Doorgaan naar hoofdcontent

Ik ging op reis en bracht mee terug ....

Ik loop een beetje achter. Terwijl zij al dacht dat ze de laatste ging zijn. Niet dus.
Het was vorige week redelijk druk hier in huis en het maken van de blogpost nam iets meer tijd in beslag dan ik dacht. En ik kan het niet maken om iemand niet te bedanken.

Allereerst duizend maal dank aan Marie-Paule. Zij nam de organisatie van het hele weekend voor haar rekening. En we kwamen niets, maar dan ook niets te kort. Marie-Paule vond 19 andere enthousiastelingen waarmee het wonderbaarlijk goed klikte, we vertoefden in een prachtig vakantiehuis, ze zorgde voor lekker eten, we kregen bezoek van een stoffenshop, ... het hele weekend kwamen we niets tekort!
We werden zelfs verrast met een enorme goodiebag. Een leuke tas vol dingen die een naaisters zeker kan gebruiken, die met veel 'Ooohs' en 'Aaahs' werd uitgeladen.

Het lijstje met sponsors is enorm, ik wil niet weten hoelang Marie-Paule erover deed om dit netjes te sorteren voor ons.




Heel erg bedankt allemaal, jullie spulletjes werden netjes gesorteerd en zullen zeker van pas komen.

Ook dankuwel aan de dame van Cas&Nina, om die bende losgeslagen dames die de couponbak wel zeventien keer omdraaiden te trotseren. We konden niet alleen stofjes kopen tegen een prijsje, we kregen ook nog een leuke verrassing bij onze aankoop.

Om de kennismaking een beetje vlotter te laten verlopen, maakte iedereen een klein kadootje. Deze werden uitgestald en ieder mocht ééntje uitzoeken. Moeilijke keuze, want er lagen heel wat pareltjes tussen. Na lang twijfelen, koos ik Dominique haar verrassing. Bedankt!


Ondanks dat ik met een klein hartje vertrok, werd het een reuzefijn weekend. Ik genoot van de rust en van het aangename gezelschap. En heb ik weer iets om naar uit te kijken volgend jaar, want reken maar dat ik er weer bij zal zijn.

Reacties

  1. Ik krijg spontaan een glimlach op mijn gezicht bij het lezen van je verslag. Wat was het toch leuk he!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tot volgend jaar!! Of morgen aan de poort ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh, wat was het fijn! Nog beter dan ik had verwacht, heel leuk om jou erbij te hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn om jou te leren kennen, kijk al uit naar de volgende editie :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Waaaauw! Dat zag er inderdaad de moeite uit! Fijn dat jullie zo'n tof weekend hadden!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ok nu ben ik officieel jaloers!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, één intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn überschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Mabel en Babette, een perfect huwelijk!

Het bloggen staat hier op een laag pitje. Corona brengt hier wat rust in alle hobby's. Zo ook in het naaien. Ik geniet van de vrije momenten thuis, ik kan zelfs comfortabel om met mijn eigen getreuzel, nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen. Maar de nieuwe Fibremood gaf me terug een zetje. Ik twijfelde wat ik zou maken, er staat zoveel moois in de laatste editie. Omdat ik nog nooit eerder een broek met rits en gulp maakte, besloot ik deze kans te grijpen, ik daagde mezelf uit.  Stof werd gekozen, gewassen en ... bleef liggen. Het patroon werd meermaals bekeken, ik nam mijn maten, en twijfelde. Mijn gek lijf blijkt heupen te hebben in maat 40 en een taille in maat 44.  Echt he, ik ben geen appel, geen peer, maar een boulet! Iemand ooit al eens een broek gezien die naar boven toe breder wordt? Mijn hoofd snapt er nog steeds niks van.  Her en der werd er advies ingewonnen, maar de twijfel bleef. Dus werd het patroon aan de kant geschoven en maakte ik het me gemakkelijk. De broekplan