veranderde het concept (en het interieur) en runt hij een huiskamerrestaurant. Daarnaast geeft hij ook avondles koken. Zo kunnen anderen ook genieten van zijn kunsten. Want dat zijn het, kunsten. Hij tovert met ingrediënten en creëert de lekkerste gerechten.
Deze week is hij jarig. En elk jaar wordt het moeilijker om een kadootje te verzinnen. Want zoals elke vader, heeft hij alles. Zeker als je hobby je beroep geworden is.

Dankzij de dames van Feeërieke duurde mijn zoektocht niet zo lang. Ik schreeuw al jaren dat ik ooit houtbewerking wil gaan volgen. De geur van hout, de verschillende kleuren, vormen, het zachte, natuurlijke uitzicht, en dat in combinatie met wat creatief talent, hoe zalig moet dat zijn? Jammer genoeg zit mijn agenda al zo vol, dat ik daar pas in een volgend leven aan ga toekomen.
Bij Feeërieke vond ik een houtbrandapparaat en een collectie blanco houten spullen. Internet werd afgeschuimd op zoek naar fijne quotes en ik ging aan de slag.


Met de EZtransfer kan je makkelijk tekst van een blad overzetten op je ondergrond. Eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik even vergeten was om mijn tekst in spiegelbeeld af te printen, dus ik schreef alles met losse hand op het hout.
De brander heeft zeven verschillende opzetstukjes, waardoor je eindeloos kan variëren. Ik gebruikte enkel een dikke en een dunne schrijfpunt, maar voor een volgend project (oja, dit is echt verslavend) gaan andere opzetstukken zeker nuttig zijn.


Mijn oog viel eerst op de houten lepels, zeker nuttig voor een kok. Heel bescheiden begon ik met de naam van mijn papa er op te zetten. En ik vond dat dat al meer dan genoeg was.
Een houten memobord, waarop een recept kan bevestigd worden, werd voorzien van een fijne qoute.



Ook een houten kratje en onderzettertjes kregen een spreuk.
Een wijnkistje werd gevuld met een zelfgemaakte, pikante olijfolie.

 

 




Dit alles vormt een fijn geheel.




Om het kadootje nog een persoonlijke touch te geven, zocht ik een blanco receptenboekje. Zo kunnen geheime recepten later aan het nageslacht doorgegeven worden. Een toevallig (bestaat dat?) bezoekje aan The Flying Tiger later was ik een boekje rijker.


Papa, gelukkige verjaardag, op naar nog vele jaren (en dat we nog lang mogen proeven van al het lekkers dat je altijd tevoorschijn tovert!)


donderdag 18 oktober 2018

Never change a winning team

Ella en haar jurkjes, het blijft een moeilijk topic.Want het kind heeft karakter. Ik kan me geen makkelijkere dochter voorstellen dan Ella, maar als madam neen zegt, dan is het ook neen. Compromissen kent ze niet. Zo ook niet als het over haar kledij gaat.
Gelukkig is er één patroon dat hier al meermaals uit de kast kwam, en waar ze nog steeds zotcontent van is. Tijdens het naaiweekend plande ik een versie in een allernieuwste SYAS. Bijna moest ik mijn plannen staken, in alle hevigheid had ik het verkeerde patroon meegenomen. Maar zoals in elk sprookje, is er steeds wel een reddende engel, zo ook op ons naaiweekend.
Veel hoef ik er niet over kwijt. Het patroon werd hier en daar wat vergroot (wegens een groeiende dochter en patroon dat maar tot 10 jaar gaat). En intussen ben ik ook verliefd op de kwaliteit van de stof (als allerlaatste op de wereld waarschijnlijk), wat een zaligheid om te verwerken, en nog meer een zaligheid om te dragen.
Ella deed zelf de choreografie van de fotoshoot. Zalig toch, kinderen met een eigen wil!






