Doorgaan naar hoofdcontent

De eerste week #Meiplasticvrij

Ons tv-optreden ging niet onopgemerkt voorbij. Langs alle kanten krijgen we reacties. De meeste positief, sommigen ook negatief, maar voor een Belg is muggeziften makkelijker dan complimentjes geven, dus daar lig ik niet wakker van.

Voor we verder gaan met deze post, wil ik even nuanceren dat plasticvrij leven niet haalbaar is. Plasticarm is eerder de juiste term. En met die ideologie willen wij deze maand werken.
Ik sta ervan versteld hoeveel plastic wij zomaar verzamelen. En dat zonder er bij stil te staan. Winkelkar volladen, thuis uitladen en meteen al een berg plastic verpakking in de vuilbak gooien. Vanaf vorige week is dit verleden tijd hier ten huize.
Niet dat onze vuilbak de komende week niet vol gaat zitten, onze kasten zitten nog vol producten waarrond een wegwerpverpakking zit, hopelijk vinden we verpakkingsvrije alternatieven.

Wat deden we de voorbije week dan wel:


We gingen winkelen en namen onze eigen verpakkingen mee. Ondanks dat ik gedacht had dat we gingen nagekeken worden, viel dit best mee. Er was ook geen enkele handelaar die onze eigen potjes weigerde.  Zo kochten we vlees bij de mobiele slager Vleesweelde, onze zuivel werd bij hoeve De Ploeg gehaald, groenten en fruit vonden we bij een plaatselijke boer, op de zaterdagse markt in Geel en bij de Aspergehoeve. 

Onze keuken werd onderworpen aan een keuring. Elke kast werd geopend en er werd opgelijst voor welke producten we een alternatief moeten zoeken. En dat zijn er best een aantal. Het enige wat er nog in twijfel getrokken wordt, is de cornflakes, volgens de dochters is er geen alternatief.



We bakten zelf onze koeken en wraps. Meteen een schot in de roos. Quality-time met de dochters, die letterlijk gesmaakt werd.


Koekendozen, brooddozen en drinkbussen met kraantjeswater zijn al langer ingeburgerd, maar Noor kon haar klasgenootjes overtuigen om haar voorbeeld te volgen.


Tijdens een bib-bezoekje botste ik op Art d'Eco, het boek van Kelly. Een boek vol recyclage en diy-tips. Ideaal dus.


De komende weken wil ik opzoeken hoe ik verpakkingsvrije basisproducten kan inslaan zonder 36 winkels te moeten doen en honderden kilometers moet rijden. En de badkamer gaat ook grondig geïnspecteerd worden om te kijken hoe we daar kunnen verbeteren.

Tips zijn zeker welkom!




Reacties

  1. Die badkamer, dat vind ik nog een lastige. En negatieve reacties, serieus? Ik vond de dochters en hun enthousiasme juist superknap!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mo, supergoed bezig Hanne (en dochters!)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Keigoed, maar ik vind het ongelooflijk moeilijk. Ik heb de indruk dat ik niet meer naar de supermarkt kan want daar is alles voorverpakt en zijn er geen bedieningstogen (meer). Help. En ik heb niet echt tijd om 36 winkels te doen inderdaad...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, één intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn überschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Tilda

 De 20ste linkparty van Fibremood deed me het stof van mijn naaimachine blazen. Na een welverdiende zomervakantie leek het me de ideale moment om na te denken over mijn herfst- en wintercollectie.  Tilda sprong me meteen in het oog.  Sober, korte mouwen, een mooie platte kraag, op mijn lijf geschreven. Ik schoof het patroon even aan de kant, want jurken worden niet zoveel gedragen. En er staat nog veel ander moois in de laatste nieuwe Fibremood.  Toch bleef Tilda door mijn hoofd spoken, dus maakte ik niet de jurkversie, maar kortte deze in tot een blouse.  Zoals we gewoon zijn van Fibremood, zit het patroon als gegoten. Het inkorten van de mouw is de enige aanpassing die ik deed. Veel meer valt er niet te vertellen over Tilda, valt het op dat ik tevreden ben met mijn creatie? Patroon: Tilda uit Fibremood 16 Stof: uit eigen voorraad Stoffenstand 2021: 31 in, 26 uit