Doorgaan naar hoofdcontent

Zing Ze!




Mutsen, sjaals en handschoenen werden hier al uit de kast gehaald. Vertrekken in de schemer en terug aankomen in het donker, kachel aansteken, dekentjes in de zetel, warme choco na een fikse wandeling ... De winter is in aantocht. Niet meteen mijn favoriete seizoen, maar er zijn wel leuke momenten om naar uit te kijken. En niet alleen voor mij, ook voor de kinders. De Sint, familiefeesten met Kerst en Nieuwjaar, en niet te vergeten het oudjaarszingen.
Nostalgie, nostalgie. Als kind maakte ik samen met de buurtjes een heus plan, zodat we toch maar geen enkel huis oversloegen. Goed ingeduffeld en voorzien van handige draagzakken trokken we het dorp rond om zoveel mogelijk lekkers en centjes te verzamelen.  Bevroren, maar voldaan kwamen we 's middags onze buit op de keukentafel omkappen, om dan nog weken lang te kunnen genieten van een volle snoepkast. 

http://www.geel.be/file_uploads/43559.jpg

De k.ERF (Kempense erfgoedcel) wil ervoor zorgen dat deze traditie niet vergeten wordt. En niet alleen deze bedelzangtraditie, er bestaan er nog vele anderen. Naast een website en educatieve pakketen voor scholen, werd er ook een boek gemaakt.
Toen ik gevraagd werd om mee te werken aan dit creatief boek moest ik niet lang nadenken. Ik stond ervan versteld dat er in de Kempen zoveel bedelzangtradities bestaan. Samen met enkele andere creatieve mensen gingen we op zoek naar leuke knutseltips en toffe recepten.

Al een beetje nieuwsgierig? Woensdag 10 december om 14u wordt het boek voorgesteld in de bibliotheek van Geel. Iedereen welkom!

Reacties

  1. Oh ja, hier ook nieuwjaarke zoete hoor! (Noorderkempen dan)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bij ons in Herenthout (ook Kempen) wordt ook nog ieder jaar nieuwjaar gezongen. Pure nostalgie! Da's elk jaar weer met warmte terugdenken aan die zalige tijd toen we zelf nog gingen zingen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh, ik heb zo'n toffe herinneringen aan nieuwjaarzingen! Heel het dorp stapten we af... En om 12u reed onze papa met ons nog rap naar de brouwer, want daar kregen we een fleske Gini! Ongezien in de vroege jaren 80!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pud...

Marcia

 Terwijl mijn kinderen de voorbije jaren groeiden, deden mijn stoffen dat niet. Enter langgekoesterde lappen, die intussen grandioos te klein zijn om kledingstukken uit te fabriceren. Neem daarbij nog dat de dames een eigen mening hebben over kledij en er al eens geroloogd wordt als ik iets tevoorschijn tover, ... u begrijpt dat het naaien voor de pubers op een laag pitje staat. Toch trok ik onlangs mijn stoute schoenen aan en trok een knuffelzacht pelsje uit de voorraad. Ik daagde mezelf uit om uit de70cm stof een FibremoodMarcia te maken, zonder medeweten van de dochter. Welke koukleum zou er kunnen weerstaan aan een superaaibaar mouwloos vestje, om op kille avonden bij aan te trekken? Alles verliep volgens plan (als je niet meetelt dat mijn huis, na het knippen van de stof, eruitzag alsof er een konijn gestroopt werd). Het voeren van het vestje zorgde voor wat hersengekraak, maar verliep zonder het gebruik van mijn tornmes. Applaus voor mezelf.  De eerste sneakpeek leverde ...

Want tassen heb je nooit te veel! (en een gratis patroon)

Patronen testen is momenteel de enige manier om mij achter mijn naaimachine te krijgen. Het gaat gegarandeerd gepaard met deadline-stress.  Maar tot op heden heb ik het allemaal netjes overleefd.  En hoop ik dat de patroonontwerpsters tevreden zijn met het resultaat. Voorbije week knipte en naaide ik een tas in elkaar, de Linore tas. Een kleine uitdaging, want het was de eerste maal dat ik nepleer en Decovil Light gebruikte. Uiteindelijk was de stress nergens voor nodig.  De tas raakte tijdig klaar, het werken met nepleer verliep zonder problemen en de Decovil zorgt ervoor dat de tas mooi zijn vorm behoudt. De patroondelen van de grote tas werden op ƩƩn avondje rustig getekend, en uit de stof geknipt, de volgende middag zat de tas in elkaar. Het resultaat is een ruime tas, waar perfect een kaft inpast. Ideaal om mee te nemen naar werk, school, voor boodschappen, ... De mijne werd meteen in gebruik genomen. Natuurlijk konden de dochters ni...