Patroon: Lena jurk uit 'Zelfgemaakte kleertjes' van Catharine Deweerdt
Stof: Twill Noise van SYAS, gekocht bij Huis van Katoen

Stof 2018: 21 in, 51 uit

maandag 15 oktober 2018

Ik ging op naaiweekend en nam mee ... de mama!

Jawel, jullie lezen het goed, ik ging op naaiweekend en ons moeder ging mee.
In mijn kindertijd werd ik verwend door zelfgemaakte kleertjes, ik werd letterlijk grootgebracht met een naaimachine in de buurt. Toch werd de microbe pas later doorgegeven. Zo ergens rond mijn huwelijk kreeg ik het idee om mijn trouwjurk zelf te maken. Een nieuwe naaimachine en overlock zorgenden toen voor een resultaat waar ik nog steeds fier op ben. En zo werd mijn nieuwe hobby geboren.
Ook moederlief liet haar machine niet stilstaan. Met ups en downs werd er genaaid, zowel voor kleinkinderen als voor zichzelf. Zeker nu ze mag genieten van haar pensioen.
Toen Davina liet weten dat ze een naaiweekend organiseerde, hoorde ik mijn moeder tegen de moeder van een vriendin zeggen dat ze dat ook wou doen. Niet veel later werden er dus twee moeders ingeschreven.

Vorig weekend was het zo ver, we trokken naar Westmalle. Het hele weekend hoorde ik zoemende machines, zag ik kledij tevoorschijn getoverd worden, en ik genoot. Van de rust, van de tijd die ik ongestoord kon indelen (ik ontsnapte zaterdagavond even voor een optreden van Vive La Fête, hemels gewoon) en de toffe babbels aan de naaitafel.
Ik plande een aantal projectjes, begon aan alles, maar spijtig genoeg raakte er niets volledig klaar. Er is dus nog werk aan de winkel.

Wat wel klaar raakte, waren de ritstasjes die we als verrassing voor elkaar maakten. Naar goeder gewoonte uit restjes stof. We speelden een beetje vals, mijn moeder en ik. Want zij maakte nog nooit zo een tasje. Ik maakte de twee ritstasjes vooraf. En ik leerde haar ter plaatse hoe ze er nog ééntje moest maken. 



De titel van mijn blogpost deed jullie misschien denken dat ik nog het een en ander te vertellen had over mijn moeder. Dat is eigenlijk nie zo. Ik kan alleen maar zeggen dat zij wel haar naaisels afkreeg. En dat het zeker voor herhaling vatbaar is, zo moeders meenemen. Quality-time voor allebei.

Bedankt Davina voor het organiseren van dit fijne weekend. En om ons te voorzien van een rijkelijk gevulde goodiebag.

Ook dikke merci voor alle gulle gevers!
Babarum - Bel'etoile - Braspenninckx naaimachinekliniek - Coffee and thread - Costur Art - De Banier - Eef Theys - Fabricated - Fairytailors - Feeërieke - Iris May - La Maison Victor - Lannoo - Miss Pixie - Olive - Pieke Wieke - Poppy - Lotte Martens - Sansahash - See you at six - Spoonflower - Stoffengalerij - Stoffenkamer - Stoffenstraat - Thread Theory - Waffle patterns

Stof 2018: 20 in, 50 uit

woensdag 10 oktober 2018

Ook een beetje Stik Belgique

Ook dit jaar wordt er weer van Stik Belgique gedaan. Deze keer worden Belgische talenten in de kijker gezet gedurende de ganse maand oktober. Je vindt me niet terug in de wekelijkse blogtoer, maar ik kon toch niet achterwege blijven.


Een tijdje geleden vond ik in de koopjeshoek van Veritas een diy-pakketje van Lotte Martens. Het was al eens opengeweest, de verpakking vertoonde hier en daar wat scheurtjes, die mooi met plakband gecamoufleerd werden, maar een deftige inspectie leerde me dat het geheel nog volledig was. Zo belandde er een prachtlapje (met versteviging en al) voor een zacht prijsje in mijn kast.

