Doorgaan naar hoofdcontent

Morgen begin ik eraan!

De meest gehoorde uitspraak hier, sinds begin januari. Niet dat ik vele goede voornemens maakte, maar ik was van plan om weer met de fiets te gaan werken.
Oké, vroeger opstaan en iets later thuis, maar het is wel de moment die het minst verlet in ons gezinsleven, en zo heb ik geen excuus meer om niet te sporten.
Dacht ik, want de koppige winter stak er al een stokje voor.
Straks is mijn vriend, mijn tweewieler, ook wel Look genaamd (niet teveel achter zoeken, het staat gewoon in koeien van letters op zijn carbonnen buik geplakt), weer klaar, na een bezoekje aan de fietsendokter.
Zo ga ik de strijd aan tegen de kilo's die vriend winter aan mijn achterste plakte en die ervoor zorgen dat sommige kledingstukken net iets meer aftekenen dan vroeger. En dat is ook de reden dat ik nog geen nieuwe kleren gekocht of gemaakt heb voor mezelf.
Fietsen alleen is natuurlijk niet genoeg, dus zal ik ook op mijn eten moeten letten. Meer fruit, groenten, meer water, iedereen kent het wel, maar voor mij is het niet zo gemakkelijk om overal af te blijven.
De deadline om tegen de maand april een paar pondjes minder te wegen, is uitgesteld tot eind mei. De weegschaal wordt mijn vriend en vijand. Hij tovert een glimlach op mijn gezicht bij elke 100 gram die er af gaan, maar zal evenzeer voor minder prettige momenten zorgen.
Morgen begin ik eraan, echt waar.
Als jullie me nu willen excuseren, ik ga nog wat chips eten.

Reacties

  1. Ja want morgen is het dus gedaan....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik doe mee en heb ter compensatie van de honger die ik ga lijden een twix, chcomousse en drie volwassen paaseieren binnen gespeeld. Bring it on!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oké, daar kunnen mijn waterijsje, pistachenoten en een pruim (jawel, een fruitje, goed hé), niet tegenop.

      Verwijderen
  3. Ik had het geluk een vierjarige fietscompagnon te hebben die zelfs bij barre weersomstandigheden mij vrolijk tot fietsen aanmaande. Anders had ik waarschijnlijk ook al vaak excuses gezocht om twee wielen te ruilen voor vier. En eenmaal een routine opgebouwd, wordt er niet meer getwijfeld. Veel courage morgen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Succes! Nu je het hier zo neerzet, moet je wel ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zo herkenbaar. Morgen begin ik er ook aan, en nu genieten van de laatste reep double lait!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo herkenbaar. Morgen begin ik er ook aan, en nu genieten van de laatste reep double lait!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. succes, ik ben alvast weer beginnen zwemmen, en water drinken, nu nog van al die lekkernijen kunnen afblijven... Misschien moeten we zo'n Loserswedstrijd beginnen als de Sanseveria? Kwestie van elkander te motiveren?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wanneer spring je binnen om op de weegschaal te komen staan?

      Verwijderen
  8. Wat goed! Ik heb vanochtend ook al weer dapper een rondje gerend met mijn nieuwe beste vriendin (evi).
    Succes! Het gaat je vast lukken.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik moet vooral leren MINDER eten. Ik eet al heel gezond, want geen vlees of vis, weinig zuivel, dus veel groenten, noten etc., maar dus vaak gewoon iets te veel omdat het allemaal zo lekker is ;-) Dus misschien moet ik gewoon wat vaker minder lekker eten maken, en dan komt het tegen de zomer misschien helemaal goed ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Op het werk noemen wij dat het FDH-dieet: freet de helft-dieet. Maar ik kan beter mijn bord leegeten en het snoepen laten, want dat is mijn grootste probleem.
      Het moest allemaal zo lekker niet zijn.

      Verwijderen
  10. Hoi Hanne
    Bedankt voor het pakje, super leuk.
    groetjes Hannie

    BeantwoordenVerwijderen
  11. En? Gaat dat een beetje met de fiets? Deze week stond toch wel een behoorlijk windje, daar was ik niet graag tegenin gegaan. Veel succes ermee!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, één intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn überschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Mabel en Babette, een perfect huwelijk!

Het bloggen staat hier op een laag pitje. Corona brengt hier wat rust in alle hobby's. Zo ook in het naaien. Ik geniet van de vrije momenten thuis, ik kan zelfs comfortabel om met mijn eigen getreuzel, nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen. Maar de nieuwe Fibremood gaf me terug een zetje. Ik twijfelde wat ik zou maken, er staat zoveel moois in de laatste editie. Omdat ik nog nooit eerder een broek met rits en gulp maakte, besloot ik deze kans te grijpen, ik daagde mezelf uit.  Stof werd gekozen, gewassen en ... bleef liggen. Het patroon werd meermaals bekeken, ik nam mijn maten, en twijfelde. Mijn gek lijf blijkt heupen te hebben in maat 40 en een taille in maat 44.  Echt he, ik ben geen appel, geen peer, maar een boulet! Iemand ooit al eens een broek gezien die naar boven toe breder wordt? Mijn hoofd snapt er nog steeds niks van.  Her en der werd er advies ingewonnen, maar de twijfel bleef. Dus werd het patroon aan de kant geschoven en maakte ik het me gemakkelijk. De broekplan