Doorgaan naar hoofdcontent

Winterse creativiteit

Om mijn breiskills wat te onderhouden, kocht ik vorig jaar in Kruidvat een setje glitterwol, met kleuren in verschillende tintjes, die wonderbaarlijk samengaan. Sindsdien vind je me regelmatig terug in de zetel, al breiend, terwijl de rest van het huishouden naar een leuke film of serie kijkt.  Het is net dat tikkeltje socialer dan in een ander hoekje achter een ratelende naaimachine te zitten. Het is ook een beetje mijn zen-momentje. Verstand op nul, rij na rij zo vordert mijn breiwerk.
De winter ging voorbij en mijn wolletjes verhuisden naar mijn wolmandje. Ooit tikte ik in de Kringwinkel een schattig poppenparkje op de kop, dat doet nu dienst als verzamelplaats voor bolletjes wol (en nog een paar UFO's).  Genoeg materiaal voor nieuwe projectjes, me dunkt.


Nu de avonden weer wat langer duren, haalde ik mandje boven en breide ijverig verder aan mijn werkje van vorige winter.
Zonder hard na te denken toverde ik de wol om tot een lange sjaal. Net zoals Specialia Van der Geyt.
Niks moeilijk, rechts en averechts, gemakkelijk genoeg om mijn hoofd leeg te maken en te genieten van zalige gesprekken in de zetel. 
En lap, ik ben verslaafd. Een volgend projectje staat al op de priemen.








Reacties

  1. Oh, wat een mooie kleurtjes samen <3
    En perfect op tijd af, lijkt mij ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. oooh die kleurtjes passen inderdaad heel mooi samen! en je hebt gelijk breien is net een tikkeltje socialer dan naaien vandaar dat mijn breiprojectjes deze winter ook goed vooruit aan het gaan zijn

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, één intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn überschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Mabel en Babette, een perfect huwelijk!

Het bloggen staat hier op een laag pitje. Corona brengt hier wat rust in alle hobby's. Zo ook in het naaien. Ik geniet van de vrije momenten thuis, ik kan zelfs comfortabel om met mijn eigen getreuzel, nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen. Maar de nieuwe Fibremood gaf me terug een zetje. Ik twijfelde wat ik zou maken, er staat zoveel moois in de laatste editie. Omdat ik nog nooit eerder een broek met rits en gulp maakte, besloot ik deze kans te grijpen, ik daagde mezelf uit.  Stof werd gekozen, gewassen en ... bleef liggen. Het patroon werd meermaals bekeken, ik nam mijn maten, en twijfelde. Mijn gek lijf blijkt heupen te hebben in maat 40 en een taille in maat 44.  Echt he, ik ben geen appel, geen peer, maar een boulet! Iemand ooit al eens een broek gezien die naar boven toe breder wordt? Mijn hoofd snapt er nog steeds niks van.  Her en der werd er advies ingewonnen, maar de twijfel bleef. Dus werd het patroon aan de kant geschoven en maakte ik het me gemakkelijk. De broekplan