De verpakking en werkbeschrijving werden genegeerd. Ik gebruikte een gratis patroon, wat resulteerde in een prachttas. Dit gebeurde niet zonder gevloek en getorn. De scubastof liet zich gewillig stikken, maar liet hier en daar een welving achter die mij niet zinde. Ook de draagriem werd tot drie keer toe hermaakt wegens te dik voor de glijders, te scheef gestikt, ... (hiervoor kocht ik nieuwe zwarte scubastof, het lapje Lotte Martens was net te klein om anderhalve meter riem te voorzien)


 

Ondanks alles ben ik blij met het resultaat. Een simpele handtas, net groot genoeg voor wat persoonlijke bezittingen, meer moet dat niet zijn.
En met een Belgisch stofje!





Stof: Diy-pakket van Lotte Martens, aangevuld met scuba uit Kwantum,
Fournituren: Huis van Katoen
Patroon: Lilac Mini Messenger (gratis internetpatroon)

Stof 2018: 20 in, 47 uit

dinsdag 2 oktober 2018

De rustigste september ever!

De laatste jaren kreeg ik meermaals te horen: 'Hey, lang geleden, alles goed met jullie?' En dan was mijn antwoord steevast: 'Ja hoor, drukdrukdruk!' En ik deed gewoon druk verder. 
Jullie weten wel hoe dat gaat. Twaalf jaar geleden werd ik moeder. We namen een beetje een valse start, maar sloegen ons erdoor. Twee jaar later kwam er een dochter bij. En dan ging het leven in een snelle vaart vooruit. Peuters werden kleuters, gingen plots naar de lagere school en kregen een berg hobby's. Dat in combinatie met voltijds werken in een onregelmatig uurschema en een verbouwing maakten dat ik steeds aan het zorgen, puzzelen en rondrijden was. Zorgen voor de dochters, zorgen voor de was en plas, zorgen voor eten, zorgen voor het hele huishouden. 
Eigenlijk vooral zorgen dat het plaatje klopte, dat alle puzzelstukjes op de juiste plaats terechtkwamen. Ik was zo aan het zorgen voor alles, dat ik mezelf vergat. Tot een vriendin op een vrijgezellenavond zich luidop afvroeg waar die spontane, vrolijke flapuit, het feestbeest van weleer gebleven was. Ik nam het haar kwalijk, liet een traan, was zelfs een beetje boos om deze opmerking. Langzaamaan begon ik te beseffen dat ze gelijk had. Het moederschap had me veranderd, ik nam mijn verantwoordelijkheden heel serieus, zelfs te serieus, en vergat te genieten. En erger nog, ik miste mijn vrolijke versie, dat feestbeest ook.
Het werd een heel proces, iets dat een paar jaar duurde, eentje met vallen en opstaan. Leren neen zeggen, niet alleen tegen de buitenwereld, maar ook aan mezelf. Leren keuzes maken in plaats van alles te willen doen. Leren mezelf niet zoveel druk op te leggen.
Ik maakte tijd voor kleine dingen, laste verplichte rustmomenten in en stond mezelf toe om eens 'niks' te doen. Ik waakte over mijn slaappatroon en creëerde plaats in mijn hoofd door het hele huis te minimaliseren.
Half augustus begon ons verlof, we trokken naar Frankrijk, genoten van het mooie weer en gunden ons bij thuiskomst nog een paar extra 'niks'dagen. Hobby's in een uurrooster gegoten, boekentassen in orde gemaakt en ik liet alles gebeuren. 
Dat alles maakt dat deze september de rustigste en makkelijkste maand ever werd. Ondanks de start van het schooljaar, van de vele muzikale en sportieve nevenactiviteiten van de dochters.
Het zat allemaal in mijn hoofd, dat druk bezig zijn. 
Het is een slappe koord tussen inspanning en ontspanning, waar vooral voldoening overheerst.
En het is die voldoening die me nu rust geeft.

