Doorgaan naar hoofdcontent

Into Hazel

De derde editie van FibreMood is er, en wat voor ééntje.  Het is een editie op mijn lijf geschreven. Wat een prachtige patronen, er zal hier nog wat genaaid worden, komende weken!


Om jullie te doen meegenieten, maakte ik in voorproef al de Hazel. Oorspronkelijk plande ik een versie voor de oudste dochter, maar een blik in haar kleerkast leerde me dat daar niet echt nood aan was. Het werd een sportieve lange vest, met rits en kap voor mezelf dus. Omdat ik niet zo sportief ben (aheum, understatement of the year), koos ik voor scuba crèpe in plaats van joggingstof. En dat heb ik me niet beklaagd. Wat een zaligheid om te dragen. Ik moest wat puzzelen om alles uit de stof te krijgen, ik volgde niet de aanbevolen hoeveelheid stof, maar hé, het lukte net!
Het maakproces verliep supervlot. Ik voegde enkel een voering voor de kap toe om mijn beige overlockgaren te camoufleren.



Ik kijk nu al uit naar de lente, zodat ik mijn winterjas kan inruilen voor mijn Hazel.


Patroon: Hazel uit FibreMood 3
Stof: De stoffenstraat

Stof 2019: 5 in, 4 uit

Reacties

  1. Ik vind die echt zalig, jouw Hazel! Echt iets voor jou! Topidee om scuba crêpe te gebruiken...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nice article as well as whole site.Thanks.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi! Ik ga 'm ook maken maar wil eerst het patroon uittekenen zodat ik kan kijken of ik hem mss kan maken uit een lap van mijn stoffenstash. Daar zit helaas geen enkele lap van 180 cm bij. Benieuwd met hoeveel stof jij het deed!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Amai Hanne, deze is echt keileuk! Lijkt me ook zoiets supercomfortabel om te dragen <3

    BeantwoordenVerwijderen

  5. Actually really impressed with your article such great & useful knowledge you mentioned here. Background Removal Service
    Car Image Editing service
    clipping path service

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Alice

Er ligt alweer een nieuwe Fibremood in de rekken. En dat terwijl ik al mijn naaiplannen van de vorige editie nog niet kon uitvoeren. Daarom koos ik deze keer voor een simpeler projectje, een trui. Alice is een klassiek patroon waar je veel kanten mee uitkan. De V-hals kan zowel voor als achter gedragen worden, mouwen met of zonder boord, je kiest dus zelf de look van je trui. Ik maakte een maatje kleiner dan de maattabel me voorschreef, oversized is niet echt mijn stijl. In de werkbeschrijving staan de afmetingen van het afgewerkte product, zodat je steeds een idee krijgt van de maat het kledingsstuk, en zelf niet te hard moet nameten. Verder volgde ik gewoon de werkbeschrijving, enkel het beleg liet ik achterwege. De hals werd afgewerkt met dezelfde boordstof als de mouwen en de onderkant. En oh, wat ben ik blij, mijn V-tje lukte van de eerste keer. De stofkeuze bepaalt mee de stijl van je trui. En dan sta je daar in de winkel, overdonderd door het aanbod, en zijn keuze

Een winterse Drew

Ik laste een stop in, een stop op mijn to do lijst. Want hoe meer ik rondneus op internet, hoe langer deze wordt. En dat creëert voornamelijk veel chaos in mijn hoofd. Dus ik stopte met dingen toe te voegen en maak nu eerst het lijstje af. Ergens bovenaan stond een jas, die dochterlief heel graag zou willen. Gemakkelijkshalve zou ze kunnen gaan shoppen en met een soortgelijk kledingsstuk kunnen thuiskomen, ware het niet dat mijn stoffenvoorraad perfect voorzien was voor dit naaiwerk. Tot knopen toe zelfs. Haar eerste Drew werd bijna dagelijks gedragen, dus toen madam thuiskwam met een printscreen van een gevoerde jeansjas, moest ik niet nadenken. Al was het voeren van het jasje in mijn hoofd iets makkelijker dan in realiteit, er werd niet gevloekt, hooguit een keertje gezucht. Het lijkt een heel werkje, al die patroondelen, en dat doorstikken. Maar eigenlijk genoot ik er van. Zeker nu ik de dochter zie stralen in haar jasje. En het werkt ongelooflijk bevrijdend om iets van mi