Doorgaan naar hoofdcontent

Hack or kak?

Je kan dat soms hebben, zo een instant crush op een kledingstuk. Zo gebeurde het ook bij het zien van Sara, een jasje uit La Maison Victor. Het bleef op mijn lijstje staan tot aan het naaidagje vorige week.
Ik tekende het patroon over,  viste stof en voering uit de voorraad en vertrok. Het leek alleen mijn dagje niet. De lap stof was net te klein. Dan zijn er twee opties, of je rijdt terug naar huis, zoekt in de voorraad naar een groter lap, en begint een halve dag later pas aan je naaiwerk, of je doet een beetje van improvisatie. Het werd optie twee. Een beetje puzzel- en knipwerk (en maar een klein beetje  tijdsverlies) later begon ik te naaien. Wat bleek nu? De paspel die ik bijhad, was net tien cm te kort. Ik liet de moed niet zakken en begon aan de voering. Al gauw merkte ik dat het patroon niet echt klopte. Lag het aan mijn tekenkunsten? Was ik te haastig geweest? Geen idee. Maar mijn naaidag eindigde niet met een jasje, zoals ik gehoopt had. Alles verdween weer in mijn naaidoos en belandde op de stapel UFO's.

Ik liet het een paar dagen bezinken, sprak mezelf wat moed in en ging opnieuw aan de slag. Ik gebruikte de getekende patroondelen en mijn boerenverstand, alles werd nagemeten en aangepast.
En zo werd mijn jasje toch nog een jasje. Niet zoals ik het me had voorgesteld, het zag er mijn hoofd iets beter uit. Maar het is wel reuze draagbaar.





Patroon: Sara Jas uit LMV nov-dec 2018
Stof en voering uit voorraad


Stof 2019: 0 in, 3 uit


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, één intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn überschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Mabel en Babette, een perfect huwelijk!

Het bloggen staat hier op een laag pitje. Corona brengt hier wat rust in alle hobby's. Zo ook in het naaien. Ik geniet van de vrije momenten thuis, ik kan zelfs comfortabel om met mijn eigen getreuzel, nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen. Maar de nieuwe Fibremood gaf me terug een zetje. Ik twijfelde wat ik zou maken, er staat zoveel moois in de laatste editie. Omdat ik nog nooit eerder een broek met rits en gulp maakte, besloot ik deze kans te grijpen, ik daagde mezelf uit.  Stof werd gekozen, gewassen en ... bleef liggen. Het patroon werd meermaals bekeken, ik nam mijn maten, en twijfelde. Mijn gek lijf blijkt heupen te hebben in maat 40 en een taille in maat 44.  Echt he, ik ben geen appel, geen peer, maar een boulet! Iemand ooit al eens een broek gezien die naar boven toe breder wordt? Mijn hoofd snapt er nog steeds niks van.  Her en der werd er advies ingewonnen, maar de twijfel bleef. Dus werd het patroon aan de kant geschoven en maakte ik het me gemakkelijk. De broekplan