donderdag 20 september 2018

Voetbaldochters

Sinds begin dit schooljaar mag ik mezelf voetbalmoeder noemen. Begin van de zomer werd er een meisjesploeg gestart in de buurt, manlief wreef zichzelf in de handen en ik, ik gaf toe. Sporten is gezond. Een beetje teamspirit ook. Dus sinds een paar weken staan wij wekelijks langs de zijlijn toe te kijken hoe onze dames het veld overhuppelen, de bal proberen af te snoepen bij hun tegenstander, verdedigen, lopen, en vooral genieten. Tot nu toe wonnen ze nog geen enkele match, maar dat maakt het voor hun niet minder plezant. Hun trainers weten hen te motiveren, en doen elk kind geloven in zichzelf, mooi om te zien.
Vestimentair zijn voetbaloutfits verre van hip. Mijn haar gaat recht omhoog staan als ik de dames zie rondlopen in hun tenu. Ik plande dus om een sportpak te naaien voor hen. De testersoproep van Beth kwam net op tijd. Vorige week lanceerde ze het Alisweatshirt. Ik naaide er een paar weken geleden eentje. En om het plaatje af te maken, kreeg Ella een bijpassende broek.
Zo kan ze in stijl met de buurtjongens mee gaan voetballen.


Het Alisweatshirt is een klein beetje oversized. Het gaat van XXS tot XXL. Ik waagde het erop om voor Ella de XXS te maken. De mouwen werden een klein beetje ingekort, het geheel is nog aan de ruime kant, maar daar trekt mijn voetbalster zich niks van aan. 




patroon shirt: Alisweatshirt  van Sewdiy
stof sweatshirt: Chat Chocolat
stof broek: De Stoffenstraat Kasterlee

Stof 2018: 19 in, 46 uit


zondag 16 september 2018

Sem

Het werd weer uitstelgedrag, dat babybezoek van Sem. Zelfs zo uitgesteld dat hij intussen al één jaar oud is. Om dat te vieren, gingen we niet gewoon op bezoek, nee, we deden van glamping. Zomaar, bij hem in de tuin. We vierden babygeluk, vriendschap en het einde van de zomer. En dankzij het nazomerweer werd het een prachtig weekend.
Ook uitgestelde bezoekjes verdienen een zelfgemaakt kado. Deze keer combineerde ik een patroon uit de lente van 2007 en een stofje uit de restjeshoek van een naaiweekend. Perfecte match.



Patroon: Ottobre lente 2007
Stof: restje
Fournituren: Huis van Katoen

Stof 2018: 17 in, 44 uit

woensdag 22 augustus 2018

Ik breide een trui!

Jawel, ik herhaal: Ik breide een trui!
Niet zomaar een trui. Ik breide de Tara-mini, een breipatroon te vinden in de allereerste Fibre Mood. Onlangs schitterden ze met het (gratis) Frances-patroon, nu maken ze iedereen blij met hun nieuwe magazine, waar twaalf naai- en vier breipatronen in te vinden zijn.


Ik werd instant verliefd op de Tara, perfect gerief voor de oudste dochter.
Een beetje rechts, een beetje averechts, dat lukt nog wel. Maar verder dan een sjaal ben ik eigenlijk nog nooit geraakt. Tot nu dus. Het patroon wordt fijn beschreven en het lukte me dus werkelijk om een trui tevoorschijn te toveren. Breien met priemen nr 8 gaat vooruit als een trein. Ideale vakantiebezigheid.  
Wol zocht ik op zolder bij mijn moeder (daar ligt trouwens wol om mijn dochters tot hun achtiende verjaardag van truien te voorzien).
Ik gebruikte als basis Malou Light van Lang Yarns, een baby alpaca, een superzacht wolletje.
Om niet meteen aan een groot werkstuk te beginnen, maakte ik dus de Tara-mini. En Noor werd het gelukkige slachtoffer.


