Doorgaan naar hoofdcontent

Nog juffenkadootjes

Noor kreeg dit jaar een nieuwe juf, een splinternieuwe juf nogwel, recht van de schoolbanken.
Er werd wat getwijfeld, maar al gauw stal ze de hartjes van alle kinderen van de klas, 
en ook die van de ouders.

Juf Tessa houdt van shoppen, volgens Noor toch. 
En waar kan geen enkele vrouw aan weerstaan (buiten schoenen, natuurlijk)
aan een sjakos!

Daarom toverde ik gisterenavond nog snel een tas in elkaar.



Juf Tessa, dank u voor het leuke schooljaar. 
Je hebt dat geweldig gedaan.
Ik hoop dat je de rest van je carrière met evenveel enthousiasme kan verderzetten.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, één intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn überschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Belle

Een nieuwe Fibremood, een nieuwe Linkparty. En weeral een nieuw duwtje in mijn rug om nog eens achter mijn naaimachine te kruipen.  Belle, een luchtige zomertop met aparte mouwinzet, sprong er voor mij deze keer meteen uit. Naar goede gewoonte loodste de werkbeschrijving me probleemloos door het hele proces. Ook de maattabel liet me niet in de steek.  De moeilijkheid, daar zorgde ik zelf voor. Het overtekenen en knippen van het patroon gebeurde op verschillende momenten. Hier en daar vergat ik een markering aan te brengen. Het naaien zelf werd ook gespreid over een paar momenten, eerder tussendoortjes. En zo gebeurde er wel het een en ander. De zijnaad van het topje werd te snel dichtgenaaid (en overlockt) waardoor ik kon tornen. Het halsboordje ging er achterstevoren aan, dus weer een avondje zoet met draadjes losmaken. De mouw werd ondersteboven ingezet.  Kortom, volgende keer beloof ik mezelf om iets gestructureerder te werk te gaan en wat meer naaitijd in te lassen. En zo hoop ik o