Doorgaan naar hoofdcontent

Een 'beestige' vakantie!

Dat onze vakantie vol avontuur zat, konden jullie al lezen. 

Wat jullie nog niet weten is dat we er een 'beestige vakantie' van gemaakt hebben.
Klaar voor een overload aan foto's?

We bezochten het Eifelpark in Gondorf, een 70ha groot wild- en pretpark. We zagen beren, herten, wolven, wilde zwijnen, ... en genoten van talrijke attracties. Wie denkt dat er hier niet moet gewandeld worden, heeft het mis, het park is redelijk heuvelachtig. Gelukkig werd daar over nagedacht en vind je overal leuke pleintjes met avontuurlijke speeltuinen, een waterspeelplaats, een kinderboerderij. Kortom, een aanrader voor een dagje vol speelplezier.





Ook het Dinopark in Erzen is de moeite waard. Het is gelegen in natuurparkcentrum Teufelsschlucht, vanwaar verschillende mooie wandelingen vertrekken. De rondgang in het dinopark is ongeveer 1.5km lang en onderweg kom je levensechte dino's tegen. Op het speelterrein ontpopten onze meisjes zich als echte paleontologen.




Op aanraden van onze gastvrouw bezochten we het Adler- und wolfspark Kasselburg. Rondom een oude ruïne bewandel je een pad en kom je heel wat dieren tegen. Niks groots of commercieels, maar zeker leuk om met kinderen te doen. Vooral de roofvogelshow kon hen bekoren.




Om onze vakantie af te sluiten bezochten we het wildpark in Daun. Tijdens een 8km lange autorit genoten we van het mooie uitzicht, op zes uitzichtpunten kan je op de tribunes dieren voeren. Leuk en spannend, want het bleef heel stil in de auto omdat de meisjes steeds geconcentreerd rondkeken op zoek naar loslopend wild.






En om onze vakantie helemaal compleet te maken, mochten onze dames gaan wandelen met de paarden van onze gastvrouw.





Een beestige vakantie dus!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, één intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn überschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Yushu

 De nieuwe Fibremood (nummer 25intussen al) deed mijn hoofd tollen. Een prachtige herfstcollectie , maar mijn brein is nog in zomermodus. Daarom koos ik voor een top die nu al kan gedragen worden, maar perfect nog een tijdje meekan. Yushu is de naam van een patroon voor zowel een jurk als een bovenstuk. De snit is eenvoudig, het is de afwerking van de schouders die mij meteen in het oog sprong. Plooitjes, een schoudervulling, ik zag het al zo voor me.                               Het maakproces viel iets tegen. Ik koos voor een soepelvallend stofje en ploeterde met de afwerking van de armsgaten. De bijpassende elastische biais die ik kocht, was te zwaar, deed het geheel volledig uitlubberen. Biais gemaakt van de stof zelf, zorgde ook voor een dikte, die de top geen eer aandeed. Dus na veel zuchten, tornen, naaien, zuchten, tornen, naaien,  en dat nog eens maal 3, besloot ik de armsgaten gewoon af te werken met een zelfgeknipte boord uit mijn laatste restje stof.  Het beleg dat werd vo