Omdat haar lijf hier en daar al een groeischeut vertoonde, verwacht ik binnenkort nog een groeispurtje. Zodoende verlengde ik de mouwen van het oorspronkelijk patroon wat, zodat de trui zeker niet ongedragen blijft. De trui is verre van perfect, mijn breiskills kunnen zeker nog wat bijgeschaafd worden. Maar ik ben fier op mijn breisel.
En de dochter zelf is in haar nopjes, ze wil in de trui blijven wonen!


Hoera voor Fibre Mood, hoera voor mezelf!

Meer inspiratie nodig? Kijk dan even op de Linkparty!

vrijdag 17 augustus 2018

Big Hawk Boekentas

Op mijn eindeloze to do lijst stond een boekentas. Maar wegens geen interesse van de dochters, en mijn ook eindeloos uitstelgedrag bleef die dus ergens onderaan bengelen. Tot Piekewieke testers zocht voor haar nieuwe patroon, de Big Hawk. Het ideale moment om van lijstjesschrapperij te doen.


Lieve maakte een prachtig patroon, met een nog voorbeeldigere handleiding. Stap voor stap word je door het patroon geloodst. Ik leerde over verschillende verstevigingen, over hoekjes en kantjes en kon tussendoor niet genoeg krijgen van mijn naaisel en alle leuke details.



Om mijn kastinhoud te doen dalen, zocht ik daar matchende stofjes en leertjes. Ik vond er ook een deel van de fournituren en kon meteen beginnen. Tot ik bij een item kwam dat niet in mijn voorraad aanwezig was. Gelukkig is er Huis van Katoen, niet zo ver hier vandaag, die dan ook nog gewoon op donderdagavond open is. Dank u, Marlies, voor die luxe!

 

Het maken van een tas is niet persé zo moeilijk, toch maakte ik het mezelf niet altijd makkelijk. Af en toe wil ik een keer mijn eigen zin doen, en dan wringt het. Waarna mijn découvitje overuren draait.
Er zitten hier en daar nog foutjes, misschien dat ik me binnenkort toch maar eens waag aan een rondje tornen.



In ieder geval is de Big Hawk een prachtige boekentas, die evt. zelfs dienst kan doen als laptoptas. Lieve maakt het je dubbel zo makkelijk, je kan de fournituren als pakket aankopen, zodat je niet naar de winkel hoeft. Ik knipte een avondje en naaide twee avonden. Dus jullie hebben nog tijd genoeg om klaar te raken tegen 3 september!


patroon: Big Hawk Boekentas
Stof: eigen voorraad

Stof 2018:17 in, 43 uit

woensdag 8 augustus 2018

Ik vulde mijn eigen kleerkast aan!

De zomer is niet zo mijn seizoen. Te warm, te druk, te vanalles. Geef mij maar de lente of de herfst, het moment waarop je de natuur ziet veranderen, van dorre bomen tot bloeiende bloemen, van kleurenpracht en lange wandelingen. Het mindere weer neem ik er met plezier bij.
Afgelopen weken leerde ik de zomer appreciëren. Het was niet van willen, het was van moeten, met zulke temperaturen kan je natuurlijk anders.
Zomerkledij is schaars. Je zal me niet snel met blote benen zien rondhuppelen. Iets met complexen enzo. Toch deed ik van selfish sewing.


Deze week kwam het Lux patroon voor dames uit, een prachtpatroon dat elk seizoen kan omgetoverd worden tot een geweldige jurk.  Bij Isabel kan je alvast inspiratie opdoen.
Ik ging voor de maxidress, tot op heden ontbrekend in mijn garderobe. Omdat ik vooraf niet zeker was of een lange jurk wel iets voor mij ging zijn, koos ik een niet te dure, asymmetrische streepjesstof uit. Mijn vrees bleek ongegrond. 



