Vorige week stond er een trouwfeest op de agenda. Daags voordien stond ik een beetje wezenloos voor de kleerkast. Ik nam mezelf in januari voor om niet meer te gaan winkelen tot ik een paar kilootjes minder zou wegen. Intussen vond er ook grote kuis plaats in de nog aanwezige kledingstukken, dus daar stond ik dan. Wezenloos. Voor een bijna lege kleerkast. Want er waren geen aantal kilootjes minder, integendeel. Dus er werd ook niet geshopt. Soms zou ik zo graag gezegend zijn met net iets meer karakter, net iets meer ambitie. En net iets meer doorzettingsvermogen, zodat mijn dieet langer duurt dan een halve dag.
Ik herinnerde me dat ik een lap stof kocht onlangs, dat ik enkel twijfelde over welk model het zou worden, dat ik raad ging vragen aan de dames op naaiweekend en dat dan ook weer vergat (jawel, weer die ambitie). Diezelfde lap stof werd op zaterdagvoormiddag een kleed.
Zo fier en zo blij dat ik was, dat ik aangekleed naar het feest kon, zo triest word ik bij het zien van de foto's die dochterlief gisteren nam.
Er is niks mis met het kleed, er stond alleen een zot windje. En mijn pas gestylde haar zorgde voor heel wat electriciteit aan mijn lijf, die zelfs een onderkleed niet kon ontladen.Wat ik ook probeerde, mijn billen leken wel een magneet. Om dan nog maar te zwijgen van de overtollige kilo's. Weg stylische fotoschoot.
Toch wil ik jullie de mooiste foto's niet ontzien. Fibremood redde me vorige week van een kledingloos feest. Dankzij hun moodboard kreeg ik inspiratie genoeg om deze jurk te maken. Dat vind ik net zo fijn aan het magazine. Op het eerste zicht zijn niet alle patronen voor mij bestemd, maar als ik dan anderen in hun creaties zie, kan ik alleen maar mijn todo-lijst aanvullen.
Ik maakte Violet: een mooi basispatroon met perfecte v-uitsnijding, snel klaar (want het striklint leende ik uit een andere jurk die nog wel in mijn kast hing, maar die net iets teveel rondingen liet zien) en comfortabel draagbaar. Misschien moet ik mijn fotoshoot nog eens overdoen bij windkracht 0 en een paar kilo minder.
Stof 2019: 14 in, 11 uit
Ik herinnerde me dat ik een lap stof kocht onlangs, dat ik enkel twijfelde over welk model het zou worden, dat ik raad ging vragen aan de dames op naaiweekend en dat dan ook weer vergat (jawel, weer die ambitie). Diezelfde lap stof werd op zaterdagvoormiddag een kleed.
Zo fier en zo blij dat ik was, dat ik aangekleed naar het feest kon, zo triest word ik bij het zien van de foto's die dochterlief gisteren nam.
Er is niks mis met het kleed, er stond alleen een zot windje. En mijn pas gestylde haar zorgde voor heel wat electriciteit aan mijn lijf, die zelfs een onderkleed niet kon ontladen.Wat ik ook probeerde, mijn billen leken wel een magneet. Om dan nog maar te zwijgen van de overtollige kilo's. Weg stylische fotoschoot.
Toch wil ik jullie de mooiste foto's niet ontzien. Fibremood redde me vorige week van een kledingloos feest. Dankzij hun moodboard kreeg ik inspiratie genoeg om deze jurk te maken. Dat vind ik net zo fijn aan het magazine. Op het eerste zicht zijn niet alle patronen voor mij bestemd, maar als ik dan anderen in hun creaties zie, kan ik alleen maar mijn todo-lijst aanvullen.
Ik maakte Violet: een mooi basispatroon met perfecte v-uitsnijding, snel klaar (want het striklint leende ik uit een andere jurk die nog wel in mijn kast hing, maar die net iets teveel rondingen liet zien) en comfortabel draagbaar. Misschien moet ik mijn fotoshoot nog eens overdoen bij windkracht 0 en een paar kilo minder.
Patroon: Violet van Fibremood
Stof: De Stoffenstraat Kasterlee
Stof 2019: 14 in, 11 uit
Ik vind het een geslaagde outfit! Kilootje erbij of niet, met zoān killer benen valt dat hoegenaamd niet op.
BeantwoordenVerwijderenYou still rock š
BeantwoordenVerwijderenEn gelijk Marie-Paule zegt... Killer legs babyš
heel schoon en euh ik zie niets van die kilo's teveel, ik zie gewoon een mooie jurk die je goed past
BeantwoordenVerwijderenMooie jurk :)
BeantwoordenVerwijderen