Doorgaan naar hoofdcontent

Diamant

65 jaar geleden trouwden de moe en de va.
(mijn grootouders dus)
85 en 87 jaar oud zijn ze intussen
 en nog steed even hip als op hun trouwfoto
 
 
 
Onlangs kreeg ik van diezelfde moemoe een kleed kado,
een echt suitekleed van de jaren stillekes.
Ik was meteen verliefd op het stofke.
 
 
Na wat prullen, prullen en nog eens prullen,
werd er een kleedje voor mezelf getoverd.
 
 
Met de overschot maakte ik twee rokjes voor mijn meisjes.




Merci moemoe,
 
je bent niet van goud maar van diamant,
en ik hoop dat ik nog eens een schat uit je kleerkast mag plukken.

Reacties

  1. Rika18 juli 2013 om 16:44

    Ooh wat tof,
    dat er nu drie plezier hebben van Moemoe's kleedje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Edje18 juli 2013 om 19:39

    Wow dat is nog eens een schat van zolder ja!
    En dat moet wel een immense jurk geweest zijn als dit er allemaal uit kan! Mooi hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve18 juli 2013 om 20:36

    Niet meoilijk dat ge verliefd zijt op dat stofke, zo schoon. En zo veel er uit kunnen maken, super!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. les quatre mères18 juli 2013 om 20:41

    Dat moet een gigantische jurk zijn geweest! Altijd leuk om iets oud te recupereren en je helemaal eigen te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Unknown18 juli 2013 om 21:25

    Supermooi! Een moemoe met smaak!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mama poppemie18 juli 2013 om 23:10

    Ik kan niet zeggen wat ik nu het mooiste vind,dus zeg ik,alles :)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. With love - by Eva19 juli 2013 om 09:50

    Ik ben fan!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Anoniem19 juli 2013 om 09:50

    Staat je heel goed! Mooi gemaakt!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. eva maria21 juli 2013 om 10:24

    Waauw, wat een prachtige stof! Superschoon, alle drie!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Unknown13 oktober 2013 om 13:38

    Wat leuk! Alledrie 'asortie'!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Mama Deborah13 oktober 2013 om 18:37

    Wat leuk!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pud...
369 reacties
Meer lezen

Marcia

 Terwijl mijn kinderen de voorbije jaren groeiden, deden mijn stoffen dat niet. Enter langgekoesterde lappen, die intussen grandioos te klein zijn om kledingstukken uit te fabriceren. Neem daarbij nog dat de dames een eigen mening hebben over kledij en er al eens geroloogd wordt als ik iets tevoorschijn tover, ... u begrijpt dat het naaien voor de pubers op een laag pitje staat. Toch trok ik onlangs mijn stoute schoenen aan en trok een knuffelzacht pelsje uit de voorraad. Ik daagde mezelf uit om uit de70cm stof een FibremoodMarcia te maken, zonder medeweten van de dochter. Welke koukleum zou er kunnen weerstaan aan een superaaibaar mouwloos vestje, om op kille avonden bij aan te trekken? Alles verliep volgens plan (als je niet meetelt dat mijn huis, na het knippen van de stof, eruitzag alsof er een konijn gestroopt werd). Het voeren van het vestje zorgde voor wat hersengekraak, maar verliep zonder het gebruik van mijn tornmes. Applaus voor mezelf.  De eerste sneakpeek leverde ...
101 reacties
Meer lezen

Want tassen heb je nooit te veel! (en een gratis patroon)

Patronen testen is momenteel de enige manier om mij achter mijn naaimachine te krijgen. Het gaat gegarandeerd gepaard met deadline-stress.  Maar tot op heden heb ik het allemaal netjes overleefd.  En hoop ik dat de patroonontwerpsters tevreden zijn met het resultaat. Voorbije week knipte en naaide ik een tas in elkaar, de Linore tas. Een kleine uitdaging, want het was de eerste maal dat ik nepleer en Decovil Light gebruikte. Uiteindelijk was de stress nergens voor nodig.  De tas raakte tijdig klaar, het werken met nepleer verliep zonder problemen en de Decovil zorgt ervoor dat de tas mooi zijn vorm behoudt. De patroondelen van de grote tas werden op één avondje rustig getekend, en uit de stof geknipt, de volgende middag zat de tas in elkaar. Het resultaat is een ruime tas, waar perfect een kaft inpast. Ideaal om mee te nemen naar werk, school, voor boodschappen, ... De mijne werd meteen in gebruik genomen. Natuurlijk konden de dochters ni...
12 reacties
Meer lezen