Luchtig, zalig om te dragen, makkelijk om te maken, casual, chique, .... alles in één kledingstuk. Ik ga het patroon niet te ver weg leggen, er zullen zeker nog verschillende versies volgen.



Patroon: Lux voor dames, beschikbaar van maatje 34 tot maatje 48, inclusief gedetailleerde werkbeschrijving
Stof: Stoff.be

Stof 2018: 17 in, 40 uit

zaterdag 4 augustus 2018

I did it again, maar nu beter!

Ondanks dat ik toen schreeuwde dat ik het nooit meer opnieuw zou doen, begon ik er weer aan. 
Want uiteindelijk was het helemaal niet zo moeilijk, toch?
Mijn vorige versie had een paar structurele probleempjes en die wou ik graag oplossen.
Ik naaide toen tunnels om stokken in te steken en stikte deze onderaan toe, zodat de tent er mooi in kon staan. What was I thinking?!! Meermaals zeeg de tent neer, zwaartekracht, you know!
 
Ik diende een baby te voorzien van een kadootje en sloeg enkele stofjes in. Yeps, af en toe mag ik nog eens zondigen. Zeker als het object te groot is voor het project dat ik in mijn hoofd heb. En zodat ik niet weer uren aan een stuk zou moeten puzzelen. Want dat maakte van de vorige tent een huzarenstukje.
Deze keer pakte ik het wat anders aan. Ik naaide de stoktunnels bovenaan toe, logischerwijs. En de tent? Die blijft gewoon staan. Eat this, zwaartekracht!



Met de restjes knutselde ik nog een stokpaard in elkaar, want een echte indiaan verdient een trouwe metgezel.



Veel plezier, baby C!


Stof: De Stoffenstraat Kasterlee
Patroon: zelf bijeengesprokkeld op het www
Patroon stokpaard: Farbenmix

Stof 2018: 16 in, 39 uit

donderdag 26 juli 2018

L&K Swimsuit, perfect zwemgerief!

Bij het uitruimen van mijn naaikast een tijdje geleden vond ik een grote lap lycra terug. Ik aaide het, begon te dromen van een bikini voor de dochters, maar plooide de lap op en deze verdween samen met mijn plannen weer in de kast.
Sansahash stofte mijn plannen weer af. Zij lanceerde een testersoproep voor jeugdig zwemgerief, van maatje 6 maanden tot 12 jaar. De stamp onder mijn achterste.


Het L&K zwempak heeft twee verschillende opties zodat je telkens weer een ander resultaat tevoorschijn kan toveren. Noor koos voor een haltertop en een basis broekje.
Dankzij de mooie werkbeschrijving lag er hier in geen tijd een mooie bikini op tafel.
En deze is, dankzij het mooie zomerweer, al veelvuldig gebruikt.

Tot 30 juli kan je het patroontje kopen met een mooie korting. Niet te lang twijfelen dus!




Patroon: L&K Swimsuit
Stof: voorraad
Badpakkenelastiek: Huis van Katoen

Stof 2018: 12 in, 35 uit

woensdag 11 juli 2018

Zomerjurk op vraag

Geen groot nieuws, hier ten huize. De zomer is in het land, werken en vrije tijd worden afgewisseld. De meisjes vragen dan wel niet zoveel aandacht, maar mijn naaien staat op een laag pitje. Inspiratie genoeg, dat is het probleem niet. En zeker niet als we de Linkparty van Fibremood bekijken.

Ik plande een jurk voor mezelf, maar wegens een maatprobleempje (waaraan gewerkt wordt) raakte deze niet tijdig klaar voor de Linkparty.
Wat er vorige week wel onder mijn machine uit rolde, is een jurk voor Ella. Een oud patroontje en een oude stof, niet zo heel waauw, maar wel net wat Ella voor ogen had.
Een gelukkig kind, en dus ook een gelukkige moeder.





 

Foto's werden genomen in de 'in aanleg zijnde' tuin, waar momenteel enkel onkruid groeit. Hopelijk kan ik binnenkort mooiere foto's laten zien.
Deze blogpost is mijn bijdrage aan Linkparty 2 van Fibremood.

Patroon: Zelfgemaakte kleertjes 3
Stof: uit de voorraad

Stof 2018: 12 in, 34 uit


donderdag 28 juni 2018

Lux(e)

We worden verwend in ons Belgenlandje. Bel'Etoile zorgde alweer voor een toppatroon, Lux. Je kan kiezen voor een jurk in één of twee delen, of een jumpsuit, en dat voor meisjes van maatje 80 tot 164. (hoera voor deze grootste maatjes, meer dan welkom voor mijn groeiende dochters) Korte mouwtjes, rekkend stofje, zodat het makkelijk aan en uit kan, ideaal om deze zomer stijlvol door te komen!

Met dit patroon kan je je creatieve ei zeker en vast kwijt. Het is klaar in twee uurtjes en je kan naar hartelust combineren, effen, met print, colorblock, ... ik zag al verschillende versies voorbijkomen en ze zijn allemaal om op te eten.
En voor diegenen die nog niet overtuigd zijn: Snel bestellen maar, zolang de blogtour loopt, krijg je gratis de damesversie! Van Lux(e) gesproken.



Ik maakte de jumpsuit voor mijn oudste spring in't veld. En dat er mee kan gesprongen worden, heeft ze alvast bewezen. Ik koos een stofje uit de voorraad en liet de dochter zelf haar print kiezen. Op het lijf geschreven.



patroon: Lux van Bel'Etoile, nog tot 2 juli met gratis damesversie

(en voor de kritische mama's: als ze skeeleren, moeten ze normaal een helm op en pols- en kniebescherming aan, maar voor deze fotoshoot mochten die even uit)

stof 2018: 12 in, 33 uit

woensdag 13 juni 2018

Frances!

Hebben jullie het ook gezien? Sinds deze namiddag lijkt het erop dat Frances het hele internet gehackt heeft. Natuurlijk is het niet zo erg, maar vandaag mag de hele wereld kennismaken met Fibre Mood. En zij doen dat meteen met een krachtig startschot!

Fibre Mood is een community, die alle naaisters en breisters wil bekoren. Elke twee maanden komt er een moodbook met 12 patronen uit, en daarnaast komt er een online platform om elkaar te inspireren en informeren, boordevol stylingtips. Klinkt veelbelovend niet?

Het eerste moodbook is beschikbaar vanaf 12 augustus. Als je je vandaag registreert, krijg je alvast hun eerste patroon, de Francestop, gratis.

Ik printte het patroon eergisteren af, maar wachtte tot vandaag om er effectief aan te beginnen. Uitstelgedrag, weet je wel. Gelukkig is Frances een heel dankbaar patroon. Binnen anderhalf uur is je top klaar. Van een topper gesproken.

Ik twijfelde tussen twee stoffen en koos uiteindelijk voor een lap die hier al heel lang ligt te wachten. Het is een soort zijde, superzacht en comfortabel om te dragen.
Omdat Frances een oversized model is, knipte ik een maatje kleiner uit dan de beschrijving voorschreef. Ook de elastiek die in de mouwtjes zit, werd wat ingenomen.



Letterlijk tussen de soep en de patatten maakte ik een tweede versie. Een lap washed linnen, die ik onlangs voor een ander project aanschaftte bij De Stoffenmadam, werd verknipt. Ik werkte de top af met boordband en voegde een klein accentje toe op de rug. Deze tweede top is nu al mijn favoriet.  Zalig zacht om te dragen, ideaal om te combineren!




Elke maand organiseert Fibre Mood een linkparty voor bloggers en instagrammers. Vandaag staat de eerste online. Laat jullie inspireren!

Stof 2018: 12 in, 32 uit